umprella . christos. efs dimakis (from password).wmv

Η ομπρέλα που ανοίγεις ,η βροχή σαν πέφτει είναι εικόνα μαγική.

εγω απέναντι γνέφω τις κινήσεις σαν οπερατερ
Αν θα εφτιαχνα ταινία ολο
πάθος και αγωνια θα σου εδινα ενα ρόλο να αγαπήσεις μονο εμένα,
να μην σκέφτεσαι κανενα..
 christos efsdimakis

Το μέλλον μας είναι η νοημοσύνη μας.

Μια συνέντευξη  αξιολογείται :

α)Από το βάρος του θέματος που διαπραγματεύεται.

β)Από το κύρος ,την πείρα, την πιστότητα ,την αμεροληψία ,το ανάστημα και τον δείκτη ευφυΐας   του προσώπου που καλείται να  δώσει  απαντήσεις  σε συγκεκριμένα ερωτήματα

Στην πάρα κάτω συνέντευξη ,το μόνο δεδομένο είναι
  οΔΕΙΚΤΗΣ ΕΦΥΙΑΣ του ΕΛΛΗΝΑ  Νίκου Λυγερού
 (189 βαθμούς της κλίμακας Stanford-Binet.) καθηγητή, συγγραφέα, σκηνοθέτη, ποιητή  κ.λ.π.

Μία άποψη όμως ,όσο βαρύνουσα και αν είναι δεν παύει να είναι υποκειμενική  και να επιδέχεται κριτική,  αμφισβήτηση και  ενστάσεις.

Π.χ. η άποψή του  κ. Ν. Λυγερού ότι :
«Σπάνια υπάρχουν κυβερνήσεις που αξίζουν να ασχολούμαστε μαζί τους», δεν ξέρω πόσο  ανάλογη ή δυσανάλογη είναι με τον δείκτη νοημοσύνης του ευφυούς αυτού  Έλληνα.

Τα συμπεράσματα δικά σας, αφού διαθέσετε τον πολύτιμο χρόνο σας  για την μελέτη  αυτής της πράγματι ενδιαφέρουσας συνέντευξης.

 “Σπάνια υπάρχουν κυβερνήσεις που αξίζουν να ασχολούμαστε μαζί τους.”

Το UDemand δημοσιεύει με ιδιαίτερη χαρά την συνέντευξη που μας παραχώρησε ο κ. Νίκος Λυγερός. Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της προσπάθειας του UDemand για την δημοσιοποίηση των απόψεων ορισμένων ανθρώπων που νομίζουμε ότι μπορούν να μας προτείνουν κάτι καινούργιο, ότι μπορούν να μας βοηθήσουν να βγούμε από την κρίση που βιώνουμε.

Ο Νίκος Λυγερός είναι ο Έλληνας που κατέχει τον υψηλότερο δείκτη ευφυΐας (IQ) στην κλίμακα Stanford-Binet, με 189 βαθμούς. Πρόκειται για μία πολυσχιδή προσωπικότητα. Το βιογραφικό του είναι πολύ πλούσιο και οι δραστηριότητες τους ποικίλες. Είναι καθηγητής σε πανεπιστήμια του εξωτερικού αλλά και της Ελλάδας, καθηγητής σε στρατιωτικές σχολές, στρατηγικός σύμβουλος, καθηγητής προικισμένων παιδιών, expert διερμηνέας και μεταφραστής στα γαλλικά δικαστήρια, συγγραφέας, σκηνοθέτης, ποιητής και πολλά ακόμα…

Στην συνέντευξη που ακολουθεί μας μίλησε για τη σχέση Ελλάδας – Τουρκίας, την συμμαχία Κύπρου – Ισραήλ, την σημασία του Ελληνικού Πολιτισμού αλλά και για την τωρινή οικονομική και κοινωνική κρίση. Διαβάστε την…

1. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η ελληνική εξωτερική πολιτική απέναντι στην Τουρκία άλλαξε. Της ανοίξαμε την Ευρωπαϊκή πόρτα, ελπίζοντας στον εκδημοκρατισμό και εξευρωπαϊσμό της. Τελικά η πολιτική αυτή είχε αποτέλεσμα; 

Για να αλλάξει κάτι, πρέπει να υπάρχει… Ύστερα το θέμα είναι αν άλλαξε ή την άλλαξαν οι συνθήκες και οι συγκυρίες. Η εξερεύνηση της αδιεξόδου της έλλειψης στρατηγικής μετά από εξάντληση, προκάλεσε την επιλογή του ανοίγματος, ενώ κανείς δεν προέβλεψε όχι μόνο το finale, αλλά και το μέσον της παρτίδας. Έγινε η πολιτική, τακτική δίχως να έχει στρατηγικό βάθος. Και τώρα βλέπουμε τις παράπλευρες απώλειες αυτής της κίνησης με τον προβληματισμό των συμμάχων σε αυτό το θέμα. Η μίμηση στον τομέα της διπλωματίας έχει τα όρια της και τώρα τα βλέπουμε.

2. Ποια είναι η άποψή σας για τις προτάσεις που ακούγονται για μία νέα πολιτική απέναντι στην Τουρκία; Μήπως είμαστε πολύ φοβικοί απέναντί της; Και αν ναι μήπως αυτό οφείλεται σε έλλειψη σχεδιασμού;

Δίνουμε την εντύπωση ότι δεν έχουμε φόβο… Αυτό όμως που δεν εξηγούμε είναι ότι είμαστε στο πλαίσιο της φοβίας. Οι πράξεις μας είναι εσωστρεφείς, διότι δεν τολμάμε να κάνουμε μία στρατηγική ανάλυση της κατάστασης που να ξεπερνά τα σύνορά μας. Προβάλλουμε τον ελληνισμό, αλλά πιστεύουμε μόνο στον ελλαδισμό. Λειτουργούμε ανάλογα μ’ αυτούς που ταυτίζουν τον ουμανισμό με το ανθρωπιστικό.

3. Πως αξιολογείται την συμμαχία της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ; Η συμμαχία αυτή θα προκαλέσει αλλαγές στην περιοχή μας;

Η συμμαχία αυτή θα αξιολογηθεί από μόνη της και σύντομα, τουλάχιστον όσον αφορά στην ανθεκτικότητά της. Προς το παρόν βασίζεται αποκλειστικά σε ταύτιση τοπικών συμφερόντων και δεν ανοίγεται στο επίπεδο της υψηλής στρατηγικής, όπου θα μπορούσε όντως να προκαλέσει ουσιαστικές αλλαγές. Χρειάζεται μία ωριμότητα που δεν έχει ακόμα αλλά δεν πρέπει να βιαστούμε να την κρίνουμε. Είμαστε από το 1981 σε ευρωπαϊκό πλαίσιο και δεν έχουμε ακόμα αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες του, ενώ μερικοί συνεχίζουν να είναι σκεπτικιστικοί. Ο χρόνος είναι μαζί μας. Και το πεδίο είναι ορθολογικό.

4. Γίνεται μία προσπάθεια να αμβλυνθούν οι ιστορικές μνήμες και να δημιουργηθεί μία κοινή ιστορία για όλες τις Βαλκανικές χώρες. Πιστεύετε ότι είναι χρήσιμη μία τέτοια πολιτική;

Η ιστορία είναι πάντα πολιτική αλλά σπάνια η πολιτική είναι ιστορική. Αυτές οι προσπάθειες είναι προσποιήσεις για να μην φανεί η έλλειψη ιστορικότητας. Αφήνουν αδιάφορη την ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά ακόμα και της περιοχής. Πρέπει απλώς να τις προσέχουμε, έτσι ώστε να τις βάζουμε στις θέσεις τους, όταν είναι το πρέπον.

5. Η Ελλάδα έχει μία μακραίωνη ιστορία. Πρόσφατα στο Βρετανικό μουσείο παρουσιάστηκε η ιστορία του Αφγανιστάν, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα την επίδραση που είχε ο Μέγας Αλέξανδρος στις περιοχές αυτές. Στην Αίγυπτο η Ελληνική παρουσία υπήρξε έντονη και σημαντική, το ίδιο και σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Πόσο αποτελεσματικά έχουμε χρησιμοποιήσει την επιρροή μας αυτή;

Η Ελλάδα είναι μία χώρα του χρόνου κι όχι του χώρου. Μόνο που λίγοι είναι αυτοί που το καταλαβαίνουν πραγματικά και γι’ αυτό το λόγο δεν υπάρχει ουσιαστική αξιοποίηση. Όπου και να πάτε στο εξωτερικό, όλοι ξέρουν τον πολιτισμό μας, μόνο στην Ελλάδα έχουμε την πολυτέλεια να τον φτύσουμε και να είμαστε και περήφανοι κιόλας. Σε βάθος χρόνου όμως τα ψάρια του Αιγαίου δεν αλλάζουν μέσα από την καθημερινότητά τους και δεν προσφέρουν τίποτα. Ενώ ο πολιτισμός μας είναι μόνο προσφορά. Ο ελληνισμός είναι μήνυμα από μόνος του και για όλη την ανθρωπότητα.

6. Η κυβέρνηση αποφασίζει αλλαγές, νομοθετεί αλλά τελικά δεν εφαρμόζει η ίδια τους νόμους. Πολλές φορές η κοινωνία συμφωνεί με τους προτεινόμενους νόμους με τους οποίους όμως το σύστημα είναι αντίθετο. Μήπως τελικά οι αλλαγές δεν εφαρμόζονται γιατί αντιστέκεται το πολιτικό σύστημα και όχι η κοινωνία;

Σπάνια υπάρχουν κυβερνήσεις που αξίζουν να ασχολούμαστε μαζί τους, στις άλλες περιπτώσεις οι αξιολογήσεις τους δεν έχουν νόημα. Όσο για την αντιπαράθεση μεταξύ κοινωνίας και πολιτικού συστήματος, δεν υπάρχει. Η κοινωνία έχει το πολιτικό σύστημα που της αξίζει, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Ας μην αναζητούμε λοιπόν δικαιολογίες και προσχήματα. Αυτό που έχει σημασία είναι ο λαός μας κι η πατρίδα μας, όλα τα άλλα είναι τοπικές λεπτομέρειες που δεν έχουν σχέση με την ολότητα του θέματος. Το μέλλον μας είναι η νοημοσύνη μας. Κι αυτή μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα μόνο μέσω της στρατηγικής, ειδικά όταν υπάρχει θέμα κρίσης.

7. Η ελληνική κρίση είναι τελικά τόσο βαθειά και σημαντική όσο λέγεται; Πως βλέπεται το μέλλον της χώρας; Και ποιος θα μπορούσε να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος αντίδρασης;

Δίχως στρατηγικό σχεδιασμό και αποτελεσματικές κινήσεις για την εφαρμογή του, δεν υπάρχει τρόπος αντίδρασης, αλλά ανάδρασης. Τώρα πολλοί από εμάς κατανοούν επιτέλους ότι μερικές κινήσεις είναι καθοριστικές για το μέλλον, πράγμα που σημαίνει πιο αφαιρετικά, ότι το μέλλον είναι εγκλωβισμένο μέσα στο παρελθόν, ενώ το παρόν δεν το αποδέχεται. Το στρατηγικό μας βάθος είναι ο χρόνος. Εκεί είναι τα προβλήματα, εκεί είναι και οι λύσεις. Αν ασχοληθούμε με τα προβλήματα, η νοημοσύνη του ελληνισμού θα βρει τις λύσεις.

8. Ακούγονται διάφορες θεωρίες συνωμοσίας. Ότι η διεθνής ελίτ θέλει να υποτάξει κάποιες χώρες όπως για παράδειγμα η Ελλάδα και ότι κάποιοι έχουν μαζέψει ‘όλο το χρήμα του κόσμου’ και τώρα κάνουν τους ‘σερίφηδες’. Έχουν βάσει οι θεωρίες αυτές;

Όταν δεν έχεις σκεφτεί ολιστικά τα θέματα που σε αφορούν και σου έρχονται αποτελέσματα που δεν περίμενες, πάντα ψάχνεις εξωτερικούς παράγοντες που να δικαιολογούν την προσωπική σου αδράνεια. Αυτές όμως δεν αλλάζουν ούτε τα πράγματα, ούτε τα δεδομένα, κατά συνέπεια αποτελούν μία μορφή εκτόνωσης και τίποτα άλλο. Όταν όμως δημιουργούμε γεγονότα με μία στρατηγική δίχως φοβίες, τότε παράγουμε έργο. Αυτό το έργο είναι η πραγματική μας ζωή. Και τότε πια δεν ασχολούμαστε πια με θεωρίες τέτοιου τύπου, διότι ο κόσμος είναι πλέον το πλαίσιο της σκέψης μας.

Ν. Λυγερός:

 Συνέντευξη στο UDemand τον Σεπτέμβριο του 2011

Ελληνίδα μεταλαμπαδεύει Πολιτισμό,οικουμενική φιλία,διαχρονικές Αξίες !

Στις 16 Νοεμβρίου, στο Βατικανό το Βραβείο "Giuseppe Sciacca" στην Ευαγ. Τσουκαλά 

Στις 16 Νοεμβρίου, στο Βατικανό θα απονεμηθεί το Επιστημονικό Βραβείο "Giuseppe Sciacca" στην καθηγήτρια Παλαιοντολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ευαγγελία Τσουκαλά και στον Ολλανδό ερευνητή Παλαιοντολογίας Ντικ Μολ για το σημαντικό ανασκαφικό και ερευνητικό έργο τους στη Μηλιά και στον 'Αγιο Γεώργιο Γρεβενών και για την προβολή της Δυτικής Μακεδονίας.
Ελλάδα και Ολλανδία μοιράζονται το διεθνές βραβείο για το σημαντικό παλαιοντολογικό εύρημα παγκόσμιου ενδιαφέροντος, που ήρθε στο φως το 2007, τους μεγαλύτερους χαυλιόδοντες, μήκους 5,02 μέτρων, από μαστόδοντα (πρόγονο του ελέφαντα) που έζησε στην περιοχή πριν από 2,5-3 εκατ. χρόνια.
Τα απολιθώματα του γίγαντα μαστόδοντα - ύψους 3,5 μέτρων, μήκους 8,5 μέτρων και βάρους οκτώ τόνων - της Μηλιάς που είναι μοναδικός σε μέγεθος παγκοσμίως μαρτυρούν ότι η περιοχή των Γρεβενών ήταν μία τροπική ζούγκλα με άφθονα νερά, όπου ζούσαν πολλά ζώα που σήμερα ζουν στην Αφρική και στην Ασία.
Προηγήθηκε το 1997 η ανακάλυψη από την ανασκαφική ομάδα χαυλιόδοντων μήκους 4,39 μέτρων από πλειοκαινικό προβοσκιδωτό (μαστόδοντα) που είχαν θεωρηθεί τότε οι μεγαλύτεροι στον κόσμο.

Η Ευαγγελία Τσουκαλά, Γεωλόγος - Βιολόγος, αναπληρώτρια καθηγήτρια Παλαιοντολογίας στο Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ οργάνωσε και πραγματοποίησε παλαιοντολογικές ανασκαφές στην περιοχή των Γρεβενών από το 1992-1996 και από το 1997 έως σήμερα οι ανασκαφές συνεχίζονται στη Μηλιά και στον 'Αγιο Γεώργιο Γρεβενών με τη συμμετοχή συνεργατών και φοιτητών.
Ο Ολλανδός ερευνητής Παλαιοντολογίας Ντικ Μολ, ο οποίος θεωρείται ειδικός στα προβοσκιδωτά και είναι διεθνώς γνωστός για τη συνεργασία του με το Discovery Channel ήταν ένας από τους πρωτεργάτες στις ανακαλύψεις της Μηλιάς Γρεβενών.
"Είναι πολύ σημαντική για την Ελλάδα η βράβευση της Ευαγγελίας Τσουκαλά και του Ντικ Μολ, καθώς η ανακάλυψη του μεγαλύτερου μαστόδοντα ανέδειξε τον τελευταίο παράδεισο 3 εκατομμυρίων χρόνων, μία τροπική ζούγκλα στην περιοχή των Γρεβενών. Είμαστε περήφανοι που το βραβείο έρχεται στην Ελλάδα, η οποία τιμάται μαζί με την Ολλανδία" δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η γενική γραμματέας των Διεθνών Βραβείων "Giuseppe Sciacca", αρχαιολόγος και ειδική σε θέματα επικοινωνίας, Βασιλική Μπαφατάκη.
Με τη βράβευση των δύο επιστημόνων, στο Βατικανό οι παλαιοντολογικοί θησαυροί της Ελλάδας θα βρεθούν στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος τόνισε η κ. Μπαφατάκη η οποία στη διάρκεια συνέντευξης τύπου στα Γρεβενά με τον δήμαρχο, Δημοσθένη Κουπτσίδη, την υπεύθυνη της Ελληνικής Γραμματείας των Βραβείων, Θεανώ Καρατσιουμπάνη και τους καθηγητές που θα τιμηθούν αναφέρθηκε στο Επιστημονικό Βραβείο που κατέκτησαν Ελλάδα και Ολλανδία.
Η γενική γραμματέας των Διεθνών Βραβείων "Giuseppe Sciacca" ζήτησε τη δέσμευση των τοπικών παραγόντων και της Πολιτείας, ώστε να δημιουργηθεί στην περιοχή Κέντρο Παλαιοντολογίας που θα αποφέρει πολλαπλά οφέλη τόσο σε επιστημονικό και ερευνητικό επίπεδο, όσο και σε οικονομικό με άνοδο του τουριστικού ρεύματος προς τα Γρεβενά.
Τα Διεθνή Βραβεία είναι αφιερωμένα στη μνήμη του Giuseppe Sciacca, ενός 26χρονου φοιτητή Αρχιτεκτονικής πρότυπου ήθους και προσφοράς στην κοινωνία.
Σκοπός τους είναι η διάδοση του πολιτισμού, της προσφοράς, η φιλία των εθνών, οι ανθρώπινες αξίες και απονέμονται τιμητικά σε σημαντικές προσωπικότητες απ' όλους τους χώρους.
Τα τιμητικά βραβεία απονέμονται κάθε χρόνο σε σημαντικές προσωπικότητες και το Απόλυτο Βραβείο (Premio Assoluto) δίνεται σε εξέχουσα προσωπικότητα.
Έλληνες που τιμήθηκαν μέχρι σήμερα είναι, μεταξύ άλλων,ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής, ο καθηγητής Αρχαιολογίας Πέτρος Θέμελης, ο υπουργός Εθνικής 'Αμυνας, Δημήτρης Αβραμόπουλος και η νυν ΓΓ των Βραβείων Βασιλική Μπαφατάκη.

Oνειρο ζωής να επιστρέψει στις ρίζες του.

Ο Μεσσήνιος αστροφυσικός της ΝΑΣΑ

28 Ιανουαρίου 2013

Ο

Kαθηγητής Αεροδιαστημικής Μηχανικής και αστροφυσικός Περικλής Παπαδόπουλος κατάγεται από την Καλαμάτα, όπου και γεννήθηκε το 1963. Το 1982 αποφάσισε να αφήσει πίσω την Ελλάδα για να κυνηγήσει το όνειρο του στην Αμερική.

Ήθελε να σπουδάσει Αεροναυτική και Αεροναυπηγική, με ειδικότητα στην εξερεύνηση πλανητών. Το 1992 πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Stanford, το οποίο συνόδευαν και πολλές τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και αυτή της καλύτερης διατριβής.
Από το 1987, εργάζεται στο ερευνητικό κέντρο της NASA Ames στην Καλιφόρνια. Δούλεψε για περισσότερα από 10 χρόνια στο πρόγραμμα προσεδάφισης του Curiosity στον πλανήτη Άρη και ήταν υπεύθυνος για το θερμικό προστατευτικό σύστημα.

Το 2003 ίδρυσε την εταιρία Space Systems LLC και ηγείται μιας ομάδας ερευνητών που έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία πολλά προγράμματα και αποστολές για την εξερεύνηση του Διαστήματος και πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, ως ειδικός στο αντικείμενο της υπερηχητικής επανένταξης.
Έχει βραβευτεί από τη NASA για την προσφορά του και του απενεμήθη και το βαρύτιμο βραβείο Turning Goals Into Reality (TGIR). Διατηρεί έδρα καθηγητή Αεροδιαστημικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του San Jose.

Το Σεπτέμβριο του 2013 ολοκληρώνεται η κατασκευή του πρώτου ελληνικού μικροδορυφόρου, με τη συμμετοχή 20 Ελλήνων επιστημόνων κάτω των 25 ετών, ενώ η εκτόξευσή του αναμένεται να πραγματοποιηθεί από διαστημικό σταθμό της NASA τον προσεχή Δεκέμβριο.
 

Ο Δρ. Παπαδόπουλος λατρεύει την Ελλάδα, την οποία και επισκέπτεται κάθε καλοκαίρι, με όνειρο ζωής να επιστρέψει στην γενέτειρα του Καλαμάτα, μόλις συνταξιοδοτηθεί.

Πηγή: ellines.com

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ "Ο Μεσσήνιος αστροφυσικός της ΝΑΣΑ" 205 2 Google +0 3 1 PDF File MOV File AVI File JPG File Ο καθηγητής Αεροδιαστημικής Μηχανικής και αστροφυσικός Περικλής Παπαδόπουλος κατάγεται από την Καλαμάτα, όπου και γεννήθηκε το 1963. Το 1982 αποφάσισε να αφήσει πίσω την Ελλάδα για να κυνηγήσει το όνειρο του στην Αμερική. Ήθελε να σπουδάσει Αεροναυτική και Αεροναυπηγική, με ειδικότητα στην εξερεύνηση πλανητών. Το 1992 πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Stanford, το οποίο συνόδευαν και πολλές τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και αυτή της καλύτερης διατριβής. Από το 1987, εργάζεται στο ερευνητικό κέντρο της NASA Ames στην Καλιφόρνια. Δούλεψε για περισσότερα από 10 χρόνια στο πρόγραμμα προσεδάφισης του Curiosity στον πλανήτη Άρη και ήταν υπεύθυνος για το θερμικό προστατευτικό σύστημα. Το 2003 ίδρυσε την εταιρία Space Systems LLC και ηγείται μιας ομάδας ερευνητών που έχουν ολοκληρώσει με επιτυχία πολλά προγράμματα και αποστολές για την εξερεύνηση του Διαστήματος και πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, ως ειδικός στο αντικείμενο της υπερηχητικής επανένταξης. Έχει βραβευτεί από τη NASA για την προσφορά του και του απενεμήθη και το βαρύτιμο βραβείο Turning Goals Into Reality (TGIR). Διατηρεί έδρα καθηγητή Αεροδιαστημικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του San Jose. Το Σεπτέμβριο του 2013 ολοκληρώνεται η κατασκευή του πρώτου ελληνικού μικροδορυφόρου, με τη συμμετοχή 20 Ελλήνων επιστημόνων κάτω των 25 ετών, ενώ η εκτόξευσή του αναμένεται να πραγματοποιηθεί από διαστημικό σταθμό της NASA τον προσεχή Δεκέμβριο. Ο Δρ. Παπαδόπουλος λατρεύει την Ελλάδα, την οποία και επισκέπτεται κάθε καλοκαίρι, με όνειρο ζωής να επιστρέψει στην γενέτειρα του Καλαμάτα, μόλις συνταξιοδοτηθεί. Ετικέτες:Αστροφυσικός, Ηνωμένες Πολιτείες - See more at: http://www.ellines.com/famous-greeks/4502-o-messinios-astrofusikos-tis-nasa/#sthash.9scvz75K.dpuf

Διαβάστε περισσότερα: http://www.ellines.com/famous-greeks/4502-o-messinios-astrofusikos-tis-nasa/
Copyright © Ellines.com

"Δεν θέλω να 'χω μια καρδιά για να βαστεί το σώμα,

«Με ένα καλώδιο ζω, ρουφώ την κάθε στιγμή»

Συνέντευξη με τον ΧΡΗΣΤΟ ΒΛΙΩΡΑ

 Γιαννιώτης την καταγωγή, με δική του επιχείρηση στην Ιθάκη, ταβέρνα ξακουστή. Το πρώτο καρδιακό επεισόδιο τού διαγνώστηκε στα είκοσι έξι του στο νησί. Ηρθε επειγόντως στον «Ευαγγελισμό», μετά διεκομίσθη στο «Ωνάσειο», όπου η καρδιοχειρουργική ομάδα διέγνωσε πρόβλημα κληρονομικό, είχαν πρόβλημα και ο πατέρας του και ο αδελφός του.

"Δεν θέλω να 'χω μια καρδιά για να βαστεί το σώμα,
μα θέλω να 'χω μια, που να γλεντεί ώσπου να μπει στο χώμα»
ΜΑΝΩΛΙΟΣ Π."

 Από τα 26 έως τα 37 του ακολούθησε θεραπευτική αγωγή με χάπια και ενέσεις για ανάταξη της καρδιάς. Δεν ωφέλησε. Προχώρησε σε απινιδωτή και βηματοδότη. Επειτα από τέσσερις μήνες ο 43χρονος σήμερα Χρήστος Βλιώρας μπήκε στο μηχάνημα.

- Με τεχνητή καρδιά;

«Σαράντα τέσσερις μήνες. Κάθε δεκαπέντε με είκοσι μέρες πηγαίνω στο μηχάνημα, βλέπουμε τις ρυθμίσεις, μου καθορίζουν τα χάπια τα αντιπηκτικά».

- Δείχνετε αγωνιστής...

«Μπορεί να έχασα τη δουλειά μου, όμως είμαι ζωντανός, θέλω να ζήσω και αφού υπάρχουν η τεχνολογία και η επιστήμη μπροστά μας, θα επιμένω και θα το παλεύω. Η ζωή είναι προνόμιο, δεν είναι δεδομένο». 

- Η κρίση σάς αγγίζει;

«Δεν μπορώ να μπω στη διαδικασία να σκεφτώ την οικονομική κρίση. Ρουφώ την κάθε στιγμή, είμαι ζωντανός, απολαμβάνω το καθετί με το δώρο αυτό της επιστήμης. Το ευχαριστιέμαι καλύτερα από πριν. Σκεφθείτε ότι ο πατέρας μου και άλλοι άνθρωποι που είχαν παρόμοιο πρόβλημα δεν είχαν ποτέ μια δεύτερη ευκαιρία όπως εγώ».

- Οι πραγματικές αξίες;

«Αντί να κοιτάμε μοιρολατρικά τα χρήματα που χάσαμε ή χάνουμε, θα μπορούσαμε μέσα από την κρίση να βρούμε τον εαυτό μας ο καθένας με το δικό του τρόπο. Να μη στενοχωριόμαστε για πράγματα ευτελή, χωρίς αξία, αυτά αρρωσταίνουν την ψυχή μας».

- Τι σας λείπει;

«Εχω μια κανονική ζωή, μου λείπει η θάλασσα, τα μπάνια. Εχω το μηχάνημα περασμένο στο στομάχι. Οδηγώ αυτοκίνητο και μηχανάκι, πήγα στην Αμερική στο γιο μου, έκανα διακοπές στο Γαϊδουρονήσι, απέναντι από την Ιεράπετρα. Ολο το καλοκαίρι είμαι στην Κρήτη στη Χερσόνησο, η ζωή μου σε ελάχιστα διαφέρει από τη ζωή των άλλων».

- Το ζητούμενο;

«Δεν είναι να βγω και να εκλιπαρώ για μια διαθέσιμη καρδιά, κάτι που και εγώ πριν αρρωστήσω άκουγα στην τηλεόραση και δεν έδινα σημασία. 
Το ζητούμενο είναι ο κόσμος να ενημερωθεί και να ευαισθητοποιηθεί και να καταλάβει ότι οι αρρώστιες δεν είναι όπως παλιά. Η πόρτα των ασθενειών χτυπά για όλους, οπότε όλοι πρέπει να είμαστε έτοιμοι και να τις αντιμετωπίσουμε και να βοηθήσουμε.

Η επιστήμη δεν έχει όρια, το επίτευγμα της επιστήμης είμαι εγώ, δείτε με, ζω με ένα καλώδιο χάρη στην ομάδα των γιατρών μου, του κυρίου Σφυράκη, του κυρίου Λουκά, του κυρίου Κογεράκη, του κυρίου Αδαμόπουλου. Και της κυρίας Γκουζιούτα, του άγγελού μου, που αξιολόγησε την περίπτωσή μου όταν ήμουν στο "Ελπίς", του κυρίου Τρίγκα, όλων όσοι με βοήθησαν».

- Ολα στο νου μας;

«Ολη η ιστορία, φίλε μου, σε κάθε δύσκολο μονοπάτι του ανθρώπου είναι να τα έχει καλά με το μυαλό του. Εάν θέλεις να ζήσεις, το παλεύεις, δεν κοιτάς το μηχάνημα, εκμεταλλεύεσαι το δώρο σου και προχωρείς μπροστά. Μπορεί να αρρώστησε η καρδιά, η ψυχή είναι υγιέστατη. Δεν νιώθω άρρωστος, περνάω καλά κάθε στιγμή της ζωής μου».

- Η ευχή μας;

«Να χτυπήσει το τηλέφωνο για τη μεταμόσχευση, να τελειώσει αυτή η περιπέτεια. Να πάνε όλα καλά και από εκεί και πέρα να περάσω τη ζωή μου ευχάριστα με το γιο μου».

  ΓΙΩΡΓΟΣ  ΚΙΟΥΣΗΣ

EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Σαν τον έρωτα κι αυτό

    

Πηδαλιούχος ο Έρωτας στο ταξίδι της ζωής μας.
Χωρίς αυτόν πυξίδα ,
δεν υπάρχει
προορισμός.

Υπάρχει
ψυχική
ανορεξια
επιδημία
της εποχής.

Την  πείνα της ψυχής χορταίνει ο Έρωτας  με τον οποίο ο άνθρωπος προσεγγίζει το κάθε τι πάνω στην Γη, την κάθε του στιγμή. 


Όσο για τον
Έρωτα του 
ερωτευμένου
δεν διαφέρει
από την ζεστή
γλυκιά μπουκιά
ψωμί του
πεινασμένου.
````````````````````````````````````````````````````````````````

«O άρτος της Πάρου ο επιούσιος» και το 1ο Φεστιβάλ που άνοιξε όρεξη για συνέχεια.

"Σημεία των καιρών": Ύστερα από έξι δεκαετίες οι δύο ανεμόμυλοι της Παροικιάς, αναπαλαιωμένοι από τον Δήμο της Πάρου, ανοίγουν τα πανιά τους και εμπιστεύονται τη δύναμη του ανέμου...»

Aντί να πουν «το ψωμί ψωμάκι», όπως τόσοι άλλοι αναξιοπαθούντες Eλληνες, οι εργατικοί και προοδευτικοί συνάμα Παριανοί, έκαναν το δικό τους φεστιβάλ όπου την τιμητική του έχει το ψωμί!

Eτσι έγινε πραγματικότητα και σημείωσε μεγάλη επιτυχία το 1ο Φεστιβάλ Tοπικών Προϊόντων της Πάρου 2013 με επίκεντρο, φέτος, το ψωμί και τα αρτοσκευάσματα, πάνω σε παραδοσιακές συνταγές που διοργανώθηκε το πρώτο τετραήμερο του Iουλίου από τον Δήμο της Πάρου, με δήμαρχο τον κ. Xρήστο Bλαχογιάννη, σε συνεργασία με την KΔEΠAΠ (Kοινωφελή Δημοτική Eπιχείρηση Πολιτιστικής Aνάπτυξης Πάρου) και τους αρτοποιούς του νησιού!

Tην Tετάρτη, πρώτη ημέρα του τετραημέρου, όσοι επιβάτες έφθαναν στο λιμάνι της Πάρου τούς υποδεχόταν η ευωδιά του φρεσκοψημένου ψωμιού!

Oι εργαζόμενοι στην KΔEΠAΠ ήταν στην προκυμαία και υποδέχονταν τους επισκέπτες με παραδοσιακά τσουρέκια, πίτες και πικάντικες αρτολιχουδιές.

Oι εκδηλώσεις του 1ου Φεστιβάλ Tοπικών Προϊόντων της Πάρου διήρκεσαν ώς το Σάββατο 6 Iουλίου, συνεχίστηκαν και την Kυριακή 7 Iουλίου, είχαν δε τίτλο

«O Aρτος της Πάρου ο επιούσιος»
.

Tόπος η Παροικιά, χώρος έκθεσης αρτοσκευασμάτων και αρτολιχουδιών η πλατεία Mαντώ Mαυρογένους.

Oι εκδηλώσεις θα συνεχιστούν την Tρίτη 30 Iουλίου στη Nάουσα και θα ολοκληρωθούν την Tετάρτη 31 Iουλίου, όταν ο Aύγουστος με τις δικές του προτιμήσεις παίρνει τη σκυτάλη!

Σε πείσμα της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας οι φετινές εκδηλώσεις, όπως «ο Aρτος της Πάρου ο επιούσιος», που πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Nοτίου Aιγαίου, στηρίζονται στην ανάδειξη των τοπικών προϊόντων, την τέχνη και τον μόχθο του νησιώτη παραγωγού και της χαμογελαστής νοικοκυράς που ήταν, καμαρωτή, πίσω από τον πάγκο με τα αχνομύριστα καρβέλια, τις φραντζόλες της.

Στον χώρο των εκδηλώσεων θα μπορούν οι Παριανοί αρτοποιοί να παρουσιάζουν στους επισκέπτες όλες τις φάσεις της αρτοποιητικής τέχνης, από το σιτάρι ώς το τελικό αποτέλεσμα, τον «Aρτον της Πάρου τον επιούσιον».

Tο Φεστιβάλ απευθύνεται στο περαστικό καταναλωτικό κοινό που είναι οι χιλιάδες Eλληνες, αλλά και οι πολλοί ξένοι που επισκέπτονται το νησί και φεύγουν, παίρνοντας μαζί τους τα τοπικά προϊόντα αφού τα δοκίμασαν και έμειναν ενθουσιασμένοι!

Σε δεύτερο επίπεδο, το Φεστιβάλ αποτίνεται στις επιχειρήσεις που έχουν σχέση με τον χώρο της αρτοποιίας, της μαζικής εστίασης, καθώς και της διακίνησης και διανομής τοπικών προϊόντων. Kαι ποιος ο καλύτερος τρόπος προσέλκυσης;

Mα η δοκιμή, επιτόπου, στον χώρο του Φεστιβάλ που το ψωμί είναι αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής.

Oλες οι ηλικίες το προτιμούν, από τα βρέφη ώς τους υπερώριμους που βρέχουν το παξιμάδι το σταρένιο στο παριανό κρασί και γίνονται πάλι νέοι στην καρδιά!

Όποιος πει «το ψωμί παχαίνει» εξορίζεται μακριά από τη Γη της Eπαγγελίας, όπου όπως οι γελαστές Παριανές λένει «το ψωμί τρώγεται και σκέτο, όρεξη να ’χεις»! Σαν τον έρωτα κι αυτό!

Ελένη Μπιστικά

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ