Ζωές σε αναδόμηση

3η Δεκεμβρίου: αναπηρία: καθυστερώ.  Δεν υστερώ

Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει τη διαφορά σε αυτόν τον κόσμο»

Κάποια στιγμή της ζωής μας όλοι θα αφηγηθούμε την ιστορία μας. Στον εαυτό μας, στους φίλους ή σε κάποιον επαγγελματία. Θα χρησιμοποιήσουμε την γλώσσα ή τη σιωπή μας, τις φαντασιώσεις ή τις μνήμες μας για να αποδώσουμε νόημα στα γεγονότα εκείνα που εμπόδισαν ή διευκόλυναν τη ζωή μας, θα μιλήσουμε για τον τρόπο που τα αντιμετωπίσαμε.
Και τότε, μέσα από την αφήγηση, « ένα ταξίδι μαζί με κάποιον» θα σταθούμε σ΄εκείνα τα κομμάτια του εαυτού μας που σηματοδότησαν την ταυτότητά μας, ποιοι είμαστε, ποιοί θα θέλαμε να είμαστε, γιατί και πού σκόνταψαν τα ταξίδια των ονείρων μας.

Ολες οι ιστορίες ζωής, οι αναμνήσεις, τα γεγονότα, παρά την υποκειμενικότητά τους, δεν έχουν την ίδια αξιακή βαρύτητα. Δεν είναι, για παράδειγμα, ισοδύναμες οι αναμνήσεις που οικοδόμησαν μια ταυτότητα του κακοποιημένου ή με χρόνιες ασθένειες ανθρώπου και εκείνου που έζησε χωρίς δυσκολία την πορεία του.
Παρόλα αυτά και παρά τις δυσκολίες, κάποιοι οικοδομούν νέες ταυτότητες, δείχνοντας αντοχή στα σκληρά γεγονότα της ζωής τους. Συχνά καταφεύγουν στην ονειροπόληση, ως υποκατάστατο για τα χαμένα ιδεώδη, μέχρι να μπορέσουν να δράσουν αντίθετα από την τραυματική εμπειρία τους. Πάρα πολλοί τα καταφέρνουν, ανακάμπτουν, δείχνοντας πίστη και πείσμα στον στόχο.

Αλλοι πάλι δυσκολεύονται, μπαίνουν κάτω από το βάρος μιας επιστημονικής ερμηνείας που τους χαρακτηρίζει έξυπνους ή βραδύνοες, φυσιολογικούς ή αποκλίνοντες, δυνατούς ή αδύναμους ή ανθρώπους με δύσκολες αναπηρίες. Οι διαγνώσεις που διαμορφώθηκαν μέσα από ισχυρές επιστημονικές γνώσεις κατέληξαν να γίνουν στοιχείο του εαυτού τους.
Είναι γνωστό ότι οι ακαδημαϊκοί κλάδοι χρησιμοποιούν την γλώσσα για να ορίσουν τις ταυτότητες και στις οποίες προσδένονται οι άνθρωποι, αποκτώντας με τον χρόνο μια μαθημένη αδυναμία.
Οι άνθρωποι μπορούν να ξεφύγουν μέσω του αναστοχασμού της ζωής τους. Μπορούν να χαράξουν τις δικές τους πορείες, να γιατρέψουν τις όποιες πληγές σε πείσμα των επιστημονικών αξιολογήσεων.
Όση δυσκολία και να παρουσιάζει, είναι πάντα εφικτή η αίσθηση ότι ή ζωή και η προσωπικότητά μας είναι δική μας υπόθεση.

Δυστυχώς, μέσα στη σαρωτική λαίλαπα της οικονομικής κρίσης καταργήθηκε και εκείνο το υπέροχο φεστιβάλ- emotion pictures- πριν γίνει ευρέως γνωστό, ένα φεστιβάλ- ντοκυμαντέρ που μετέφερε ζωντανά ζωές σε αναδόμηση, τελείως αντίθετες από τις επιστημονικές βεβαιότητες.

http://www.selftherapy.gr/?p=1435

·       Γεννιέσαι με περιορισμούς αλλά ότι μπορείς να κάνεις είναι απεριόριστο.

·  ·        Χωρίς χέρια και πόδια κατάφερα να προχωρήσω. Χωρίς γροθιές κατάφερα να γκρεμίσω τα τείχη της άγνοιας, του φόβου και της προκατάληψης. Εγώ θα εξαντλήσω τα όνειρά μου.

·  ·        Πίσω από τη διαφορετικότητα η ομοιότητα – αυτό είναι που μας ενώνει.

·  ·        Ανέκαθεν πίστευα πως γίνεσαι αυτό που αποφασίζεις να γίνεις.

·  ·        Μπορεί να μην είναι η ιδανική ζωή που επιθυμείς, αλλά είναι ζωή.

·  ·        Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει τη διαφορά σε αυτόν τον κόσμο.

·  ·        Αρνητική διάκριση είναι όταν ο κόσμος σε κρίνει όχι για αυτό που είσαι, αλλά όταν σε στιγματίζουν για αυτό που θα έπρεπε να είσαι.

·  ·        Είναι ένας κόσμος που πρέπει να αλλάξουμε μαζί.

·  ·        Έχω όντως κάτι να προσφέρω στην κοινωνία. Είμαι πολλά περισσότερα από απλώς ένα θύμα.

·  ·        Κανείς δεν θα έπρεπε να ντρέπεται που είναι ζωντανός

·  ·        Δεν ακούω – μπορώ να ονειρεύομαι

·  ·        Η οπτική επικοινωνία γνωρίζω θεωρητικά ότι είναι πολύ σημαντική, αλλά δε μου λείπει γιατί δεν τη βίωσα ποτέ.

·  ·        Θέλω πίσω το σεβασμό και την τιμή μου.  

·  ·        Βλέπω τη σχιζοφρένεια σαν ένα τρόπο να βρεθώ κοντά στο ένστικτό μου

·  ·        Νομίζω ότι οι άνθρωποι βλέπουν πρώτα την αναπηρία και μετά εμένα

·  ·        Είναι δική μου υπόθεση να ανακαλύψω και να ορίσω τα δικά μου όρια

·  ·        Ο θαυμαστός πλούτος της ανθρώπινης εμπειρίας θα έχανε κάτι από τη χαρά με την οποία μας ανταμείβει αν δεν υπήρχαν περιορισμοί για να τους ξεπεράσουμε.

·  ·        Η μεγαλύτερη ασθένεια είναι να κοιτάς μόνο τον εαυτό σου (textureofoursoul)

·  ·        Ο άνθρωπος αξίζει όσο τα όνειρα και οι φιλοδοξίες του

·  ·        Αν είμαι χαρισματικός; Είμαι!

·  ·        Γιατί μου δείχνεις αδιαφορία; Γιατί δεν κοιτάς προς το μέρος μου;

·  ·        Τι αγαπάς στους άλλους; Τις ελπίδες μου.

·  ·        Οπλίστε τις επιθυμίες!

·  ·        Είναι πολλά αυτά που δεν μπορώ να κάνω, αλλά είναι πολλά αυτά που μπορώ και ευχαριστώ το Θεό για αυτό.

http://www.ameamedia.gr/node/92

Έτσι εξηγούνται τ' ανεξήγητα...

  "Σύμφωνα με τον Τζέραλντ Κράμπτρι, καθηγητή αναπτυξιακής βιολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής «Trends in Genetics»αρκεί, αρκεί  οποιαδήποτε μετάλλαξη σε ένα από τα 2.000 έως 5.000 γονίδια που επηρεάζουν τη νοημοσύνη, για να μειωθούν οι διανοητικές, αλλά και οι συναισθηματικές ικανότητες των ανθρώπων, αφού νόηση και συναίσθημα αλληλοεπηρεάζονται."

Έτσι εξηγείται γιατί κάποιοι συμπατριώτες μας με   περγαμηνές  υψηλών προδιαγραφών  και Αν-εγκέφαλοι είναι  και Ά-ψυχοι.
`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Λιγότερο έξυπνους κάνει τους ανθρώπους η πρόοδος του πολιτισμού

Αμερικανική έρευνα υποστηρίζει ότι όσο προοδεύει ο ανθρώπινος πολιτισμός, τόσο λιγότερο έξυπνοι γίνονται οι άνθρωποι.

Είναι η μοίρα των ανθρώπων αργά αλλά σταθερά να καταλήξουν βλάκες; Αυτό λίγο- πολύ ισχυρίζεται μια νέα αιρετική και επίμαχη αμερικανική επιστημονική έρευνα, που υποστηρίζει ότι όσο προοδεύει ο ανθρώπινος πολιτισμός, τόσο λιγότερο έξυπνοι γίνονται οι άνθρωποι. Μάλιστα φέρνει ως παράδειγμα τους αρχαίους Αθηναίους, για τους οποίους αναφέρει ότι, αν οποιοσδήποτε από αυτούς μεταφερόταν με τη μηχανή του χρόνου στη σημερινή εποχή, θα ξεχώριζε Σύμφωνα με την «προβοκατόρικη» μελέτη, οι άνθρωποι έφθασαν στο διανοητικό αποκορύφωμά τους πριν από περίπου 2.000 έως 6.000 χρόνια και από τότε υπάρχει μια αργή πτωτική τάση στις νοητικές ικανότητές τους, η οποία έχει γίνει πιο έντονη στη σύγχρονη τεχνολογική εποχή. Η βασική αιτία γι' αυτό (υποτίθεται ότι) είναι το γεγονός πως εξαιτίας των πολλαπλών ευκολιών που παρέχει η τεχνολογία, δεν «δουλεύει» πια η πανάρχαια εξελικτική πίεση που ευνοεί τους πιο έξυπνους και ικανούς σε βάρος των χαζών και ανίκανων.

Ο καθηγητής αναπτυξιακής βιολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ Τζέραλντ Κράμπτρι, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής «Trends in Genetics», σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν», «Τέλεγκραφ» και «Ιντιπέντεντ», υποστηρίζει ότι η νοημοσύνη αναπτύχθηκε στους προϊστορικούς προγόνους μας στην Αφρική, πριν από 50.000 έως 500.000 χρόνια, επειδή όσο πιο έξυπνοι ήταν, τόσο καλύτερα μπορούσαν να επιβιώσουν (εύρεση τροφής με το κυνήγι, κατασκευή καταλυμάτων κ.α.). Τα γονίδια της εξυπνάδας οι πιο ευνοημένοι τα κληροδοτούσαν στις επόμενες γενιές.

Επειδή όμως στην εποχή μας οι άνθρωποι δεν χρειάζεται εξίσου να παλεύουν για να επιβιώσουν χάρη στην εξυπνάδα τους, έχει πια αχρηστευτεί η δύναμη της εξελικτικής επιλογής που ευνοούσε σταθερά τους πιο έξυπνους και ικανούς, με συνέπεια, από βιολογική άποψη, σταδιακά η ανθρωπότητα να…χαζεύει. Ενώ παλαιότερα οι διάφορες επιζήμιες μεταλλάξεις γονιδίων θα «ξεριζώνονταν» από το γενετικό υλικό, σήμερα συσσωρεύονται και ροκανίζουν τις ανώτερες διανοητικές ικανότητες των ανθρώπων ως είδος.

Σύμφωνα με τον Τζέραλντ Κράμπτρι, αρκεί οποιαδήποτε μετάλλαξη σε ένα από τα 2.000 έως 5.000 γονίδια που επηρεάζουν τη νοημοσύνη, για να μειωθούν οι διανοητικές, αλλά και οι συναισθηματικές ικανότητες των ανθρώπων, αφού νόηση και συναίσθημα αλληλοεπηρεάζονται. Η αρχή της διανοητικής πτώσης, κατά τον Αμερικανό βιολόγο, ξεκίνησε με την εφεύρεση της γεωργίας και μετά της αστικοποίησης, όταν πλέον οι άνθρωποι δεν ήταν υποχρεωμένοι ως άτομα (όπως έκαναν έως τότε οι κυνηγοί- συλλέκτες) να εκτίθενται στις συνεχείς προκλήσεις της φύσης και μπορούσαν πια να βασιστούν στους συνανθρώπους τους για να λύσουν τα διάφορα πιεστικά προβλήματα της επιβίωσης.

«Θα στοιχημάτιζα ότι αν ένας μέσος πολίτης της αρχαίας Αθήνας εμφανιζόταν ξαφνικά ανάμεσά μας, αυτός ή αυτή θα ήταν ανάμεσα στα πιο έξυπνα μυαλά μεταξύ των συντρόφων του, έχοντας πολύ καλή μνήμη, μια ευρεία γκάμα ιδεών και μια ξεκάθαρη άποψη για τα σημαντικά ζητήματα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής αναπτυξιακής βιολογίας.

Όπως προέβλεψε, σε 3.000 χρόνια από σήμερα (περίπου σε 120 γενιές), είναι πιθανό ότι όλοι οι άνθρωποι θα έχουν υποστεί τουλάχιστον άλλες δύο γενετικές μεταλλάξεις, με συνέπεια να μειωθούν κι άλλο οι διανοητικές και συναισθηματικές δυνατότητές τους. Αν και, όπως είπε, είναι επίσης πιθανό ότι έως τότε θα μπορέσει να παρέμβει η επιστήμη και να λύσει το πρόβλημα.

Όμως, δεν βλέπουν όλοι οι επιστήμονες τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Ο γνωστός καθηγητής ανθρωπολογίας Ρόμπιν Ντένμπαρ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, αντέτεινε ότι «στην πραγματικότητα αυτό που έχει ωθήσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου των πιθήκων και των ανθρώπων, είναι η πολυπλοκότητα της κοινωνίας και αυτός ο πολύπλοκος κόσμος δεν πρόκειται να εξαφανιστεί». Όπως είπε, «στο προβλέψιμο μέλλον, δεν βλέπω κανένα λόγο πανικού. Η πορεία της εξέλιξης για τέτοια πράγματα (σ.σ. νοημοσύνη) απαιτεί δεκάδες χιλιάδες χρόνια και, χωρίς αμφιβολία, η επιστήμη θα βρει λύσεις- αν στο μεταξύ βέβαια δεν έχουμε ήδη τινάξει τους εαυτούς μας στον αέρα».

Εξίσου επιφυλακτικός δήλωσε ο άλλος γνωστός Βρετανός γενετιστής, ο καθηγητής Στιβ Τζόουνς του University College του Λονδίνου (UCL): «Είναι μια υπόθεση, αλλά πού είναι τα δεδομένα; Δεν υπάρχουν καθόλου. Θα μπορούσα εξίσου να ισχυριστώ ότι οι μεταλλάξεις έχουν μειώσει την επιθετικότητά μας ή την κατάθλιψή μας ή το μήκος του πέους μας…».

Ο ίδιος ο Τζέραλντ Κράμπτρι πάντως παραδέχτηκε ότι η θεωρία του χρειάζεται επιβεβαίωση από άλλες γενετικές έρευνες και επισήμανε ότι μετά χαράς θα έβλεπε την απόρριψή της (αν μη τι άλλο, για τη διάσωση του ανθρώπινου γοήτρου!).

Πηγή: ΑΜΠΕ

Κι εσείς μου μιλάτε για την ...επιστροφή της χαμένης αξιοπιστίας...

Όταν  Ένας στους πέντε άστεγους έχει πτυχίο Πανεπιστημίου!

Ένας στους πέντε άστεγους έχει πτυχίο Πανεπιστημίου!
Όλο και περισσότεροι καταφεύγουν στα συσσίτια, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των λεγόμενων «νεοαστέγων». Το ακόμα πιο θλιβερό είναι όμως ότι ένας στους πέντε έχει πτυχίο και οι περισσότεροι βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία.
Σύμφωνα με έρευνα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Κλίμακα», το προφίλ όσων δεν έχουν να φάνε ή είναι σχεδόν άστεγοι έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι μόνο παράνομοι μετανάστες, δεν είναι μόνο τοξικομανείς ή ψυχικά ασθενείς ή αλκοολικοί. Είναι και πολίτες της διπλανής πόρτας: άνεργοι σε παραγωγική ηλικία (20 έως 45 ετών) με μέτριο ως υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Ένας στους πέντε έχει πτυχίο.
Η έρευνα, που διενεργήθηκε σε 214 άτομα, χρησιμοποιεί ένα όρο που η κρίση έχει εισάγει στο ελληνικό λεξιλόγιο , τον όρο «νεοάστεγος». Ως νεοάστεγος χαρακτηρίζεται όποιος βρίσκεται ένα βήμα από το δρόμο, και ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Άνεργοι που έχασαν το σπίτι τους, ή δεν μπορούσαν να το συντηρήσουν, εργαζόμενοι που απολύθηκαν λίγο πριν τη σύνταξη, και κοινωνικά ενταγμένοι μετανάστες.
Στο δείγμα των 214 ατόμων της έρευνας, εντυπωσιάζει το προφίλ των ανθρώπων αυτών:
Το 50% έχει ολοκληρώσει τουλάχιστον την υποχρεωτική εκπαίδευση
Το 25% έχει ολοκληρώσει την μέση εκπαίδευση
Το 19,6% έχει πτυχίο.
Τα άτομα αυτά είναι ηλικίας 25-45 ετών και είναι οι περισσότεροι άνεργοι από κλάδους που μαστίζονται από την κρίση: Το 24,8% προέρχεται από τις κατασκευές. Το 21,9% ήταν ιδιωτικοί υπάλληλοι. Το 18,1% είχαν επιχείρηση. Το 16,2% απασχολούνταν σε τουριστικά επαγγέλματα. Το 6,7% εργάζονταν στη Ναυτιλία.

πηγη  http://www.elkosmos.gr

«Είναι τόσο εύκολο να κάνεις τη διαφορά στη ζωή ενός μικρού παιδιού".

Ένας Έλληνας φέρνει το χαμόγελο στα παιδιά της Γουατεμάλα

Η 7χρονη Μαριέλος μεγάλωσε και ζει σε μία φτωχική γειτονιά της Γουατεμάλα, όπου ο αγώνας για επιβίωση συχνά «σκοντάφτει» πάνω στα κυκλώματα του οργανωμένου εγκλήματος και των ναρκωτικών. Η ίδια, όμως, έχει μάθει να αποφεύγει τις τρικλοποδιές και να ονειρεύεται ένα μέλλον σαν αυτό του γείτονά της, του Φερνάντο, που μόλις μία τάξη τον χωρίζει από το κατώφλι
του πανεπιστημίου.

Η Μαριέλος και ο Φερνάντο είναι δύο από τα παιδιά που μπορούν να ονειρεύονται ελεύθερα και να χαμογελούν, αφού στο πρόσωπο ενός Έλληνα, του επιχειρηματία Ηλία Πούλια, έχουν βρει τον δικό τους «καλό Σαμαρείτη», τον άνθρωπο που έχει βάλει στόχο ζωής να μοιράσει χαμόγελα σε παιδιά της Γουατεμάλα που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, συνήθως σε περιοχής υψηλής εγκληματικότητας.

Ο νεαρός επιχειρηματίας και ο αδελφός του, που δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς, για πάνω από μία δεκαετία- και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία- στην αγορά της μεγαλύτερης πληθυσμιακά χώρας της Κεντρικής Αμερικής, είναι οι εμπνευστές και δημιουργοί του Ιδρύματος "Fundacion Poulias" ή "La sorisa del niρo" (Το χαμόγελο του παιδιού), που λειτουργεί επίσημα από το 2007 (σ.σ. η όλη προσπάθεια ξεκίνησε από το 2003), παρέχοντας βοήθεια σε «παιδιά ενός κατώτερου θεού».

Ο Ηλίας Πούλιας σπούδασε μηχανικός στο Imperial College του Λονδίνου κι ενώ είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσει πολλαπλή επαγγελματική δραστηριότητα στην Ευρώπη, ένα τηλεφώνημα του αδελφού του από την Αμερική στάθηκε ικανό για να του αλλάξει πορεία ζωής.

Η πρόταση φαινόταν αρκετά «εύκολη» αρχικά: να επενδύσουν μαζί μ' έναν συμφοιτητή του αδελφού του, βάσει συγκεκριμένου επιχειρηματικού σχεδίου, στη Γουατεμάλα και, μάλιστα, χωρίς καν να απαιτείται η δική τους φυσική παρουσία στη χώρα αυτή της Κεντρικής Αμερικής.

Όλα πήγαιναν βάσει σχεδίου, όταν το 2001, λίγες εβδομάδες μετά το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους της Ν. Υόρκης, που είχε «παγώσει» την παγκόσμια κοινότητα αλλά και τις αγορές, ο Ηλίας Πούλιας έλαβε ένα επείγον τηλεφώνημα από τη Γουατεμάλα. Έπρεπε να πάει εκεί, καθώς οι δουλειές είχαν αρχίσει ν' «ανοίγουν» και ο συνέταιρός τους χρειαζόταν βοήθεια.

«Ήταν Οκτώβριος του 2001 όταν αποφάσισα να πάω κι αυτός ήταν ο μεγαλύτερος μήνας της ζωής μου. Σχεδόν 11 χρόνια μετά, ζω ακόμη αυτόν τον μήνα» λέει ο κ. Πούλιας, εξηγώντας πώς ένα επαγγελματικό ταξίδι ρουτίνας μπορεί να μετατραπεί σε ταξίδι ζωής ...

Με περιορισμένες δεξιότητες επικοινωνίας αρχικά, λόγω γλώσσας, αλλά με ανοιχτά τα μάτια της ψυχής, ο Ηλίας Πούλιας δεν μπόρεσε ν' αγνοήσει τα ταλαιπωρημένα παιδικά βλέμματα της γειτονιάς του. Μίας γειτονιάς, όπου τα περισσότερα σπίτια είναι εγκλωβισμένα στον φαύλο κύκλο των κυκλωμάτων ναρκωτικών.

Άρχισε δειλά-δειλά να επικοινωνεί μαζί τους στη γλώσσα των παιδιών, το παιχνίδι, και πολύ γρήγορα κέρδισε την εμπιστοσύνη τους. Τότε, ήταν που το παιχνίδι έπαψε να είναι πλέον αρκετό και ο νεαρός Έλληνας επιχειρηματίας θέλησε να κάνει κάτι περισσότερο γι' αυτά τα παιδιά: να τους χαρίσει τη χαμένη παιδική τους αθωότητα, σκορπώντας χαμόγελα.

«Βλέπεις σ' αυτά τα παιδιά τις δυνατότητες και βλέπεις πως το μόνο που τους λείπει είναι τα μέσα να τις αξιοποιήσουν. Πρόκειται για παιδιά που ζουν σε εκπληκτικά δύσκολες καταστάσεις, όπου η έννοια της οικογένειας είναι πολύ διαφορετική απ' αυτήν που έχουμε οι περισσότεροι κατά νου» τονίζει ο κ. Πούλιας, ο οποίος ήταν κι ένας από τους ομιλητές του φετινού TEDxThessaloniki.

Μαζί με τον αδελφό του, μετέτρεψαν την αίθουσα συνεδριάσεων του γραφείου τους σε τάξη, «επιστράτευσαν» μία δασκάλα για να βοηθάει τα παιδιά στα μαθήματα, αλλά και να τους μεταλαμπαδεύει αρχές, αξίες και συμπεριφορές που ίσως δεν θα είχαν ποτέ τη δυνατότητα να βιώσουν στο άμεσο περιβάλλον τους.

«Θέλαμε να τους δείξουμε μία άλλη εικόνα της ζωής και παράλληλα τους μαθαίνουμε πράγματα που δεν θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν στο σχολείο, όπως το πώς να χρησιμοποιούν υπολογιστές και άλλα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας. Δουλεύουμε πάνω σε μία βάση ανάπτυξης πολλαπλών δεξιοτήτων» εξηγεί ο κ. Πούλιας, ο οποίος εκτελεί και χρέη επίτιμου προξένου της Ελλάδας στη Γουατεμάλα.

«Είναι τόσο εύκολο να κάνεις τη διαφορά στη ζωή ενός μικρού παιδιού. Το μόνο που χρειάζονται είναι ο χρόνος σου ... Τα παιδιά αποζητούν την αξία που τους προσφέρεις. Οι ίδιοι απορρίπτουν από μόνοι τους ορισμένα φαινόμενα στο ίδιο τους το περιβάλλον και θέλουν να γνωρίσουν και το άλλο πρόσωπο της ζωής» προσθέτει.

Ο Ηλίας Πούλιας παροτρύνει τα παιδιά να ονειρεύονται και υπόσχεται πως αυτός θα είναι πλάι τους και θα τους στηρίζει. Σήμερα, ήδη 23 παιδιά απολαμβάνουν τη μέριμνα και τη φροντίδα του "Fundacion Poulias", που μπορεί να φιλοξενήσει στους χώρους του ως 60 άτομα.

Ωστόσο, καθώς όλο και περισσότερα παιδιά διεκδικούν το δικό τους «δικαίωμα στο χαμόγελο», μεγαλώνει και η ανάγκη στήριξης αυτής της προσπάθειας και από άλλους φορείς. Ήδη, ο Ηλίας Πούλιας έχει αποταθεί στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για βοήθεια, έχοντας εισπράξει θετική αντιμετώπιση από τους ιθύνοντες, ενώ προωθείται και η αξιοποίηση του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προκειμένου να μεγαλώσει όσο το δυνατόν περισσότερο η κοινότητα αυτών που νοιάζονται και θέλουν να προσφέρουν στα παιδιά αυτά.

«Μόλις δέκα ευρώ τον μήνα είναι αρκετά για να εξασφαλίσει, για μία εβδομάδα, ένα γεύμα τη μέρα για ένα παιδί στη Γουατεμάλα» μας λέει ο κ. Πούλιας και μας αποχαιρετά με μία προτροπή: να εξερευνήσουμε τη Γουατεμάλα, μία χώρα «με φύση τρομερή, γλυκό κόσμο, όπου μπορεί κανείς να γνωρίσει την άλλη πλευρά της ζωής».


Σ. Παπαδοπούλου

από την συλλεκτική σελίδα "Ευ αγωνίσεσθαι"

ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ

H  Οριοθέτηση  της συμπεριφοράς   σε προσωπικό επίπεδο, ή, της δράσης μιας  οποιασδήποτε ομάδας, ή, της ελευθερίας λόγου και έργου  σε οποιονδήποτε χώρο,  κυρίως  δε των  πολιτικών επιλογών και αποφάσεων  μιας Εθνικής Κυβέρνησης,  είναι η πεμπτουσία  της Δημοκρατίας .
 

 Εν εναντία περιπτώσει,  όταν όλα, ή ,κάποια από τα πάρα πάνω ξεφεύγουν από τα ανθρωπίνως  αποδεκτά  όρια  και   συγκρούονται  με τον σεβασμό στον παράγοντα  άνθρωπο   (κοινό ή ιδιαίτερο δεν έχει σημασία )
τιτλοφορούνται και είναι  ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ  χωρίς κανένα ελαφρυντικό.
Δείτε το VIDEO  καταπέλτη
````````````````````````````````````````````````````

ΑΜΕΑ με 80% αναπηρία αντιμέτωπος με τη... διακοπή ρεύματος!

Συνεπής στις υποχρεώσεις του καλείται να είναι ο Θοδωρής Λαγός που έχει πιστοποιημένη πάνω από 80% αναπηρία τη στιγμή που το κράτος εμφανίζεται αφερέγγυο απέναντί του -όπως και απέναντι σε χιλιάδες Άτομα με Αναπηρία- αφού ακόμη δεν έχουν καταβληθεί τα προνοιακά επιδόματα.

Ο κ. Λαγός βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι του στα Σαβάλια, αφού δε μπορεί να ανταποκριθεί στο διακανονισμό που έχει κάνει με τη ΔΕΗ.

Πηγή: patrisnews.com