Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2018

Μια ζωή δεν φτάνει...



Αποστολή του  ο ΠΗΓΑΙΜΟΣ δεν έχει να μας ψυχοπλακώνει…ή, να ρίχνει «δακρυγόνα» στης καρδιάς μας τα ματόκλαδα.
Απεναντίας ύστερα από τους κραδασμούς της πρώτης συγκίνησης από παρόμοια περιστατικά με αυτό που ακολουθεί,    παρήγορα συμπεράσματα ,ισχυρά κίνητρα και αισιόδοξες  σκέψεις δρουν  ευεργετικά  στην ψυχή μας .
Στην ψυχή των παροικούντων στην Ιερουσαλήμ των ΑμεΑ γενικώς.
Συμπεράσματα όπως:
----Η δίψα για ζωή νικά την μεμψιμοιρία  και την  κατάθλιψη

----Η πεποίθηση ότι κανένας άνθρωπος   δεν είναι παιδί "ενός κατώτερου θεού" και πως όλοι δικαιούμεθα  τη θέση μας κάτω απ’ τον ήλιο.
----Η αποδοχή της όποιας διαφορετικότητας δεν είναι παρά  εύηχη θεωρία αν δεν πραγματώνεται εμπράκτως.
----ΟΧΙ δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι και ίσοι. Έχουμε όμως  Όλοι δικαίωμα  ισότιμης  ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ στην ζωή, την Εκπαίδευση, την Υγεία, την Ψυχαγωγία, τον Πολιτισμό, την Ανθρώπινη Επικοινωνία.
 
Το αντιφατικό  με όλα αυτά και άλλα αυτονόητα, είναι ότι δεν συμβαίνουν αυτεπάγγελτα.
Απαιτούν  σκληρούς προσωπικούς αγώνες   και μάχες συλλογικές.
Και ποιοι είναι αυτοί που πρέπει ν' αγωνίζονται;  Πόσες  μάχες δικαιώνονται ;
Ποιοι άλλοι από τους ίδιους τους γονείς ,τις οικογένειες των ΑμεΑ και εκείνους που τους εκπροσωπούν ...
Μια ζωή δεν φτάνει να κάνει κανείς τον απολογισμό του  σε πόσους  "τοίχους" πάνω έχει συντριβεί και πόση δύναμη , κόπο και πόνο χρειάστηκε να μαζεύει κάθε φορά  τα κομμάτια του για ν’αρχίζει απ’ την αρχή.

Λυγερή Βασιλείου μητέρα ΑμεΝΥ
---------------------------------------------------
Αριστείο στη ζωή και στο σχολείο για τον 15χρονο Νικόλα που γεννήθηκε με εγκεφαλική παράλυση

Η ακαταμάχητη «δίψα» για ζωή και η ισχυρή θέληση είναι κάποια μόνο από τα χαρακτηριστικά που μπορεί να προσδώσει κανείς στον 15χρονο μαθητή από την Κύπρο Νικόλα Μαρκαντώνη. Καθισμένος στο αναπηρικό του αμαξίδιο και χωρίς να μεμψιμοιρεί – όπως πολλοί αρτιμελείς – ο Νικόλας που γεννήθηκε πρόωρα με εγκεφαλική παράλυση, τετραπληγία και απώλεια ακοής, επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο για μάθηση. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός πως τη φετινή χρονιά αποφοίτησε από τη Β’ Γυμνασίου με γενικό μέσο όρο πάνω από 18,5.
Για όλα τα παραπάνω, ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι μάχες που για χρόνια δίνουν οι γονείς του με το κυπριακό κράτος προκειμένου να αποδείξουν πως ο Νικόλας δεν είναι παιδί ενός κατώτερου Θεού και να τον εντάξουν σε κανονικό σχολείο, μιας και στην ειδική μονάδα που ήταν μέχρι πρότινος, δεν παρουσίαζε κάποια εξέλιξη. 

Όπως μου εξηγεί η μητέρα του κ. Γιούλα Πιτσιάλη, ο γιος της κατά τη φοίτησή του σε ειδική μονάδα στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Αντωνίου έχασε πολύτιμο χρόνο εξαιτίας της έλλειψης ειδικής δασκάλας που να γνωρίζει τη νοηματική γλώσσα αλλά και ειδικού υποστηρικτικού τεχνολογικού εξοπλισμού, όπως είναι ο υπολογιστής βλεμματικού ελέγχου. «Όσο περνούσε ο καιρός, διαπίστωνα ότι ο Νικόλας ενώ είχε δυνατότητες, δεν προχωρουσε εκπαιδευτικά κι έμεινε στο ίδιο επίπεδο για πολλά χρόνια. Έπειτα από ειδικά σεμινάρια που παρακολούθησα και κουβέντες με κορυφαίους επιστήμονες του είδους, επιβεβαίωσα το ότι δεν του παρείχαν όλα όσα έπρεπε κι έκτοτε ξεκίνησα με το σύζυγό μου έναν μεγάλο αγώνα για τα δικαιώματα του παιδιού μας». Μετά από πολλές συγκρούσεις με το κυπριακό υπουργείο Παιδείας, οι μάχες σταδιακά κερδήθηκαν και ο Νικόλας εντάχθηκε επιτυχώς σε ενιαίο Γυμνάσιο με συνοδεία πεπειραμένου καθηγητή νοηματικής γλώσσας, ο οποίος βοηθά και τον ίδιο αλλά και τους καθηγητές κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. «Ο συγκεκριμένος διερμηνέας είναι και το μυστικό της επιτυχίας του παιδιού μου καθώς εκτός των άλλων, τον βοήθησε πολύ να ενταχθεί στο σύνολο. Ξεκίνησε την πρώτη τάξη του Γυμνασίου με νέα δεδομένα και για πρώτη φορά είχε την ευκαιρία να μάθει για όλα τα μαθήματα. Έμαθε γεωγραφία, βιολογία, διδάχθηκε για το Διάστημα και τους πλανήτες και παρά το γεγονός ότι δε μπορούσε να μιλήσει, στα μάτια του μπορούσε να διακρίνει κανείς τον ενθουσιασμό του. Το ενδιαφέρον του για μάθηση ήταν τεράστιο», εξηγεί η κ. Πιτσιάλη. Μάλιστα, μετά από πιέσεις που άσκησε η ίδια μέσω επιστολών προς την Επαρχιακή Επιτροπή Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης , η ύλη διαφοροποιήθηκε με την ένταξη ενός ειδικού συστήματος ανάγνωσης που λέγεται συμβολογράφος και επιτρέπει στα παιδιά με αναπηρία να βλέπουν σε εικόνες οτιδήποτε είναι γραμμένο στα βιβλία.
«Δεν λήφθηκαν υπόψιν οι ανάγκες αυτών των παιδιών κι αυτό αποτελεί διάκριση διότι τα σχολεία απευθύνονται σε όλους τους και όχι μόνο σε μια μερίδα μαθητών», προσθέτει η μητέρα του Νικόλα.

Πλέον, ο 15χρονος έχει ενταχθεί πλήρως στο σχολείο και με τη βοήθεια του ειδικού διερμηνέα, οι συμμαθητές του κατανόησαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και διδάχθηκαν τη νοηματική προκειμένου να επικοινωνούν μαζί του.
Μάλιστα, τα περσινά Χριστούγεννα οι 460 συνολικά μαθητές του Γυμνασίου έμαθαν ένα τραγούδι στη νοηματική και γιόρτασαν όλοι μαζί αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι αποδέχονται τη διαφορετικότητα. «Ο Νικόλας δεν είναι το παιδί – θαύμα. Αν τον αφήναμε χωρίς διερμηνέα και χωρίς διαφοροποιημένη ύλη, δεν θα τα κατάφερνε. Απλά επιτρέψαμε σε ένα παιδί να έχει πρόσβαση στην ενιαία εκπαίδευση κι αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να περάσω. Όλα τα παιδιά μπορούν να μάθουν, αρκεί να τους δώσουμε την ευκαιρία».
Επόμενος στόχος για τον 15χρονο Νικόλα είναι, όπως λέει η μητέρα του, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας χωρίς τη συνοδεία εικόνων και καθηγητή νοηματικής. Επίσης, η ίδια σε συνεργασία με έναν καθηγητή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, είναι σε αναζήτηση της κατάλληλης υποστηρικτικής τεχνολογίας που θα επιτρέπει στο Νικόλα να διαβάζει αλλά και να είναι αυτόνομος στην καθημερινότητά του. «Έχει έναν υπολογιστή βλεμματικού ελέγχου στον οποίο έχει πρόσβαση με τα μάτια του αλλά η σπαστικότητα του σώματός του επηρεάζει την εστίασή του», εξηγεί η κ. Πιτσιάλη τονίζοντας πόσο σημαντικό είναι να παλεύουν οι γονείς αυτών των παιδιών για τα δικαιώματά τους.
«Δεν πρέπει να στερούμε σε κανένα παιδί με αναπηρία το δικαίωμα στην εκπαίδευση. Οφείλουμε να βρίσκουμε τρόπους ώστε η εκπαίδευση να προσαρμόζεται στις ανάγκες τους. Αυτή είναι και η επιτυχία του Νικόλα. Ένα παιδί με πολύ σοβαρή αναπηρία κατάφερε να αριστεύσει μόλις οι γύρω του δημιούργησαν το κατάλληλο περιβάλλον».

Κέλλυ Φαναριώτη

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Και οι επτά είναι υπέροχοι !


ΧΑΡΑ ΘΕΟΥ ΝΑ ΣΕ ΚΟΙΤΟΥΝ 



Γι αυτά τα παιδιά ο Πηγαιμός για την Ιθάκη είναι ένας ονειρικός Ορίζοντας.
Αναζήτηση και  σχεδιασμός θεραπευτικών μεθόδων  στην  Υπηρεσία  της Υγείας του ανθρώπου μέσω της Επιστήμης  είναι στόχος της ομάδας του  
Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης iGEM

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Με ένα βιολογικό σύστημα που ρυθμίζει πρωτεΐνες του οργανισμού συμμετέχει ερευνητική διεπιστημονική φοιτητική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στον διαγωνισμό iGEM του ΜΙΤ. Όσα πρέπει να γνωρίζετε.

Ένα βιολογικό σύστημα, που επιτυγχάνει σταθερή και ρυθμιζόμενη έκφραση των επιθυμητών πρωτεϊνών του οργανισμού (π.χ, ινσουλίνη), σχεδίασε η ερευνητική διεπιστημονική φοιτητική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης iGEM Thessaloniki και με αυτό θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Διεθνή Διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας iGEM (international Genetically Engineered Machine) 2018. Ο διαγωνισμός διοργανώνεται ετησίως από το ΜΙΤ ( Massachusetts Institute of Technology) και απευθύνεται σε φοιτητές με στόχο το σχεδιασμό και την τροποποίηση βιολογικών συστημάτων και διατάξεων για την επίλυση μείζονων σύγχρονων προβλημάτων.


Οι επτά φοιτητές της ομάδας iGEM Thessaloniki, χρησιμοποιώντας τεχνικές συνθετικής βιολογίας, σχεδίασαν το συγκεκριμένο βιολογικό σύστημα, το οποίο βασίζεται στη θεωρία ελέγχου της μηχανικής συστημάτων και επιτυγχάνει σταθερή και ρυθμιζόμενη έκφραση των επιθυμητών πρωτεϊνών του οργανισμού (πχ ινσουλίνη) ανεξαρτήτως εξωτερικών και εσωτερικών επιδράσεων. Το σύστημα αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην έρευνα και στη βιομηχανία, ενώ έχει πολλές προεκτάσεις σε τομείς όπως η υγεία και η θεραπευτική, η παραγωγή προϊόντων ζύμωσης κ.άλλα

Πριν αναχωρήσει για τις ΗΠΑ, η ομάδα θα κάνει μια ομιλία με θέμα «Συνθετική βιολογία και εφαρμογές στην Φαρμακευτική» κατά τη διάρκεια του 18ου φαρμακευτικού συνεδρίου-έκθεσης PHARMApoint, που διοργανώνει ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης στις 20 και 21 Οκτωβρίου, στο συνεδριακό κέντρο «Ι. Βελλίδης». Η ομιλία θα πραγματοποιηθεί στις 20 Οκτωβρίου, από τις 11:30 έως τις 12:30, στην κεντρική αίθουσα του συνεδριακού κέντρου.

Την ομάδα απαρτίζουν οι φοιτητές Ιωάννης Αλεξόπουλος (τμήμα Βιολογίας ΑΠΘ), Αλέξανδρος Γιαννόπουλος (τμήμα Φαρμακευτικής ΑΠΘ), Υβόννη Γιαννούλα (τμήμα Φαρμακευτικής ΑΠΘ), Παντελής Κυριακίδης (τμήμα Πληροφορικής ΑΠΘ), Γρηγόριος Κυρπιζίδης (τμήμα Βιολογίας ΑΠΘ) Παναγιώτης Καρατάκης (τμήμα Πληροφορικής ΑΠΘ και Υβόννη Ξεσφύγγη (τμήμα Χημικών Μηχανικών ΑΠΘ). Επιβλέποντες καθηγητές είναι ο Ιωάννης Βιζιριανάκης, αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Φαρμακευτικής ΑΠΘ, ο Γεώργιος Μόσιαλος, καθηγητής του τμήματος Βιολογίας ΑΠΘ και η Δήμητρα Ντάφου, επίκουρη καθηγήτρια του τμήματος Βιολογίας ΑΠΘ.


«Η συνθετική βιολογία είναι ένας σύγχρονος επιστημονικός κλάδος, που συνδυάζει κλασικές τεχνικές μοριακής βιολογίας με αρχές της μηχανικής με στόχο τόσο την επίλυση μείζονων προβλημάτων όσο και την προώθηση της επιστημονικής έρευνας. Στην υγεία και τη φαρμακευτική η συνθετική βιολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή φαρμακομορίων από γενετικά τροποποιημένους μικροοργανισμούς (π.χ., αρτεμισινίνη από ζύμη), για την εντοπισμένη χορήγηση φαρμάκων (π.χ., καρκινικοί όγκοι) και πολλά άλλα (καταπολέμηση αντίστασης σε αντιβιοτικά, ανοσοθεραπεία και γονιδιακές θεραπείες, ανάπτυξη εμβολίων κλπ)», τονίζει η Υβόννη Γιαννούλα μιλώντας εκ μέρους της ομάδας iGEM Thessaloniki .


«Με το σύστημα που δημιουργήσαμε πετύχαμε σταθερή και ακριβή έκφραση των πρωτεϊνών εξαλείφοντας κάποιους από τους παράγοντες αβεβαιότητας των βιολογικών συστημάτων. Δηλαδή επιτυγχάνουμε σταθερή έκφραση πρωτεϊνών καθιστώντας την ανεξάρτητη από τον αριθμό των πλασμιδιακών αντιγράφων που υπάρχουν μέσα στα βακτήρια» προσθέτει η κ. Γιαννούλα.


Στόχος της ομάδας iGEM Thessaloniki, η οποία συγκροτήθηκε το Φεβρουάριο και εργάζεται πάνω στο συγκεκριμένο project εδώ και έξι μήνες, είναι να ξεχωρίσει στο Διεθνή Διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας iGEM 2018. Ο διαγωνισμός ξεκίνησε ως φοιτητικός στο MIT, το 2003 στη Βοστόνη, και πλέον αποτελεί θεσμό προσελκύοντας ετησίως στην τελική φάση περισσότερους από 5.400 συμμετέχοντες από κορυφαία πανεπιστήμια όλου του κόσμου. Η iGEM Thessaloniki είναι η δεύτερη ελληνική συμμετοχή στο διαγωνισμό. Η πρώτη ελληνική ομάδα iGEM Greece 2017 απέσπασε χρυσό μετάλλιο και υποψηφιότητα για το «Best Therapeutics Project Award».



  πηγή :ΑΠΕ

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Η Ευτυχία της αγκαλιάς !



Το άρθρο που ακολουθεί  δεν αφορά ίσως τον πολύ κόσμο(ευτυχώς) αλλά έχει πολύ ενδιαφέρον για όλους  τουλάχιστον ως προς την ρεαλιστικότητα με την οποία προσεγγίζει την ιδιαιτερότητα   που κάνει την διαφορά των παιδιών  με ειδικές ανάγκες,  από όλους εμάς τους υπολοίπους που δεν ανήκουμε σε αυτή την ανθρώπινη κοινότητα.
Μπορώ να σας διαβεβαιώσω, από πρώτο χέρι, για την αλήθεια των όσων ισχυρίζεται η αρθρογράφος,υπό την προϋπόθεση ότι έχουμε τα μάτια της ψυχής μας ανοιχτά  στο φως της πραγματικής ουσίας της ζωής.
Στο μόνο που θα διαφωνήσω μαζί της, μετά λόγου γνώσης, είναι ότι:


"Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες δεν έχουν καμία ανάγκη από εμάς."

Έχουν απόλυτη ανάγκη από την Κατανόηση μας, την Αποδοχή,Την γνώση (Ειδικών και μη) ως προς την αντιμετώπισή τους, την ανεξάντλητη Υπομονή μας  και φυσικά την Αλληλεγγύη και την Αγάπη μας.
Χωρίς ΟΛΑ αυτά εκ μέρους του περιβάλλοντος που ζούνε και συνυπάρχουν , χάνονται μες τα προβλήματα τους (ψυχικά και σωματικά ) και   δεν έχουν να δώσουν  ωφέλεια,χαρά ευτυχία   σε κανέναν,  όταν τα ίδια δεν είναι ευτυχισμένα ,μένουν  αβοήθητα, αποκλεισμένα, χαμένα μέσα στις ατραπούς  της ατυχίας τους  από τις οποίες δεν είναι δυνατόν   να βγουν χωρίς χέρι βοήθειας.
--------------------------------------------------------------------


Τα παιδιά με ειδικές, ξεχωριστές δυνάμεις διδάσκουν γνώση. Αυτή της ζωής!


Δεν ξέρω τι περνάει από το μυαλό σας όταν σκέφτεστε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες. Δεν ήμουν ποτέ στη θέση σας. Βλέπω τα πράγματα από μέσα, όταν εσείς τα γυροφέρνετε και προσπαθείτε να καταλάβετε.
Βλέπω συνεχώς κείμενα που αφορούν τα συγκεκριμένα παιδιά. Τα περισσότερα μου προκαλούν θλίψη. Κάθε φορά που διαβάζω κάτι, νιώθω μια σφαλιάρα αδικίας να με χτυπάει. Νομίζω πως το κοιτάζω από άλλη σκοπιά. Όλοι όσοι έχουν μεγαλώσει ή έχουν ζήσει δίπλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες το νιώθουν.
Ας τα βάλουμε σε μία σειρά λοιπόν.
1. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι σαν όλους εμάς. Που σημαίνει πως νιώθουν σαν όλους εμάς. Θυμώνουν, στεναχωριούνται, χαίρονται, αγαπούν, διασκεδάζουν, σαν όλους εμάς. Αυτό που παθαίνουν περισσότερο από εμάς τους υπόλοιπους είναι τα θετικά συναισθήματα. Δηλαδή, χαίρονται περισσότερο. Αγαπάνε περισσότερο. Διασκεδάζουν περισσότερο. Άρα, είναι πιο τυχερά όντα από εμάς. Και επίσης, αφού νιώθουν στο μέγιστο τα όμορφα συναισθήματα της ζωής, είναι και λίγο διαφορετικά από όλους εμάς. Είναι καλύτερα όντα από όλους μας.
Άραγε γιατί; Είναι εύκολο. Δεν λειτουργεί η λογική τους περισσότερο από το συναίσθημά τους. Αυτό τους κάνει να ευχαριστιούνται τη ζωή όπως κανένας άλλος. Δεν βάζουν φραγμούς. Ούτε πρέπει. Ούτε ζυγιάζουν τα πράγματα. Κάνουν αυτό που νιώθουν, λένε αυτό που νιώθουν (Οι φιλοσοφικές ερωτήσεις λοιπόν στυλ «λογική ή συναίσθημα», μόλις έχουν απαντηθεί από τα τυχερότερα παιδιά όλων. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες).
2. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, δεν περιμένουν να πάρουν ποτέ τίποτα πίσω από αυτά που δίνουν. Όταν δεν περιμένεις να πάρεις, είσαι ήδη ελεύθερος. Οι υπόλοιποι παλεύουμε να μετρήσουμε τα εισερχόμενα και τα εξερχόμενα. «Να δίνεις χωρίς να περιμένεις να πάρεις τίποτα πίσω» μας διδάσκουν οι μεγάλοι διδάσκαλοι. Σοφία δεν είναι αυτό; Άρα, τα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι ήδη σοφοί άνθρωποι.

3. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, είναι ευτυχισμένα με λίγα και απλά πράγματα. Με μία βόλτα. Με μία αγκαλιά. Με μία ματιά. Με ένα φιλί. Με τη φύση. Τη θάλασσα. Το βουνό. Με ένα φύλλο από το δέντρο. Με ένα κοχύλι. Με τους αγαπημένους ανθρώπους δίπλα τους. Τίποτε περισσότερο. Αφού λοιπόν τα έχουν αυτά, δεν θέλουν κάτι άλλο σε αυτή τη ζωή. Άρα είναι ήδη ευτυχισμένοι άνθρωποι.
4. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, πράττουν χωρίς όρους. Χωρίς συμβιβασμούς. Ό,τι τους έρχεται στο μυαλό το κάνουν, χωρίς να σκεφτούν δεύτερη φορά. Ο αυθορμητισμός και η παρορμητικότητα είναι η δεύτερη φύση τους. Αν θέλουν να πάρουν ένα γλυκό, θα απλώσουν το χέρι και θα το πάρουν. Δεν θα σκεφτούν «πρέπει; Δεν πρέπει;». Αν θέλουν να χαρούν, θα χειροκροτήσουν. Έτσι. Γιατί τους αρέσει. Δεν θα σκεφτούν τι θα πουν οι άλλοι. Δεν συμβιβάζονται με τα στάνταρ της ζωής. Γιατί να το κάνουν; Όλοι οι άλλοι παλεύουμε να βρούμε την παιδικότητα που μας λείπει χρόνια ολόκληρα. Τα παιδιά αυτά την έχουν έμφυτη. Άρα, είναι μέχρι να γεράσουν ασυμβίβαστοι νέοι.
5. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες δεν καταλαβαίνουν κανέναν από εμάς. Εννοώ το φέρσιμό μας. Αν αυτό δεν είναι το μεγαλύτερο ατού τους, ποιο είναι; Δεν καταλαβαίνουν γιατί τρέχουμε σαν τρελοί. Γιατί ζοριζόμαστε να κερδίσουμε χρήματα. Γιατί θέλουμε πέντε κινητά. Γιατί χρειαζόμαστε δυο ντουλάπες ρούχα. Γιατί πηγαίνουμε στην τράπεζα. Γιατί μαλώνουμε με τον άλλον.
Καταλαβαίνουν μόνο ένα πράγμα. Καταλαβαίνουν πολύ καλά, ποιος από εμάς είναι καλός άνθρωπος και ποιος όχι. Καταλαβαίνουν την υπόστασή μας και μάλιστα την κρίνουν με το φέρσιμό τους. Ναι. Προσπαθούν να μας μεταδώσουν την καλοσύνη με το φέρσιμό τους. Μη με ρωτάτε πώς γίνεται αυτό, θα πρέπει να γράφω μέρες. Έχουν τον τρόπο τους. Έχουν την σπιρτάδα να το κάνουν με απλά βήματα που τα καταλαβαίνεις όταν περνάς χρόνο μαζί τους. Άρα είναι πανέξυπνοι άνθρωποι.
6. Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν ένα είδος ύψιστης τρυφερότητας που δεν την έχει κανέναν άλλος. Αγκαλιάζουν διαφορετικά. Φιλούν διαφορετικά. Χαϊδεύουν διαφορετικά. Το νιώθεις. Είναι η ενέργεια της καλοσύνης που σε διαπερνάει. Η μέγιστη, ανυπέρβλητη αγάπη που την αισθάνεσαι διαφορετικά ως ενέργεια, μόλις κάνουν να σε ακουμπήσουν. Είναι κάτι σαν το μητρικό φίλτρο της προστασίας. Γεμίζεις όταν σε χαϊδεύουν. Ολοκληρωτικά. Άρα είναι χαρισματικά άτομα.
Συνοψίζοντας, τι έχουμε; Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι: καλύτερα όντα από όλους μας, σοφοί άνθρωποι, ευτυχισμένοι άνθρωποι, ασυμβίβαστοι νέοι, πανέξυπνοι άνθρωποι, χαρισματικά άτομα. Την επόμενη φορά που θα πέσει στα χέρια σας ένα κείμενο που θα λέει πόσο αδύναμα πλάσματα είναι, προσπεράστε το.
Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες δεν έχουν καμία ανάγκη από εμάς. Εμείς έχουμε τρομερή ανάγκη από αυτά. Πλησιάστε τα και θα το δείτε από μόνοι σας ή μάλλον, θα το νιώσετε από μόνοι σας. Διδάσκουν γνώση. Την αυθεντική. Αυτή της ζωής. Αυτή.
Μαρία Πασχούλα –  Εναλλακτική Δράση