Εφ' όλης της ύλης.

Ας  είμαστε ρεαλιστές.  Τώρα όσο ποτέ υπάρχει  ανάγκη για «ΑΝΑΣΤΑΣΗ» εφ’ όλης  της ύλης. Ας την επιχειρήσουμε .Ας την υποστηρίξουμε. Ας την απαιτήσουμε όρθιοι από το Σύμπαν . Δεν μπορεί το Σύμπαν  ν’ αντισταθεί  στην αντίσταση ,στην  αξιοπρέπεια ,στην πίστη στην  ελπίδα του ανθρώπου. Εν εναντία περιπτώσει θα χαθεί η ισορροπία και η ομορφιά του.
 Όχι! Η θεία δύναμη που τα πάντα ‘’εν  σοφία  εποίησε’’   Δεν  θα το επιτρέψει .

Με όση δύναμη φωνής έχει η ψυχή μου που τολμά ακόμη να εμπιστεύεται εαυτόν και να ανασταίνεται (καλή ώρα σαν και τούτη) εύχομαι  το αύριο να μας βρει όλους  ζωντανούς, γερούς, κι αναστημένους !!!

Το μυστικό του Θεού

Το μυστικό του Θεού

Είχες φυτέψει  μια  πορτοκαλιά.
Ένα  Σάββατο πρωί χαράματα πριν ο ήλιος βγει ,
τρυφερά την χάιδευες
  της ψιθύριζες γλυκά.

‘’Βγες   βλαστάρι μου από τα σωθικά μου με το καλό
την αγάπη που γεννά το σκίρτημα σου εντός μου
 να  μοιραστώ μαζί σου λαχταρώ.’’

Ξεπρόβαλε  και μοσχοβόλησε η ζωή.
Ευωδιά  μέθυσε τη Ψυχή 

Μεγάλωνε  σιγά-σιγά στην αγκαλιά σου
κι ήταν  λες και  ανοίγαν   οι ουρανοί.

Ο χρόνος της καρποφορίας  δεν άργησε ναρθεί
Τότε  ο Θεός σας εμπιστεύτηκε  το μεγάλο  μυστικό
.
Δεν ήταν πορτοκαλιά αυτή η αποστολή
Θεός και  Σύμπαν αποφάσισαν μαζί
 του κόσμου η ομορφιά να συμπληρωθεί
με μια  ύπαρξη μοναδική.
   Μια θεσπέσια  «νεραντζιά»  .
με πικρολέμονους  καρπούς δεντρί ευλογημένο

                                     Την πότισες με δάκρυα  την νεραντζούλα σου.
                         Άδειασες στις ρίζες της   όσο λίπασμα είχε η καρδιά  σου
                                      Εκείνη   αντί γι αντίδωρο ανθίζει και μυροβολεί
                                                       για σένα όλο  το χρόνο ...
 
                                             Όταν  μένετε οι δυο σας , συνωμοτείτε 
                                       μέσα από   μυστικούς   διαλόγους, όπως:
                               
                                     ----Εκείνη  :Αγάπαμε  γ΄αυτό που είμαι
                                    ----Εσύ : Σ’ αγαπώ όχι μόνο για ό,τι και όσα  είσαι Εσύ
                                          Σ ’αγαπώ  γι’ αυτό που μετουσιώνομαι εγώ
                                                    όταν βρίσκεσαι  κοντά   μου
                                              τον Θεό  ευγνωμονώ γιατί διάλεξε
                                     καλύτερος άνθρωπος εξ’ αιτίας σου να γινώ.

Είναι κάποιες στιγμές

Είναι κάποιες στιγμές  που  οι σκέψεις με πάθος γεμίζουν

και   οι λέξεις δακρύζουν.

Ώρες  που λιώνεις  απ’ τον  ήλιο που καίει

και καμιά σκιά  δροσιά να σου δώσει δεν λέει

ούτε  υπάρχει αγκαλιά να σ’ αντέξει .

 διάλεξε.

 Θα ξορκίζεις του χρόνου τη στάχτη ή,

θα του κεντήσεις με ελπίδα την ράχη ????

  
«Μάχη» δεν σημαίνει πάντα αντίπαλο στρατόπεδο 
Οι  πιο σκληρές μάχες  είναι αυτές που δίνομε με τον εαυτό μας.
Σε επίπεδο υπαρξιακό, προσωπικό, βιοτικό, καρμικό  κλπ.

Το ζητούμενο είναι  ΄΄ Να στεφανώνει η νίκη τα κράνη μας και μεις να  χαμογελάμε από ευτυχία ???

(όπως ο Βασιλιάς Ληρ στο ομώνυμο έργο )

ή,

να μένουμε όρθιοι  και μάχιμοι
 έστω κι αν είμαστε  ηττημένοι  ????

Το τελευταίο σας το εύχομαι από καρδιάς
αντί άλλης ευχής για το Νέο  Χρόνο
      Αγαπημένοι μου.