Θου Κυριε φυλακη τω στοματι μου....

Σε οικονομικά αδύναμους τα 9,5 εκατ. 

Δύο σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες με τις οποίες αναμένεται να επωφεληθεί άμεσα το δημόσιο ταμείο, και κατ΄επέκταση οι αδύναμες κοινωνικά ομάδες, προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομικών.

Πρόκειται για διάταξη με την οποία θα ανοίγει ο δρόμος για την αξιοποίηση των δεσμευμένων καταθέσεων που έχουν προέλθει από εγκληματικές ενέργειες, αλλά και για διάταξη με την οποία θα προβλέπεται επιεικέστερη ποινική αντιμετώπιση όσων έχουν μεν καταχραστεί δημόσιο χρήμα αλλά το επιστρέφουν πριν από την άσκηση δίωξης ή μετά την άσκηση της δίωξης και πάντων πριν από την καταδίκη.

Είναι θέμα χρόνου η κατάθεσή τους στη Βουλή με δεδομένη τη δήλωση που έκανε πριν από λίγο ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου ενημερώνοντας ότι φιλοδοξία του υπουργείου είναι οι διατάξεις αυτές να έχουν κατατεθεί για επεξεργασία και συζήτηση στη Βουλή, μέσα στον Ιούνιο.

Το θέμα συζητήθηκε στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου με επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Νίκου Τσούκαλη με την οποία υπενθύμισε ότι η αξιοποίηση των δεσμευμένων καταθέσεων αποτελεί πρόταση του κόμματος του από τον Οκτώβριο 2012, μια «πρόταση ανακούφισης των κατώτερων εισοδηματικά τάξεων».

«Απαντώ ξεκάθαρα ότι η πρόβλεψη για την αξιοποίηση των δεσμευμένων καταθέσεων θα γίνει νόμος του κράτους. Πρόκειται για μια δίκαιη ρύθμιση από την οποία θα επωφεληθεί άμεσα το δημόσιο ταμείο και κατ΄επέκταση οι αδύναμες κοινωνικά ομάδες, από ένα σημαντικό ποσό που δυστυχώς δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς αυτή τη στιγμή από το αρμόδιο υπουργείο Οικονομικών» είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης και εξήγησε ότι τα πιστωτικά ιδρύματα δεσμεύουν μεν τους λογαριασμούς αλλά δεν γνωστοποιούν τα ποσά. Πόσα μπορεί όμως να είναι τα χρήματα αυτά; Από πρόσφατα στοιχεία που περιήλθαν στο υπουργείο υπουργείο Δικαιοσύνης, μόνο το ΣΔΟΕ έχει προβεί μέχρι στιγμής στη δέσμευση καταθέσεων ύψους 9,5 εκατομμυρίων ευρώ, 770.000 δολαρίων, 30.000 τουρκικών λιρών ενώ έχουν γίνει και δεσμεύσεις σε χρυσό, ακίνητα, μετοχές, κοσμήματα κλπ. Είναι σαφές λοιπόν, ανέφερε ο κ. Αθανασίου, ότι το ποσό αυτό είναι μεγαλύτερο διότι στα παραπάνω ποσά δεν υπολογίζονται καταθέσεις που βρίσκουν έρεισμα στη φορολογική νομοθεσία, καθώς και στη νομοθεσία για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος που υπάρχουν πάρα πολλές υπό δέσμευση καταθέσεις.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης αποκάλυψε ότι ενδεχομένως είναι χρήσιμο να συνδυαστεί η διάταξη αυτή και με μια ακόμη ρύθμιση, εκείνη για την επιεικέστερη ποινική αντιμετώπιση όσων έχουν καταχραστεί χρήματα του δημοσίου και αυτοβούλως τα επιστρέφουν πριν ασκηθεί η δίωξη τους ή μετά τη δίωξή τους και πάντως πριν από την καταδίκη. Η ουσία της διατάξεως είναι έτοιμη, αποκάλυψε ο υπουργός, και θα κατατεθεί τον Ιούνιο. Πάντως ο κ. Αθανασίου είπε ότι η νομοθετικές αυτές πρωτοβουλίες θα τύχουν λεπτομερούς επεξεργασίας, «διότι τα τεχνικά ζητήματα δεν είναι λίγα ενώ εύκολα το ζήτημα μπορεί να γίνει αιτία μικροκομματικής εκμετάλλευσης εάν συνδυαστεί και με την επιεικέστερη αντιμετώπιση των καταχραστών που θα επιστρέφουν οικειοθελώς τα χρήματα».

Ένα πρωτογενές πλεόνασμα ουσιαστικά βρισκόταν όλα αυτά τα χρόνια υπό τη διαχείριση των τραπεζών, σχολίασε ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Νίκος Τσούκαλης και εξήγησε ότι η απροθυμία των τραπεζών εξηγείται διότι πλέον θα στερούνται την εν λευκώ διαχείριση όλων αυτών των χρημάτων. Ο βουλευτής κατήγγειλε εξάλλου ότι προκλητική είναι η απροθυμία των τραπεζών να ενημερώσουν και για τις ανενεργές καταθέσεις.

πηγη: ΕΘΝΟΣ 

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Τι κρίμα να μας έχουν κάνει τόσο  καχύποπτους ; Να μην μπορούμε να δεχτούμε ανεπιφύλακτα μιαν ευχάριστη  πράγματι είδηση ; Να χαρούμε και να την χειροκροτήσουμε ;
 

Πως να μην είναι όμως κανείς φιλύποπτος και κουμπωμένος  και να μην πάει
ο νους του στο κακό,  όταν  εκατομμύρια του εθνικού εισοδήματος  έρεαν -για καλό σκοπό πάντα-   ν ο μ ο τ υ π α , μέσω  ΜΚΟ  π.χ.,  σε τσέπες επιτήδειων
κ.λ.π. τρωκτικών  της Ελληνικής Κοινωνίας ;

Μήπως  όλη αυτή η  αφύπνιση  του αισθήματος δικαίου  και η έγερση
 " της Ηθικής της ανταποδοτικότητας" γίνει το όχημα για   μια νέα φόρμουλα  κατανομής  της μερίδας του λέοντος  των κλεμμένων  στους  οιονεί κλέφτες κι αστυνόμους  που υπάρχουν  ακόμη και περιφέρονται ανάμεσά μας  ;;;;;

" Θου Κυριε φυλακη τω στοματι μου"

Είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας

Ο δρ Προδρομάκης και η επανάσταση των memristor

•  

Ο αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου του Southampton μάς ξεναγεί στον συναρπαστικό κόσμο του, που μοιάζει να έρχεται από το μέλλον.

ΛΟΝΔΙΝΟ-ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Φανταστείτε πόσα χρήματα μπορεί να γλιτώσει ένα δημόσιο σύστημα υγείας... Πόσο εύκολη, γρήγορη και οικονομική θα είναι η διάγνωση ασθενειών στον Τρίτο Κόσμο... Ή και ο έλεγχος ντόπινγκ!» O Θέμης Προδρομάκης, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Νανοηλεκτρονικής του τομέα Φυσικών Επιστημών και Μηχανικής του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, μιλάει για το νέο του ερευνητικό δημιούργημα με ενθουσιασμό παιδιού. Δεν τον αδικώ, δεδομένου ότι ο αγγλικός Τύπος το έχει ήδη παρομοιάσει με τη διαγωνιστική συσκευή Tricorder του «Star Trek». Είναι μια «απλή» πλακέτα τυπωμένων κυκλωμάτων (PCB) που χρησιμοποιεί ηλεκτρονικά εξαρτήματα ως χημικούς αισθητήρες. Θα κοστίζει πάνω-κάτω 60 €, θα συνδέεται σε smartphone και από μία σταγόνα αίμα θα επιτρέπει στον χρήστη να προβαίνει σε άμεση διάγνωση ασθενειών, από απλούς ιούς μέχρι κάποιες μορφές καρκίνου, τον ιό HIV ή τη φυματίωση, μέσα σε λίγα λεπτά!
Τα πρωτότυπα της διαγνωστικής μικροσυσκευής, που αναπτύσσεται σε συνεργασία με το Imperial College του Λονδίνου και την εταιρεία Newbury Electronics, πιστεύεται ότι θα είναι διαθέσιμα για κλινικές δοκιμές έως τον επόμενο χρόνο. Και αυτό είναι μόνο ένα από τα τρία συναρπαστικά ερευνητικά αντικείμενα του 33χρονου Ελληνα πρωτοπόρου της νανοτεχνολογίας, που συγκεντρώνουν τα βλέμματα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας αλλά και κολοσσών της βιομηχανίας (από τη Hewlett Packard μέχρι τη φαρμακευτική GlaxoSmithKline). Από τη μία, εξελίσσει την ιδέα των «memristor» (σύντμηση του memory-resistor που σημαίνει «μνημονική αντίσταση» ή «αντιστάτης με μνήμη»), μιας επανάστασης στην αρχιτεκτονική των υπολογιστών, που συνδέει τη μικροηλεκτρονική με τη βιολογία. Από την άλλη, καταπιάνεται με τη συνθετική βιολογία και, εφαρμόζοντας καθιερωμένες μεθόδους νανοκατασκευής, φτιάχνει στο εργαστήριο «μικρο-πλατφόρμες» μέσα στις οποίες μπορούν να αναπτυχθούν κυτταρικοί ιστοί και όργανα για ιατρική χρήση.
Ολα αυτά γίνονται στο φουτουριστικό περιβάλλον της Σχολής Ηλεκτρονικής και Επιστήμης των Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον, όπου βρίσκεται το εργαστήριό του. «Είναι το καμάρι του», όπως λέει με το «καλημέρα» η 28χρονη Τατιάνα Τραντίδου, μέλος της ερευνητικής του ομάδας, η οποία έχει ισχυρή ελληνική εκπροσώπηση - εννοείται ότι οι ευκαιρίες δίνονται με βάση την αξία, όχι την εθνικότητα. Δύο στοιχεία εντυπωσιάζουν: η διάχυτη υπερηφάνεια των ερευνητών για την εργασία τους εκεί και ο σεβασμός με τον οποίο περιβάλλεται ο 33χρονος Θέμης Προδρομάκης.
«Βαριόμουν στο σχολείο»
Γιος μεταναστών, με πατέρα μαραγκό, γεννημένος στο Σίδνεϊ και μεγαλωμένος από 6 ετών στο Αίγιο, καταπιανόταν από μικρός με τα ηλεκτρονικά, που τον γοήτευαν- «από το γυμνάσιο ήξερα ότι ήθελα να ασχοληθώ με αυτά». Η αρχική έλξη εξελίχθηκε σε σχέση ζωής. «Αγαπώ αυτό που κάνω, γι’ αυτό μιλώ συνέχεια - στους φοιτητές, στους φίλους, στη γυναίκα μου. Και έξω αν βρισκόμασταν για καφέ, γι’ αυτό θα σου μιλούσα».
Η αγάπη για την τεχνολογία και η στήριξη των γονιών καθόρισαν τα επόμενα βήματα ενός παιδιού που στο σχολείο δεν ήταν μαθητής του «άριστα». «Εξυπνος ήμουν, αλλά βαριόμουν αυτά που μας μάθαιναν. Ετσι αποφάσισα ότι δεν ήθελα να δώσω Πανελλαδικές. Εκ των υστέρων, βλέποντας τι έχουν περάσει συνάδελφοι και φίλοι μου με ανάλογη πορεία στην Ελλάδα, θεωρώ ότι με την επιλογή μου να φύγω δεν έχασα χρόνο». Μετά το λύκειο φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Hull, απ’ όπου πήρε πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανολόγου υπολογιστών. Ακολούθησε μεταπτυχιακό στη Μικροηλεκτρονική και στις Τηλεπικοινωνίες στο Λίβερπουλ και διδακτορικό στο Imperial (που επέλεξε αντί του Κέμπριτζ και της Οξφόρδης, που επίσης τον είχαν δεχτεί) με διάλειμμα 1 έτους στο Berkeley, στη «Μέκκα» της τεχνολογίας, Καλιφόρνια.
Η επανάσταση των memristor
«Ο υπολογιστής αποτελείται κυρίως από έναν επεξεργαστή και μια μνήμη, έναν σκληρό δίσκο», εξηγεί ο ίδιος. «Παίρνεις τα δεδομένα από τη μνήμη, τα διοχετεύεις στον επεξεργαστή και αποθηκεύεις το αποτέλεσμα πίσω στη μνήμη. Αυτή η μεταφορά δεδομένων απαιτεί χρόνο και ενέργεια. To αντίστοιχο στη βιολογία είναι οι νευρώνες του εγκεφάλου και οι συνάψεις τους, όπου ουσιαστικά γίνεται ταυτόχρονα και η επεξεργασία, και η αποθήκευση. Τα memristor κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Εχουμε, λοιπόν, μια συσκευή που είναι έως και δέκα φορές μικρότερη από τα σημερινά transistors που χρησιμοποιούνται κατά κόρον σε όλες τις τεχνολογίες, μπορεί να λειτουργήσει με το ένα χιλιοστό της ενέργειας και μπορούμε να μεταβάλουμε τις ιδιότητές της χίλιες με ένα εκατομμύριο φορές πιο γρήγορα από τα transistors!» Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι μπορείς να αποθηκεύσεις περισσότερα δεδομένα σε πολύ μικρότερο χώρο και με λιγότερη ενέργεια. «Καταλαβαίνεις, λοιπόν, γιατί κολοσσοί του χώρου των ηλεκτρονικών παρακολουθούν στενά όσα κάνουμε εδώ», λέει ο δρ Προδρομάκης. «Εμείς πάντως αξιοποιούμε αυτό το πεδίο για να αναπτύξουμε νέου είδους ηλεκτρονικά κυκλώματα, τα οποία θέλουμε να λειτουργούν λίγο περισσότερο σαν τον ανθρώπινο εγκέφαλο, δηλαδή να αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον, να μαθαίνουν και να δρουν αυτοβούλως».
Δυνητικές εφαρμογές των νανοσυσκευών αυτών, που λειτουργούν με «βιολογικό» τρόπο, θα μπορούσαν να ήταν σε πρώτο στάδιο αυτόματοι πιλότοι με ακαριαία επεξεργασία δεδομένων ή χρήσεις στη ρομποτική, για «σκεπτόμενες» μηχανές. Η ομάδα του Σαουθάμπτον, εξάλλου, έχει ήδη λάβει χρηματοδότηση από την Ε.Ε. για να εξετάσει κατά πόσον αυτές οι δομές «που ήδη μιλάνε και καταλαβαίνουν τη γλώσσα της βιολογίας» μπορούν να λειτουργήσουν ως «γέφυρες» εμφυτευόμενες στο νευρικό σύστημα, αποκαθιστώντας νευρωνικές λειτουργίες. Η πλήρης ανάπτυξη μιας τέτοιας έρευνας απαιτεί τουλάχιστον 15 - 20 χρόνια, όπως εκτιμά ο Ελληνας επιστήμονας. «Αυτό είναι η επιστήμη: να δουλεύεις για να βρεις λύση σε ένα πρόβλημα που δεν έχει λυθεί προηγουμένως. Πρέπει να αναπτύξεις το καινοτόμο, να προσθέσεις ένα λιθαράκι στη συνολική γνώση».
Ποιο είναι το κίνητρό του; Η αγάπη για την έρευνα ή οι δυνητικές πρακτικές εφαρμογές των ερευνών του; «Και τα δύο. Θα σου έλεγα ψέματα αν υποστήριζα ότι δεν με συνεπαίρνει το αντικείμενο και οι δυνατότητες. Με εξιτάρει να συζητώ ιδέες πάνω στον καφέ με τους συνεργάτες μου, επειδή είναι επιστημονικά ενδιαφέρουσες, χωρίς απαραίτητα να έχουμε κατά νου μια εφαρμογή στο τέλος της διαδικασίας. Πολλές φορές, όμως, τρώγοντας έρχεται η όρεξη... Αρχίζεις και βλέπεις ενδιαφέρουσες εφαρμογές που δεν τις είχες σκεφτεί πριν». Υπάρχει κάτι που να είναι ανέφικτο; «Ο ουρανός είναι το όριο, που λένε και οι Αγγλοι. Πραγματικά στοχεύουμε πολύ ψηλά. Προφανώς δεν αποδίδουν όλες οι ιδέες, αλλά και από τα λάθη μας μαθαίνουμε».
Κατασκευάζοντας ιστούς και όργανα
Στο Imperial College του Λονδίνου, το γραφείο του Θέμη Προδρομάκη ήταν δίπλα σε αυτό του Μαγκντί Γιακούμπ: μια γειτνίαση που αποδείχτηκε καθοριστική για το τρίτο και εξίσου συναρπαστικό παρακλάδι της έρευνάς του, αυτό της συνθετικής βιολογίας. Θυμάται τον διάσημο Αιγύπτιο καρδιοχειρουργό να του θέτει την πρόκληση: «Θέμη, εσύ φτιάχνεις πολύ μικρά πράγματα και εγώ έχω ένα πρόβλημα - θα ήθελα κύτταρα σε συγκεκριμένους χώρους, σε καλούπια. Μπορούμε να το κάνουμε;». Για μένα ήταν πανεύκολο, δεν μπορούσα όμως να καταλάβω γιατί ήθελε να το κάνει.
Ο Γιακούμπ, λοιπόν, ήθελε να αναπτύξει όργανα ή ιστούς σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα, ώστε να τα χρησιμοποιήσει σε επεμβάσεις». Με καθιερωμένες μεθόδους νανοκατασκευής το εργαστήριό του φτιάχνει μικροπλατφόρμες, σαν μικροκαλούπια, μέσα στα οποία μπορούν να αναπτυχθούν βιολογικοί, δηλαδή κυτταρικοί ιστοί. «Εχουμε αποδείξει πλέον πειραματικά ότι, όταν αναπτύσσουμε κύτταρα κατ’ αυτόν τον τρόπο, έχουν χαρακτηριστικά που είναι πιο κοντά στη φύση σε σχέση με αυτά που δημιουργούν οι επικρατούσες σήμερα μέθοδοι». Ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη έρευνα έχει εκδηλώσει η φαρμακευτική GlaxoSmithKline, καθώς αναγνωρίζει ότι η πιο βιο-ρεαλιστική μοντελοποίηση ασθενειών επιτρέπει την πιο γρήγορη, οικονομική αλλά και στοχευμένη ανάπτυξη φαρμάκων.
Η ομάδα, η εκκλησία, η οικογένεια
Στα 33 του ο Θέμης Προδρομάκης είναι από τους νεαρότερους σε αυτό το ακαδημαϊκό επίπεδο στη Βρετανία. Η εργασία του έχει αναγνωριστεί μεταξύ άλλων με σημαντικά χρηματικά βραβεία - ερευνητικές επιδοτήσεις από διάφορους οργανισμούς. Το πρώτο, μόλις ένα μήνα μετά την πρόσληψή του στο Σαουθάμπτον, ήρθε από το Συμβούλιο Ερευνών Μηχανικής και Φυσικών Επιστημών (EPSRC) του Ηνωμένου Βασιλείου - 2,1 εκατομμύρια στερλίνες που του επέτρεψαν να αναπτύξει μια δεκαμελή ερευνητική ομάδα μέσα σε ένα μήνα. Αυτήν τη στιγμή αριθμεί 15 ερευνητές (οι έξι είναι Ελληνες), αλλά μέχρι τον Σεπτέμβριο πιστεύει ότι θα τους έχει αυξήσει στους 20. Μεταξύ άλλων αναζητεί ανάδοχο για υποτροφία του Ιδρύματος Λεβέντη, που στηρίζει το ερευνητικό του έργο. «Το μήνυμα που θέλω να περάσω στους φοιτητές μου είναι να συγκεντρώνονται στο παρόν, όχι στο μέλλον. Γιατί αν κάνεις καλά αυτό που έχεις μπροστά σου, όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν. Προφανώς και βάζω στόχους, αλλά δεν τους αφήνω να με εκτρέπουν από την πορεία μου», λέει ο δρ Προδρομάκης.
Η συζήτηση περνά στο άλλο μεγάλο κεφάλαιο - τη ζωή στην Αγγλία, τις σχέσεις με την Ελλάδα... Γιατί επέλεξε το Σαουθάμπτον; «Ο πατέρας μου λέει ότι ο μάστορας είναι τα εργαλεία του. Οι εγκαταστάσεις εδώ είναι μοναδικές σε παγκόσμιο πανεπιστημιακό επίπεδο και γι’ αυτό έχουμε πολλές εταιρείες που έρχονται και τις αξιοποιούν. Με όλα αυτά εδώ στη διάθεσή σου, το μόνο που χρειάζεσαι είναι όρεξη για δουλειά», λέει.
Στη Βρετανία έχει περάσει όλη την ενήλικη ζωή του. Εδώ παντρεύτηκε (τη Μαρία Στιβαχτοπούλου, δημοσιογράφο), εδώ απέκτησε δύο αγοράκια, τώρα δυόμισι και τριάμισι ετών. Πρόσφατα αγόρασε σπίτι στο Σαουθάμπτον - «όλα μπαίνουν σε μια τάξη σιγά-σιγά», λέει χαμογελώντας. Η αίσθηση που δίνει, πάντως, είναι ότι ήδη όλα έχουν μπει σε τάξη. Γύρω του υπάρχουν βιβλία, υπολογιστές, PCB, σχεδιαγράμματα, εξισώσεις, τα τηλέφωνα χτυπούν, οι ερευνητές της ομάδας του μπαινοβγαίνουν, κάτι να τον ρωτήσουν, κάτι να του θυμίσουν. Ολα όμως μοιάζουν παραδόξως ήρεμα, υπό τον πλήρη έλεγχό του. «Δουλεύουμε πολύ. Για εμάς το πανεπιστήμιο δεν είναι ποτέ κλειστό. Εγώ ή τα παιδιά μπορούμε, αν θέλουμε, να έρθουμε και να δουλέψουμε χριστουγεννιάτικα και σε αργίες. Αλλά όλοι έχουμε τους τρόπους μας να ηρεμούμε. Εγώ ψέλνω. Αυτό με βοηθά να βρίσκω μια ισορροπία, με καλμάρει. Γενικά ασχολούμαι με τη μουσική, παραδοσιακή και βυζαντινή. Και τη γυναίκα μου έτσι τη γνώρισα - τραγουδούσα σε μια εκδήλωση παραδοσιακής μουσικής και εκείνη χόρευε». Στην «ελληνική» συνοικία του Bayswater όλοι τον θυμούνται ως το καλοσυνάτο σοβαρό παιδί με το χαμόγελο και την αγγελική φωνή στο ψαλτήρι της Αγίας Σοφίας.
Η οικογένειά του θυμίζει... μωσαϊκό του ελληνισμού: «Προπάππους Κρητικός, παππούδες Μικρασιάτες, πατέρας Πελοποννήσιος, εγώ γεννημένος στην Αυστραλία, τα παιδιά μου στην Αγγλία». Με την Ελλάδα η σχέση του είναι στενή. «Είμαι περήφανος που είμαι Ελληνας. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι δεν θαυμάζω και δεν σέβομαι τους άλλους πολιτισμούς. Τηρώ τις παραδόσεις μας, λατρεύω τον εορτασμό του Πάσχα στην Ελλάδα, δεν το χάνω ποτέ. Και στα παιδιά μου, παρά το ότι μεγαλώνουν σε ξένο περιβάλλον, προσπαθώ να περάσω την ελληνική κουλτούρα - τους μιλάμε αυστηρά Ελληνικά». •

ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΒΟΣ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

" Ο Νους είναι όλα"

            Aς σηκώσουμε τα μανίκια, να εργαστούμε πιο βαθιά μέσα μας ,μπαίνοντας στην επώδυνη διαδικασία  της σκέψης .
Η επιφάνεια των πραγμάτων εξαντλήθηκε. Δεν έχει πλέον κανένα ανταποδοτικό όφελος.  Όσο  στεκόμαστε  σ’ αυτήν ,τόσο χανόμαστε στο «τίποτα» και  απεγνωσμένα ψάχνουμε  να  «βολέψουμε» κάπου τον εαυτό μας, τον οποίο δεν αναγνωρίζουμε.  
Αυτή είναι μια δραματική απώλεια επί προσωπικού, πλέον ,για τον καθένα..
```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Οι ακόλουθες λέξεις του Βούδα Siddhartha Gautama συλλαμβάνουν τέλεια την ουσία της Δύναμης της Σκέψης:

  " Όλα αυτά που είμαστε είναι το αποτέλεσμα αυτών που έχουμε σκεφθεί.
 Ο Νους είναι όλα. Ότι σκεφτόμαστε, γινόμαστε ."
Με λίγα λόγια, η ζωή σας είναι ο τέλειος καθρέφτης των σκέψεων, των πεποιθήσεων και της κυρίαρχης νοητικής νοοτροπίας σας. Είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι, εσείς δημιουργείτε ήδη την πραγματικότητά σας μέσω της Δύναμής της Σκέψης σας.
 
Κάθε επίδραση που βλέπετε στον εξωτερικό κόσμο σας έχει την αρχική αιτία της μέσα σας – χωρίς εξαίρεση.
Για να αποκτήσετε πρόσβαση στη μέγιστη δημιουργική δύναμη που έχετε στη διάθεσή σας, πρέπει να μάθετε να ελέγχετε τη φύση των συνήθων σκέψεών σας και να ευθυγραμμίζεστε με τη μια Πηγή όλης της Δύναμης της οποίας είστε ένα μέρος.

Οι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας – γνωρίστε, εσωτερικοποιήστε και εφαρμόστε αυτήν την Αλήθεια και θα δείτε τη μετατροπή στη ζωής σας με τους πιο θαυμαστούς τρόπους.

Το διαβάσαμε από το: Οι σκέψεις δημιουργούν την πραγματικότητα http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/09/blog-post_1169.html#ixzz2ykOh19pP

Ο Νέος Έλληνας Βιολογος Ερευνητής που τάβαλε με τον ΚΑΡΚΙΝΟ.

Ο Βολιώτης που γιατρεύει τον καρκίνο

Η απελπιστική εικόνα του κύματος των νέων Ελλήνων επιστημόνων ,που μεταναστεύει κι όσο πάει και θεριεύει , μου έδωσε το ερέθισμα    να επαναφέρω στην δημοσιότητα μέσα και από τον « Πηγαιμό»,  το πορτραίτο του Δημήτρη Ηλιόπουλου ( φυλαγμένο το είχα στα τιμαλφή μου ).

Ένας τεράστιος αριθμός νέων αποφοίτων των Ελληνικών πανεπιστημίων  αναζητούν  Γη και Πατρίδα  λες και  είναι ορφανά παιδιά μιας λεηλατημένης ισοπεδωμένης  χώρας  που δεν διαθέτει χώρο στους νέους να  ζήσουν. Να αξιοποιήσουν  τους κόπους, την γνώση και τα όνειρα των ωραιότερων  χρόνων της ζωής τους. Χρόνια, που δεν  σπατάλησαν   στα ποτά και στα ξενύχτια αλλά τα αφιέρωσαν  στην μελέτη της επιστήμης που επέλεξαν   για να πετύχουν  τον στόχο τους.

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````    

   

       Απλός, σεμνός και μέσα στα πράγματα ο Δημήτρης Ηλιόπουλος εξηγεί τις διαφορές των ελληνικών πανεπιστημίων με τα αμερικανικά, για τον τρόπο επιλογής των διδασκόντων, αλλά και για την πολυπολιτισμικότητα που επικρατεί στην Αμερική. Δεν αφήνει όμως ασχολίαστη την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας και επισημαίνει πως ποτέ δεν υπήρξε αξιοκρατία στην Ελλάδα. Μάλιστα πρόσφατα ο Βολιώτης ερευνητής στον τομέα της Μοριακής Βιολογίας σκαρφάλωσε στην 4^η θέση παγκοσμίως για το έργο του για επιστήμονες κάτω των 40 ετών και τιμήθηκε για τις έρευνές του.

*Αποσπάσματα από την συνέντευξή του στην στη Δήμητρα Παλαιοδημοπούλου

-----"Γεννήθηκα στη Λάρισα αλλά μεγάλωσα και πέρασα όλα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια στην περιοχή της Μεταμόρφωσης στο Βόλο.

Από μικρό παιδί είχα το μικρόβιο του ερευνητή. Μου άρεσε να εξερευνώ και να εξηγώ το καθετί γύρω μου. Η επαγγελματική και όχι μόνο πορεία της ζωής μου επηρεάστηκε από διάφορα γεγονότα και συγκεκριμένους ανθρώπους όπως πιστεύω συμβαίνει με τους περισσότερους από εμάς. Οι γονείς μου Χαράλαμπος και Ελένη έπαιξαν τον σημαντικότερο ρόλο στα πρώτα βήματά μου, με την αμέριστη στήριξη και βοήθειά τους. Η πρώτη μου επαφή με τον ιατρικό χώρο ήταν μέσω του πατέρα μου, ο οποίος είναι ιατρός και πάντα τον έβλεπα από μικρό παιδί να διαβάζει και ενημερώνεται συνεχώς πάνω σε ιατρικά θέματα. Επίσης σημαντικό ρόλο στην πορεία μου, έπαιξε η πρώτη και αγαπημένη μου δασκάλα στο 11^ο Δημοτικό Σχολείο, Αγγελική Σπηλιοπούλου, η οποία με έκανε να αγαπήσω τα γράμματα. Πιστεύω ότι τα πρώτα χρόνια διαπαιδαγώγησης των παιδιών είναι πολύ σημαντικά για την μετέπειτα εξέλιξή τους και πορεία."

------"Η πορεία μου στην έρευνα ξεκίνησε με την εισαγωγή μου στο Τμήμα Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από τον πρώτο χρόνο φοίτησής μου στο Τμήμα Βιολογίας μού γεννήθηκε το ενδιαφέρον να ασχοληθώ με τον τομέα της γενετικής του ανθρώπου και συγκεκριμένα με την εξεύρεση νέων θεραπειών για διάφορες μορφές καρκίνου. Ευρισκόμενος στο τρίτο έτος των σπουδών μου αποφάσισα να πραγματοποιήσω μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της βιολογίας του καρκίνου, ώστε να εμβαθύνω τις γνώσεις στον τομέα αυτό. Μέχρι κι εκείνη τη στιγμή το ενδιαφέρον μου εστιαζόταν σε μεταπτυχιακά προγράμματα εντός της Ελλάδος και κυρίως της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και Ηρακλείου στην Κρήτη.

 Όμως για καλή μου τύχη εμφανίστηκε ένας άνθρωπος στη ζωή μου που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην καριέρα μου και είναι η αιτία που συνέχισα τις σπουδές μου στην Αμερική. 

Η κ. Μαργαρίτα Χατζοπούλου – Κλαδάρα, που μόλις είχε γυρίσει από τις ΗΠΑ όπου ήταν για πολλά χρόνια καθηγήτρια Πανεπιστημίου.

 Επειδή είχα γράψει άριστα στο μάθημά της, ζήτησε να συναντηθεί μαζί μου ώστε να συζητήσουμε για την καριέρα μου, Στη συνάντησή μας αυτή, όταν άρχισαν να της εξηγώ τι θέλω να κάνω ακριβώς και ποιο είναι το όραμά μου και οι στόχοι μου, μου είπε ότι δυστυχώς τίποτα από αυτά δε μπορούν να πραγαματοποιηθούν στην Ελλάδα και ότι η καλύτερη επιλογή για εμένα θα είναι να συνεχίσω τις σπουδές μου σε κάποιο μεγάλο πανεπιστήμιο της Αμερικής.

Τελικά έτσι έγινε, έκανα αιτήσεις σε διάφορα προγράμματα των ΗΠΑ και έγινα δεκτός με υποτροφία στο διδακτορικό πρόγραμμα γενετικής του καρκίνου του Πανεπιστημίου Thomas Jefferson στη Φιλαδέλφεια, στο αντικαρκινικό Κέντρο Kimmel Cancer Center.
Τα αποτελέσματα τις έρευνάς μου εκεί οδήγησαν στην εξεύρεση καινούργιων γονιδίων και μηχανισμών σχετικά με την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού.
Ολοκλήρωσα τις διδακτορικές μου σπουδές σε τρία χρόνια, το οποίο είναι ρεκόρ γι’ αυτό το πανεπιστήμιο και παρέλαβα το βραβείο για την πιο γρήγορη απονομή διδακτορικού τίτλου στην ιστορία του Πανεπιστημίου αυτού.

---- "Είμαι πάρα πολύ στεναχωρημένος με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Παρακολουθώ από κοντά τα πράγματα και είναι πολύ λυπηρό ότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο χάρη στην κακοδιαχείριση σε διάφορα επίπεδα εδώ και πολλά χρόνια από διάφορες κυβερνήσεις. Εμείς εδώ προσπαθούμε να στηρίξουμε την Ελλάδα όσο μπορούμε και σε συζητήσεις σε καθημερινό επίπεδο προσπαθούμε να εξηγήσουμε στους ξένους συναδέλφους μας το τι γίνεται.Δυστυχώς υπάρχει κακή πληροφόρηση με πολλές ανακρίβειες για τη χώρα μας και την κατάσταση που επικρατεί από τα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης με αποτέλεσμα να δίνεται η λάθος εικόνα στους Αμερικανούς πολίτες για τους Έλληνες και την Ελλάδα."

----- "Όπως είναι γνωστό οι Έλληνες όταν βγαίνουμε στο εξωτερικό διαπρέπουμε και σε πάρα πολλά πανεπιστήμια της Αμερικής υπάρχουν Έλληνες καθηγητές σε πολύ υψηλές θέσεις.
Αυτό δείχνει ότι έχουμε τη δυνατότητα και ικανότητα σαν λαός να πετύχουμε πολλά, αλλά το περιβάλλον και οι συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα δεν μας επιτρέπουν να τις αναπτύξουμε.
Εδώ και πολλές δεκαετίας οι πελατειακές σχέσεις κράτους και πολίτη έχουν καταστρέψει τη δημιουργικότητα του Έλληνα και το αίσθημα αξιοκρατίας. Δυστυχώς αυτή η κατάσταση επικρατεί και στα ελληνικά Πανεπιστήμια, όπου οι νέοι φοιτητές είναι απογοητευμένοι αφού δεν έχουν καμία προοπτική εργασίας και δεν υπάρχει κίνητρο να πετύχουν κάτι καλύτερο.
Τον τελευταίο χρόνο έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι αιτήσεις Ελλήνων φοιτητών που επιθυμούν να έρθουν και να εργαστούν στο εργαστήριό μου στο Harvard.»

------ "Το Πανεπιστήμιο Harvard είναι ένας κολοσσός της γνώσης και είναι πολύ τιμητικό για εμένα να είμαι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο αυτό και συγκεκριμένα στην Ιατρική σχολή του. Χρειάστηκε πολύ μεγάλη προσπάθεια, επιμονή και δουλειά ώστε να καταφέρω να εισαχθώ στο Πανεπιστήμιο αυτό.
Η πρώτη μου επαφή με το Harvard, έγινε το 2007 όπου πραγματοποίησα τις μεταδιδακτορικές μου σπουδές στο Τμήμα Βιοχημείας και Μοριακής Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής στο εργαστήριο του Kevin Struhl, ενός από τους κορυφαίους μοριακούς βιολόγους στον κόσμο, ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στην επιστημονική μου εξέλιξη.
Η αναζήτηση καθηγητικής θέσης στο Harvard είναι δύσκολη και πολύ απαιτητική διαδικασία εξαιτίας του πολύ υψηλού επιστημονικού επιπέδου που υπάρχει.
Επίσης υπάρχει πάρα πολύ μεγάλος ανταγωνισμός, αφού οι υποψήφιοι είναι επιστήμονες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Συγκεκριμένα στη δική μου περίπτωση έκανα αίτηση για τη θέση του επίκουρου καθηγητή στην ιατρική σχολή και στο αντικαρκινικό κέντρου του Harvard,
το Dana-Farber Cancer Institute και η αίτησή μου επιλέχθηκε ανάμεσα σε περίπου 1.000 αιτήσεις και μου έγινε πρόσκληση για συνέντευξη.
Κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων εξετάστηκα από μία επιτροπή 20 καθηγητών, μεταξύ των οποίων ήταν άτομα που έχουν κερδίσει το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής. 

Για περισσότερο από τρεις ώρες όπου παρουσίασα το ερευνητικό μου πλάνο και ποιοι είναι οι στόχοι μου.

 Σας περιγράφω αναλυτικά τη διαδικασία αυτή γιατί δυστυχώς η επιλογή καθηγητών σε ελληνικά ιδρύματα γίνεται με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο, συνήθως χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια και ο υποψήφιος δεν ερωτάται καθόλου για το ερευνητικό του πλάνο που θα εφαρμόσει στη νέα του θέση."

----« Η ερευνητική ομάδα, η οποία στελεχώνεται από άτομα κυρίως ελληνικής καταγωγής, έχει ως στόχο την επιτάχυνση εξεύρεσηςνέων θεραπειών για διάφορες μορφές καρκίνου, όπως ο καρκίνος του ήπατος και του παγκρέατος.

 Αυτοί οι δύο καρκίνοι είναι πάρα πολύ επιθετικοί, με μικρό προσδόκιμο ζωής και δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική θεραπεία.
Δυστυχώς αυτή τη στιγμή η εξεύρεση ενός νέου φαρμάκου για τον καρκίνο παίρνει γύρω

 στα 5 - 10 χρόνια. Στο εργαστήριό μας, χρησιμοποιούμε νέες τεχνολογίες, όπως η βιοπληροφορική και βιομηχανική, ώστε να επιταχυνθεί η εξεύρεση νέων φαρμάκων για τους καρκίνους αυτούς. Με βάση τη μεθοδολογία που έχουμε αναπτύξει σε χρονικό διάστημα μικρότερο των δύο ετών έχουμε καταφέρει να βρούμε δύο καινούργια φάρμακα για τον καρκίνο του ήπατος και του παγκρέατος.

Συγκεκριμένα ανακαλύψαμε ότι η μετφορμίνη, που είναι αντιδιαβητικό φάρμακο εμποδίζει αποτελεσματικά την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων του παγκρέατος.
Βασιζόμενοι στα αποτελέσματά μας ξεκινήσαμε κλινικές δοκιμές σε τρία αντικαρκινικά κέντρα στην Αμερική, όπου ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος λαμβάνουν χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με την μετορφίνη και τα πρώτα αποτελέσματα είναι πάρα πολύ ενθαρρυντικά και ίσως έχουμε το πρώτο αποτελεσματικό φάρμακο για την θεραπεία αυτού του πολύ επιθετικού καρκίνου, ο οποίος μάλιστα πρόσφατα όπως ξέρουμε ήταν η αιτία θανάτου του Steve Jobs
.

Όσον αφορά στον καρκίνο του ήπατος σε συνεργασία με τον επίσης Βολιώτη γιατρό Γιώργο Πουλτσίδη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ στις ΗΠΑ, ανακαλύψαμε ένα καινούργιο μόριο RNA, το οποίο καταστέλλει τον καρκίνο του ήπατος σε πειραματόζωα και ετοιμαζόμαστε να ξεκινήσουμε και γι’ αυτό το μόριο κλινικές δοκιμές σε ασθενείς στο άμεσο μέλλον.»

------" Πιστεύω ότι γνώμονας όλων όσων ασχολούνται με την βιοιατρική έρευνα πρέπει να είναι η εξεύρεση νέων θεραπειών και προγνωστικών παραγόντων που θα οδηγήσουν στην καλυτέρευση της ζωής των ανθρώπων και στην ελαχιστοποίηση του ανθρώπινου πόνου.

 Στόχος μας είναι να βρούμε καινούργια φάρμακα για δύο από τους πιο επιθετικούς καρκίνους που υπάρχουν. Η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών έχει βοηθήσει πάρα πολύ την επιτάχυνση της έρευνας όχι μόνο στο καρκίνο αλλά και σε άλλες ασθένειες και είμαι σίγουρος ότι μέσα στα επόμενα 3-5 χρόνια θα έχουμε πάρα πολλά όπλα στην φαρέτρα μας να καταπολεμήσουμε πολλές ασθένειες."

------«Είμαι πάρα πολύ στεναχωρημένος με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Παρακολουθώ από κοντά τα πράγματα και είναι πολύ λυπηρό ότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο χάρη στην κακοδιαχείριση σε διάφορα επίπεδα εδώ και πολλά χρόνια από διάφορες κυβερνήσεις. Εμείς εδώ προσπαθούμε να στηρίξουμε την Ελλάδα όσο μπορούμε και σε συζητήσεις σε καθημερινό επίπεδο προσπαθούμε να εξηγήσουμε στους ξένους συναδέλφους μας το τι γίνεται.Δυστυχώς υπάρχει κακή πληροφόρηση με πολλές ανακρίβειες για τη χώρα μας και την κατάσταση που επικρατεί από τα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης με αποτέλεσμα να δίνεται η λάθος εικόνα στους Αμερικανούς πολίτες για τους Έλληνες και την Ελλάδα»

-----" Ελπίζω να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες που θα μας επιτρέψουν την επιστροφή μας στην Ελλάδα. Ο Βόλος είναι μια πολύ όμορφη πόλη, με πάρα πολλούς σημαντικούς επιστήμονες στη διασπορά, και θα ήταν ιδανικό στο μέλλον να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο, σύγχρονο βιοϊατρικό ερευνητικό κέντρο, το οποίο θα είναι πρότυπο κέντρο για όλη την Ελλάδα, κέντρο αναφοράς για όλη την Ευρώπη, που θα παράγει γνώση και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας για τους νέους της πόλης μας, και όχι μόνο, και θα προσελκύει φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο."