ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ = ΔΙΚΑΩΜΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑμεΑ

Στόχος μας η Βιωσιμότητα, η Αναμόρφωση η Επέκταση του Θεσμού και η δημιουργία νέων Δημοσίων Μονάδων Σωματο-Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης των Ανθρώπων με Αναπηρία.
Ιδιαίτερα των ΑμεΝΥ και αυτών με ψυχικές και σωματικές αναπηρίες που δεν τους επιτρέπουν να ζουν με Ασφάλεια ,Αυτονομία κι Αξιοπρέπεια

Απόβαση στο αύριο

Ας αναπνεύσουμε λίγο «καθαρό αέρα» βρε παιδιά…Λίγο οξυγόνο να αναπτερωθεί το λαβωμένο ηθικό μας. Το άτιμο φιλότιμό μας . Ν’ ανάψει κάπου στο βάθος του μέλλοντός μας το φώς της ελπίδας που θα προϋπαντήσει το ξημέρωμα της επόμενης μέρας

Θα το σηκώσουν στα χέρια τους τα Νιάτα αυτού του τόπου που πρέπει με νύχια και με δόντια να κρατήσουμε στον τόπο μας
`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Ιατρική απόβαση στα νησιά του Αιγαίου

Φοιτητές Ιατρικής προσφέρουν εθελοντική εργασία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στα Κέντρα Υγείας
`
Είναι 132 φοιτητές Ιατρικής, από το τέταρτο έτος και πάνω. Τα τελευταία τρία χρόνια δεν διοργανώνουν καλοκαιρινές εκδρομές στη Μύκονο ή σε άλλους φοιτητικούς προορισμούς. Πηγαίνουν σε πολλά νησιά, αλλά όχι με μαγιό, με την ιατρική τους μπλούζα.

Είναι τα μέλη της «Ιατρικής Απόβασης», που κάθε καλοκαίρι, από το 2007, οργώνει τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου προσφέροντας εθελοντική εργασία στα Κέντρα Υγείας. Ετσι εξασκούνται σαν κανονικοί γιατροί και «δίνουν ένα χεράκι» στους γιατρούς των νησιών, που δεν προλαβαίνουν τα περιστατικά στη διάρκεια του καλοκαιριού.

«Αισθανόμαστε σαν κανονικοί γιατροί. Για πρώτη φορά φεύγουμε από το πανεπιστήμιο και την επίβλεψη των καθηγητών και δουλεύουμε με κλινικούς γιατρούς, εξασκούμενοι σε όλες τις βασικές ιατρικές πράξεις» αναφέρει ο Μιχάλης Σιδερής, πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδος στην οποία ανήκει και η πρωτοβουλία των ιατρικών αποβάσεων.

Η δουλειά βέβαια δεν είναι εύκολη. Περίπου 6 ώρες καθημερινά και τουλάχιστον μία εφημερία στις δέκα ημέρες που διαρκεί η αποστολή του καθενός.

Στο διάστημα αυτό περιθάλπουν 150 με 200 ασθενείς έκαστος. «Πολλές φορές βλέπουμε μεθυσμένους τουρίστες που χρειάζονται βοήθεια και τραυματίες από διάφορα ατυχήματα» λέει ο 23χρονος φοιτητής της Ιατρικής. Πάντως, κάποιος χρόνος για μπάνιο και βόλτα πάντα τους μένει...

Κορίτσια- αγόρια είναι «50-50» στην ομάδα της Απόβασης και, όπως λέει ο Μιχάλης, οι επίδοξες γιατρίνες κάθε άλλο παρά... φοβούνται τα αίματα!

Οσο για τους γιατρούς των Κέντρων Υγείας, τους υποδέχονται θερμά. Οπως το θέτει ο Μιχάλης, «μας δείχνουν εμπιστοσύνη και είναι πρόθυμοι να μας καθοδηγήσουν. Αλλωστε είμαστε επιπλέον ιατρικά χέρια, και αυτό είναι πάντα καλοδεχούμενο». Οι ασθενείς «δεν τρελαίνονται κι από τη χαρά τους» όταν ακούνε ότι θα τους εξετάσει ένας φοιτητής- έστω και στα τελευταία έτη της Ιατρικής. Ομως κανένα από τα παιδιά δεν βρέθηκε ποτέ αντιμέτωπο με αγένεια ή άσχημη συμπεριφορά. «Η εμπιστοσύνη ξαναβρίσκει τη θέση της, αφού ο ειδικευμένος γιατρός δεν μας αφήνει ποτέ μόνους». Επιπλέον οι ντόπιοι σε κάθε νησί δεν χάνουν ευκαιρία να αποδείξουν τη φιλοξενία τους φροντίζοντας τουλάχιστον να μην... πεινάσουν τα παιδιά!

Η εφετινή ιατρική απόβαση ξεκίνησε στις 23 Ιουλίου και θα διαρκέσει ως το τέλος αυτού του μήνα. Οι 132 μέλλοντες γιατροί θα μοιραστούν σε 11 νησιά και στο Ναύπλιο. Τα Κέντρα Υγείας είναι ο βασικός χώρος της δουλειάς τους, αλλά όπου χρειάζονται βοηθούν σε άλλες δομές που έχουν ανάγκη από προσωπικό (γηροκομεία κ.λπ.). Τα παιδιά καλύπτουν από την τσέπη τους τα έξοδα μετάβασης στον κάθε προορισμό, έχοντας φροντίσει από πριν να εξασφαλίσουν τη διαμονή τους σε δωμάτια ή άλλους χώρους που τους διαθέτουν οι κατά τόπους δήμοι και κοινότητες.

Εφέτος, μάλιστα, η διαδικασία αυτή ήταν πιο δύσκολη, αφού για πρώτη χρονιά δεν είχαν την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς και έπρεπε να τα κανονίσουν όλα μόνοι τους.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΚΛΑΚΗ
Από το ΒΗΜΑ

ΑΝΤΙ--ΘΕΣΕΙΣ

Θέμα: ο Έλληνας...

Σε διαγωνισμό που έγινε στην Ουάσινγκτον για τον καταλληλότερο χαρακτηρισμό ενός λαού, εκείνου που θα παρουσιάζει καλύτερα την ψυχολογία του, πήραν μέρος περίπου ένα εκατομμύρια άτομα. Δεκαπενταμελής επιτροπή από επιστήμονες επέλεξε ομόφωνα και βράβευσε τον δικαστή Ν. Κέλλυ για τον επιτυχημένο χαρακτηρισμό του Έλληνα.

-----"Μπροστά στο δικαστήριο της αδέκαστης ιστορίας", γράφει ο δικαστής, "ο Έλληνας αποκαλύφθηκε πάντοτε κατώτερος των περιστάσεων, αν και από διανοητική άποψη, κατείχε πάντοτε τα πρωτεία. Ο Έλληνας είναι ευφυέστατος αλλά και εγωιστής, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά γεμάτος προλήψεις, θερμόαιμος, ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής. Έκτισε τον Παρθενώνα και αφού μέθυσε από την αίγλη του, τον άφησε αργότερα να γίνει στόχος των έριδων, ανέδειξε το Σωκράτη για να τον δηλητηριάσει, θαύμασε το Θεμιστοκλή για να τον εξορίσει, υπηρέτησε τον Αριστοτέλη για να τον καταδιώξει, γέννησε το Βενιζέλο για να τον δολοφονήσει. Έκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίσει, έφερε το '21 για να το διακυβεύσει, δημιούργησε το 1909 για να το λησμονήσει. Τριπλασίασε την Ελλάδα και παρολίγο να τη θάψει. Κόπτεται τη μία στιγμή για την αλήθεια και την άλλη μισεί αυτόν που αρνείται να υπηρετήσει το ψέμα.

Παράξενο πλάσμα, ατίθασο, περίεργο, εγωπαθές και σοφόμωρο, ο Έλληνας. Λυπηθείτε τον, θαυμάστε τον αν θέλετε. Κι αν μπορείτε, προσπαθείστε να τον ταξινομήσετε."

Πηγή: Constantinos Gr

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

-------«Καταραμένε Έλληνα, τα βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία’ τίποτε δεν άφησες για μας.» Schiller- Γερμανός ποιητής, ιστορικός και φιλόσοφος

O Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων είπε πως αν μιλούσαν οι θεοί θα χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα.

O Γκαίτε, ο μεγαλύτερος από τους ποιητές και πεζογράφους της Γερμανίας και ο μεγαλύτερος όλων των εποχών, έλεγε πως «οι πρόγονοί του ήσαν Έλληνες και μονάχα ό,τι δημιούργησε η ελληνική αρχαιότητα αξίζει». Ελεγε επίσης ότι άκουσε το Ευαγγέλιο σε διάφορες γλώσσες, όμως, όταν το άκουσε στην Ελληνική του φάνηκε πως παρουσιάστηκε το φεγγάρι στον έναστρο ουρανό.

Ο Γάλλος Ακαδημαϊκός και ποιητής Claude Fauriel (Κλαύδιος Φωριέλ, 1772-1844) είπε ότι η ελληνική γλώσσα συγκεντρώνει τον πλούτο και την ομοιογένεια της γερμανικής, τη σαφήνεια της γαλλικής, τη λυγεράδα της ισπανικής και τη μουσικότητα της ιταλικής.

Η διάσημη τυφλή Αμερικανίδα συγγραφέας Ελεν Κέλλερ παρομοίασε τη μέσω της ελληνικής γλώσσας τελειότητα της εκφράσεως της ανθρώπινης σκέψεως με το τελειότερο των μουσικών οργάνων, το βιολί.

Η Γαλλίδα συγγραφέας και ακαδημαϊκός Μargarite Yourceyar (Μαργαρίτα Γιουρσέλ) είπε: «Αγάπησα αυτή τη γλώσσα την ελληνική για την εύρωστη πλαστικότητά της, που η κάθε της λέξη πιστοποιεί την άμεση και διαφορετική επαφή της με τις αλήθειες και γιατί ό,τι έχει λεχθεί καλό από τον άνθρωπο, έχει ως επί το πλείστον λεχθεί σ’ αυτή τη γλώσσα».

Ο ποιητής και ακαδημαϊκός Βρεττάκος είπε: «Όταν πεθάνω και πάω στους ουρανούς θα μιλήσω στους αγγέλους Ελληνικά, γιατί αυτοί δε γνωρίζουν άλλη γλώσσα από τη γλώσσα της μουσικής».

Πηγή: http://www.krassanakis.gr/diethnis.htm

Η δική μας «αμερόληπτη» άποψη :

Αν δεν μπορείς ( ή δεν μπορούν ) να σ’αγαπήσουν καλύτερα να σε φοβούνται
παρά να σε λυπούνται ….

Εισαγγελέας εδώ και τώρα .

Δεν είμαστε αλλού .
Έχουμε πλήρη συναίσθηση του οικονομικού αδιεξόδου που έχει περιέλεθει η χώρα μας .

Όταν :
----Κινδυνεύουν από μήνα σε μήνα να μείνουν απλήρωτοι εργαζόμενοι στο δημόσιο και Ν.Π.Δ.Δ.

-----Ακόμη και ο μεγάλος Δήμος του Πειραιά κάνει στάση πληρωμών και σήμερα κυκλοφόρησε μεταξύ των εργαζομένων η πληροφορία ότι …θα κλείσει ο Δήμος από 13-30 Αυγούστου .

------ Όταν οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία έχουν να λαβαίνουν δεν ξέρω και γω πόσα δεδουλευμένα .
Ίσως ακούγεται οξύμωρο από την πλευρά μας να διεκδικούμε την διάθεση κονδυλίων εδώ και τώρα για την μέριμνα των Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες . Ανάγκες ανελαστικές και ιδιαίτερα αυξημένες

Αλλά το έλλειμμα της Πολιτείας δεν περιορίζεται δυστυχώς μόνο στην έλλειψη χρημάτων Η εγκατάλειψη δημόσιων μονάδων ψυχικής Υγείας και Ιδρυμάτων για άρρωστα παιδιά που ατύχησαν να γεννηθούν στην Ελλάδα είναι τρομακτική και ανησυχητική για το επίπεδο των ανθρώπων που έχουν την ευθύνη της λειτουργίας τους.

Ο Μεσαίωνας ωχριά μπροστά στην σημερινή πραγματικότητα που ζουν τα παιδάκια στο ΚΕΠΕΠ Λεχαινών Ηλίας. Και δεν μιλάει πάλι κανείς. Σκάσανε όλοι που να μας πάρει και να μας σηκώσει να φύγουμε από δώ.
Δεν αντέχεται αυτή η είδηση ,δεν υποφέρεται αυτός ο πόνος του γονιού.
Δεν μπορεί να θάβεται ζωντανή η ζωή μικρών ανυπεράσπιστων παιδιών και να μην επεμβαίνει ο Θεός, η κοινωνία των ανθρώπων , ο Δήμος । αλλά πρωτίστως ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Παιδάκια δεμένα με ιμάντες πάνω σε κρεβάτια κοιμούνται επί ώρες υπό την επήρεια κατασταλτικών φαρμάκων. Εικόνες ανείπωτης ντροπής και προβληματισμού για την πολιτισμένη κοινωνία του 2010 και για τις υπηρεσίας του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας. Εικόνες που αποδεικνύουν για πολλοστή φορά την υποκριτική στάση της Πολιτείας απέναντι στα παιδιά με ειδικές ανάγκες και στην πολυσυζητημένη τα τελευταία χρόνια «αποθήκη παιδικών ψυχών» του ΚΕΠΕΠ Λεχαινών Ηλείας.

Στο ίδρυμα όπου μία νοσηλεύτρια εποπτεύεται είκοσι περίπου παιδιά. Εκεί όπου η ακριβοπληρωμένη θέση του διοικητή προσέλκυσε κατά το παρελθόν όπως το μέλι... «αμφιλεγόμενα πρόσωπα - κομματικά στελέχη», τα οποία - όπως φαίνεται και εκ του αποτελέσματος - δεν έκαναν τίποτα επί της ουσίας για τη λύση των σοβαρών προβλημάτων του ιδρύματος.

Συγκλονισμένος ο πρόεδρος του νομαρχιακού συλλόγου γονέων - κηδεμόνων ατόμων με αναπηρία στον νομό Ηλίας, Γιάννης Παπαδάτος, πλαισιωμένος από όλα τα μέλη του Δ.Σ., με μια συνέντευξή του «γροθιά» στο στομάχι των αρμοδίων, κατήγγειλε χθες δημόσια τις απαράδεχτες και άθλιες συνθήκες διαβίωσης των παιδιών με βαριά μορφή αναπηρίας που φιλοξενούνται στο ΚΕΠΕΠ Λεχαινών.

«Δύο από τα παιδάκια που νοσηλεύονται στο ίδρυμα και που έπειτα από μεγάλες προσπάθειες καταφέραμε να τα εντάξουμε στο ειδικό σχολείο Λεχαινών, διαπιστώσαμε με οργή ότι βρίσκονται κλεισμένα σαν τα πουλιά μέσα σε ξύλινα κλουβιά. Είναι ένα κοριτσάκι κι ένα αγοράκι 7 και 8 ετών αντίστοιχα που βρίσκονται φυλακισμένα χωρίς να παρουσιάζουν καμιά επιθετική τάση» λέει με οργή στην «Ε» ο κ. Παπαδάτος.

ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Στην Άμμο έχτιζα τα χάρτινα παλάτια μου.

Ταμείο λοιπόν.

Να εξοφλήσω τον λογαριασμό. Κάθε επιταγή περιλαμβάνει και το κακό και το καλό. Τίποτα δεν πάει χαμένο. Από τα λάθη μου βάζω μυαλό.

Από την προσωρινή ευφορία μου σαν γύφτικο σκεπάρνι κυκλοφορώ.

Κάθε πράξη, κάθε σχέση, κάθε στιγμή. Ακόμα και η οικονομική καταστροφή.

Το ταμείο διπλό.

Πώς λέμε Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ; Επιστήμονας ο πρώτος. Δολοφόνος ο δεύτερος.

Από την καταστροφή λοιπόν. Και δεν τα γράφω αυτά για να μας παρηγορώ. Μια σκέψη κάνω. Για υπαρξιακό προβληματισμό. Χάνω μέρος του μισθού μου. Τα δώρα μου. Την ασφάλειά μου. Ταυτόχρονα και αναγκαστικά επανεξετάζω τις προτεραιότητές μου. Τον κόσμο μου. Την εξάρτηση από τα υλικά αγαθά μου.

Τα πλαστικά όνειρά μου. Το χάρτινο αξιακό σύστημά μου, όπως:

Να βγάλω κι εγώ λεφτά όπως ο γείτονάς μου. Να κάνει πλαστική η γυναίκα μου να φαντασιώνομαι μια Μπάρμπι στην αγκαλιά μου. Να σφουγγαρίζει κάποια Φιλιππινέζα το διαμέρισμά μου. Να αγοράσω κι εγώ αυτοκίνητο σαν τα αφεντικά μου. Να παίξω στο Χρηματιστήριο να διπλασιάσω τα λεφτά μου. Να χτίσω πανωσήκωμα για τα παιδιά μου. Ν΄ αλλάξω την κουζίνα να μαγειρεύει πιο άνετα η πεθερά μου. Να πάω Μύκονο για το χατίρι της κοπελιάς μου. Να εξασφαλίσω μια άνετη ζωή για τα γεράματά μου. Ετσι όλα αυτά τα χρόνια πορευτήκαμε. Εμείς. Οι μικροί. Οι μικρομεσαίοι. Οι μεσαίοι. Οι ανεγκέφαλοι καρπαζοεισπράκτορες της κερδοσκοπικής μηχανής.

Αγοράζω. Τα χώνω. Και στιγμιαία απολαμβάνω. Τώρα όμως θα κοντύνω και προς τα μέσα θα κοιτάζω. Αντί με μαύρα δάκρυα να αναστενάζω καλύτερα την τράπουλα να ξαναμοιράσω. Χάνω από τη μια, κερδίζω από την άλλη,

την αυτογνωσία μου. Τα αισθήματά μου. Τους φίλους μου. Την οικογένειά μου. Την επικοινωνία με το περιβάλλον μου. Τη σεμνότητά μου. Την αγωνιστικότητά μου. Τη συνειδητότητά μου.

Στην άμμο έκτιζα τα χάρτινα παλάτια μου.

Στην καταστροφή θα κτίσω σε γερές βάσεις την ανθρωπιά μου.

Από τον Γολγοθά ο δρόμος για τα αληθινά όνειρά μου!

Δ।Δανίκας ΤΟ ΒΗΜΑ
``````````````````````````````````````````````````````````````

Το δικό μας ερώτημα αγαπητέ κύριε Δ।Δανίκα είναι και αφορά τους ανέργους και τα δύο εκατομμύρια και πλέον Έλληνες που δεν έχουν το πλεόνασμα στην καθημερινότητά τους (που τόσο γλαφυρά περιγράφετε)
για να το διαθέσουν στο βωμό της Τρόϊκας।

Σ’ αυτούς έγινε αναγκαστική κατάσχεση του μέλλοντός τους.

Υποθηκεύτηκαν οι προσδοκίες τους για μια καλύτερη μέρα επ’ αόριστον.

Κοπήκαν τα φτερά στους νέους για σπουδές, η επαγγελματική ανέλιξη στην Ελλάδα και δημιουργία οικογένειας.

Χάνονται σε βάθος χρόνου τα οράματα .

Από την μια μέρα στην άλλη αναβοσβήνει το πράσινο φως της ελπίδας για μετανάστευση σε άλλες πιο φιλόξενες πατρίδες.

Η ανασφάλεια του μέλλοντος τους αν συναντηθούν μαζί του μετά τα εξήντα πέντε τους έγινε μόνιμος σύντροφος των εν δυνάμει αυριανών συνταξιούχων πολιτών.

Πες τε μας λοιπόν ποια έξω-λογιστική μέθοδο να εφαρμόσουμε όλοι εμείς ώστε
το Ταμείο να μην είναι ΜΕΙΟΝ ????