Αξίες.wmv

Tα Κεφάλια μέσα !!!!

ΕΛΛΑΣ: Οι δυο άνδρες της ζωή της। Ο Πατέρας και ο Εραστής

Το γράφημα που ακολουθεί το έλαβα από Αμερική ,κοινοποίηση μέσω e-mail με τίτλο

"ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΜΕΣΑ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ " χωρίς να φέρει την υπογραφή του συντάκτη।

Είναι μια αναφορά σε προηγούμενες ζωές μας που πολλοί από μας …αναπολούν .

Τη δεκαετία του `70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες. Austin Morris Allegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε. να στο χαλάσει. Τόσο καλά.

Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80. Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου. Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ` το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας. Η χαρά του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια. Ώσπου ήρθε το τέλος. Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε κι`άλλοι.

Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη και τον Σωκρατάκια που έλεγε και ο μακαρίτης ο Κίτσος και μπρρρ..

Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια. Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα. Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα. Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης». Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.

Και μετά ήρθε το ευρώ. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).

Παρόλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch HD TV's, και πάει λέγοντας. Όχι παίζουμε. Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε..

Ναι, αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με π..ς αυγά δεν βάφονται. Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά. Όλα ήταν σικέ. Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας. Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυσυμπαθούν. Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων .. τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες. Και ο κύκλος κλείνει.

Μας βλέπω ξανά με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.

Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν. Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν. Γεννήθηκαν αργά.

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ

Κουλτουριάρηδες.....

Σε θυμάμαι από τότε που απολάμβανα μαζί με τα παιδιά μου την δουλειά σου στο Παιδικό Θέατρο «Πόρτα» της Ξένιας Καλογεροπούλου

Παρακολουθώ την διαδρομή σου ,θετράνθρωπε, στην σκηνή και πίσω απ’ αυτήν γιατί και γω αγαπώ τον χώρο που έχεις την τύχη ,το ταλέντο και την αξιοσύνη να υπηρετείς.

Σε διαβάζω να αρθρογραφέίς--λογο-τεχνίτη-- και το νοιώθω , απευθύνεσαι περισσότερο σε Σένα τον ίδιο και λιγότερο στους αναγνώστες σου.

Έχω κρατήσει μερικά φυλλαράκια από κείνη την

α ν υ π ο τα κ τ η «Βουκαμβύλια» σου στο μπαλκόνι σου και απόψε την θυμήθηκα διαβάζοντας το πάρα κάτω δημοσίευμα .

Σε ερωτώ επί προσωπικού λοιπόν :

Αλήθεια με το χέρι στην καρδιά πιστεύεις πράγματι ότι

Οι καλλι -τέχνες , οι λογο-τέχνες- οι πνευματικοί άνθρωποι διαδραματίζουν σωστό ρόλο στην κοινωνία ή από μπροστάρηδες που θα έπρεπε να είναι έχουν αποσυρθεί στον κόσμο τους ,βολεμένοι σε κάποιο πόστο,ή προσπαθούντες να βολευτούν, τηρώντας σιγή ιχθύων ;;;

Έφταιξαν και φταίνε φίλε μου, γιατί δεν βγήκαν πολύ ενωρίτερα στο κοινωνικό παλκοσένικο να εμπνεύσουν τους νέους που διψούν για οράματα.

Να διεκδικήσουν χαμένες Αξίες που δεν εξαφανίστηκαν σε μια νύχτα ,αλλά σε βάθος χρόνου παράλληλα με την δική σας διαδρομή . Ποιες είναι οι δυναμικές παρεμβάσεις του πνευματικού κόσμου και εν γένει των κουλτουριάρηδων, στο κοινωνικό γίγνεσθαι;

Καμία। Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων ,

Ψίθυροι και παρα-φιλολογικές αντικρουόμενες απόψεις στα καφενεία του Κολωνακίου ,κουβέντα να γίνεται άντε και κάποια αρθράκια στις επιφυλλίδες των εντύπων από κάποιους τολμηρότερους όπως Εσύ ।

Γι αυτό σε δείχνω.

Ο ψεύτης και ο κλέφτης όλο τον χρόνο χαίρονται

Του Σταµάτη Φασουλή

Είναι όµως και κάτι Ελληνες που µέσα στο κακό και την αντάρα της αγοράς, σφιγµένοι στη ζώνη µε τις καινούργιες τρύπες, κάθονται στη γωνιά αµίλητοι, περίλυποι έως θανάτου σαν να περιµένουν στην ουρά να πάρουν µε το δελτίο τη χαρά.
Δεν έφταιξαν σε τίποτα. Τόσα χρόνια µέτραγαν τη ζωή τους όχι µε τη σέσουλα του λαµόγιου, όχι µε το σταγονόµετρο της µιζέριας, αλλά µε της ψυχής τους τον καηµό.
Δεν ανακατεύτηκαν ούτε µε τους πολιτικούς ούτε µε τους εργολάβους. Ούτε µε την εξουσία ούτε µε τους αντιεξουσιαστές. Δεν χώθηκαν στο Δηµόσιο µε τη βοήθεια του εκάστοτε κοµµατόσκυλου, δεν άφησαν ποτέ τα χείλη τους να πάρουν το σχήµα του παραπόνου. Κρατήθηκαν χρόνια στη ζωή µε την ελπίδα και το χαµόγελο, µε την πίστη στο αύριο και στους νέους, µε την αγάπη στη γνώση και την καρδιά στο αίσθηµα, µε εκδροµή κι απόδραση την τέχνη, µε όπλο το φως το ελληνικό και µόνη τους παρηγοριά τη γλώσσα, τη λαλιά τους.

Οι άλλοι τους είπαν «κουλτουριάρηδες» παλιά κι αργότερα επειδή η «κουλτούρα» και µόνο σαν ήχος θάµπωνε τα φρεσκοασπρισµένα τους τα δόντια, τους αποκαλούσαν ειρωνικά «ευαίσθητους». Κάτι σαν τραυµατικούς παρίες της ζωής που µόνο µε συγκατάβαση µπορούν να τους δουν από το απάνθρωπο ύψος του Καγιέν ή από τα κάγκελα της φυλακής - καριέρας τους. Κι όµως, αυτοί οι καταχρηστικά «ευαίσθητοι», που δεν καταχράστηκαν ούτε καν την εµπιστοσύνη τους προς το αύριο, όπως έκαναν όλοι οι υπόλοιποι, είναι οι µόνοι που βλέπω να είναι σε στενάχωρη θέση.

Δεν έφταιξαν σε τίποτα κι όµως µόνο αυτοί κυκλοφορούν µε τη θλίψη στο βλέµµα και το βαθύ ερωτηµατικό που κάνει ένοχο το βήµα «µήπως εγώ είµαι ο φταίχτης; Κι αν ναι, πού έφταιξα; Σε τι;». Ολοι οι άλλοι βγαίνουν στην αγορά ουρλιάζοντας οι ηµιάγριοι και µε το δάχτυλο σηκωµένο δείχνουν και... «να τος», λένε, «να τος ο κλέφτης, πιάστε τον. Τον φοροφυγά, τον έτσι, τον αλλιώς, τον αρχιµαφιόζο» και δείχνουν τον απέναντι. Μόνο που απέναντί τους έχουν έναν τεράστιο καθρέφτη.

Ετσι µένουν µόνοι στη γωνία σαν ένοχοι οι αθώοι που οι αλήτες λένε «ευαίσθητους». Αυτοί και οι γέροντες της σύνταξης να πληρώνουν για όλα. Ωραία µέρα µάς ξηµερώνει και ελληνική. Με τους αθώους στον πάγκο και τους ενόχους να νοµοθετούν και να καταδικάζουν.

Ο Ζαν Λικ Γκοντάρ χθες δήλωσε ότι δεν θα παραστεί στο Φεστιβάλ των Καννών «εξαιτίας προβληµάτων τύπου Ελλάδας» (de type grec). Παλιά τον έλεγαν «κουλτουριάρη», τώρα ούτε ευαίσθητο νοµίζω θα καταδεχτούνε. Το πολύ πολύ να ρωτήσουν, όπως για όλους τους αθώους: «Ποιος είναι αυτός µωρέ µαλάκα;».

Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΧΤΥΠΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Αν Αγαπάς την Ελλάδα

TA EΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 520...

Αγοράζετε ΜΟΝΟ Ελληνικά προϊόντα τα οποία θα ξεχωρίζετε από τον αριθμό 520
στο BAR CODE....

TA EΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ 520
ΚΑΘΕ ΕΥΡΩ ΠΟΥ ΔΙΝΕΤΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
(Τα 3 πρώτα ψηφία δείχνουν την χώρα προέλευσης)
Αν η καρδιά σου χτυπάει Ελληνικά.......διαδώστε το

Αυτό το μήνυμα το πήρα από μια από τις περίτεχνες σελίδες της :http://www.evafi.blogspot.com/To μεταφέρω με την άδειά της στον ΠΗΓΑΙΜΟ να μεταδοθεί και ν' απλωθεί απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδος όπου χτυπά καρδιά Ελληνική . Θα είναι μια ακόμη ειρηνική κραυγαλέα λαϊκή αντίσταση χωρίς μολότοφ, φωτιά, αίμα, θανάτους κι αποκαΐδια ενάντια σε αυτούς τους δούρειους ίππους τους κερδοσκόπους τοκογλύφτες που μπήκαν προσκεκλημένοι δυστυχώς στην χώρα. Μας πουλάνε τα λεφτά τους με το αζημίωτο εκμεταλλεύονται την αδυναμία μας και .....σκούζουν κι από πάνω
Π' ανάθεμα σ' αυτούς αλλά και Κ Ε Ι Ν Ο Υ Σ που μας ρίξανε στα χέρια τους και τώρα η ψυχή του Έλληνα αναστενάζει κι ανάσα να πάρει δεν μπορεί

Αναρτήθηκε από λυγερη στις 1:09 μ.μ.

Επί προσωπικού

Δεν αντέχω άλλο βρε παιδιά. Δεν υπάρχει κανείς να τους μαζέψει τους αλήτες ;

Πανταχόθεν ΄Έλληνες πατριώτες ,κάντε κάτι ν’ αλλάξετε τον ρου των γεγονότων .

Αναστήσετε τις εποχές των θαυμάτων, των μεγάλων Ανδρών, των Εθνικών Ευεργετών,.

Πετάχτε τους στα μούτρα τα λεφτά τους.

Συνέλληνες το φιλότιμο μας , την αξιοπρέπεια μας την πουλάνε στα εξώφυλλα οι απόγονοι αυτών που κάψανε αναίτια τον τόπο μας, εκτελέσανε μανάδες πατεράδες μπροστά στα μάτια αθώων παιδιών που κάποια ακόμη είναι ανοιχτά .

Νοικοκυρές, εργαζόμενες, νέες και ηλικιωμένες Ελληνίδες γυναίκες .Άντρες , Νέοι γέροι και παιδιά μην επιτρέπουμε να ασελγούν στην υπερηφάνεια και την αξιοπρέπειά μας.

Οϋτε ένα ευρώ, σε γερμανικό προϊόν. Ούτε ένας Έλληνας τουρίστας ή επισκέπτης σε Γερμανικό έδαφος .Ακύρωση οποιασδήποτε συναλλαγής μαζί τους .Ακυρώστε τους δυναμικά, ολοκληρωτικά . Κανένα προϊόν με γερμανική ταμπέλα στα ράφια σας.

Κανένας τουρίστας στ’ ακρογιάλια μας. Μηδενίστε τους . Απαντήστε τους Ελληνικά

```````````````````````````````````````````````````````

Επιτρέψτε μου να σας παραπέμψω επίσης σε μια θαυμάσια ανάρτηση για το ίδιο θέμα। Αξίζει να πάρετε μιαν γεύση :
http://theofilou.blogspot.com/2010/05/focus.html
```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Ξαναχτύπησε το γερμανικό περιοδικό Focus, μετά το εξώφυλλο που παρουσίαζε την Αφροδίτη της Μήλου σε άσεμνη χειρονομία, και στο σημερινό του τεύχος εμφανίζει το ίδιο άγαλμα με τη μορφή ζητιάνας.

Όπως στο προηγούμενο πρωτοσέλιδο, τον Φεβρουάριο, έτσι και στο νέο, η Αφροδίτη της Μήλου εμφανίζεται περιτυλιγμένη από μία κουρελιασμένη ελληνική σημαία.

Το σημερινό πρωτοσέλιδο του Focus έρχεται να προστεθεί σε σειρά δημοσιευμάτων εναντίον της Ελλάδας, τους τελευταίους μήνες.

Στο στόχαστρο του γερμανικού Τύπου βρίσκεται, άλλωστε, και η γερμανίδα καγκελάριος, εξαιτίας της συμφωνίας για τον μηχανισμό στήριξης στην ελληνική οικονομία.

Πρόσφατα δημοσιεύματα ανέφεραν πως «η στρατηγική της Ανγκελα Μέρκελ δεν απέφερε» και ότι «ουδείς μπορεί να πιστέψει τους Έλληνες» ότι θα προχωρήσουν σε ραγδαίες περικοπές δαπανών.

Αν-εξάρτητος(η)

Αν-εξάρτητος।

Μεγάλη κουβέντα όταν σκεφτεί κανείς τις αναρίθμητες εξαρτήσεις που μας κρατούν δέσμιους των αδυναμιών μας ।Μερικές μάλιστα απ’ αυτές μας δίνουν και την αίσθηση της…Ελευθερίας αφού είναι επιλογή μας ή μας βγάζουν έξω από το…κάντρο .

Κάπνισμα – ποτό ,τζόγος ναρκωτικά ,καφές έρωτας, χρήμα, εργασία,κατανάλωση, ανταγωνισμός, άγχος, διαδίκτυο ,τηλεόραση ,μόδα , είναι κοινές συνήθεις εξαρτήσεις σε ανθρώπους που θεωρούνται και είναι «φυσιολογικοί» και «υγιείς» (με εξαίρεση τους ναρκομανείς και τους αλκολικούς)

Πόσο ελεύθερος(η) όμως είμαι όταν:

Καπνίζω σαν φουγάρο ενώ είναι αδιαπραγμάτευτα αποδεδειγμένο ότι αφαιρεί χρόνια και ποιότητα από την ζωή μου ;

Όταν πίνω για να κάνω κέφι μέχρι να με εγκαταλείψουν οι δυνάμεις μου και να τεθώ εκτός ελέγχου;

Όταν παίζω το μεροκάματο ή την περιουσία μου στα ζάρια, την τσόχα, τον ιππόδρομο κι όπου αλλού , μεθυσμένος από την ηδονή του εύκολου κέρδους ;

Όταν παραδίδω την ηρεμία της ψυχής μου στο άγχος για σημαντικά έως και ασήμαντα όμως πράγματα ;

Όταν όσα κι αν έχω δεν μου φτάνουν και θέλω κι άλλα;

Όταν δεν έχω κανένα δισταγμό προκειμένου να ανελιχθώ επαγγελματικά ;

Όταν έχω αναγάγει σε shoptherapy την μανία μου για κατανάλωση;

Όταν δεν ξεκολλώ από τον υπολογιστή μου κι ας μου κρύβει την θέα του ήλιου ή του φεγγαριού;

Όταν καθηλώνομαι στην τηλεόραση και ξεχνάω να μιλάω στον σύντροφο ή τα παιδιά μου ;

Πόσο κουμαντάρω εγώ την Ζωή μου, όταν χωρίς Έρωτα είναι ά-χρωμη ά-οσμη ,ά-μίλητη , αν-ονείρευτη, α-γέλαστη, αν-έραστη;

Άφησα τον…καφέ τελευταίο ।

Ε, δεν θα μου κόψετε και το καφεδάκι βρε παιδιά .
Δηλώνω « Εξαρτημένη» κι «Αν- ελεύθερη»

Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι;;;;

Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι ;;; Αυτό το ερώτημα μου γεννήθηκε όταν διάβασα το γράφημα του Δημήτρη Δανίκα
στο ΒΗΜΑ και το διατυπώνω χωρίς φόβο ή πάθος Σηκώνει πολύ νερό, συζήτηση και σκεπτικισμό. Καλή ανάγνωση…।
```````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Θαύμα

Εμείς. Που πριν από εξήντα χρόνια το χνώτο μας έζεχνε μπομπότα. Εμείς. Οι τουρκόσποροι ραγιάδες. Εμείς. Οι φιλιππινέζοι Αγγλίας και Αμερικής. Εμείς. Της μικρασιατικής καταστροφής. Εμείς. Μόλις τριάντα και κάτι χρόνια χωρίς τον γύψο της χούντας και της προδοτικής πολιτικής. Εμείς. Μόλις το δύο και κάτι της ευρωζώνης της υπέρτατης νομισματικής πολιτικής. Εμείς. Με τεχνογνωσία δανεική. Με βιομηχανία στα όρια βιοτεχνίας τριτοκοσμικής. Εμείς. Με ανταγωνιστικότητα μηδενική. Εμείς. Με μοναδικό πλεονέκτημα τα Μάρμαρα, τον ήλιο, το ούζο, τη φέτα και τη Μύκονο. Με κοιτάω στον καθρέφτη και με αρχίζω στα μπατσάκια. Πώς γίνεται να συγκριθείς. Εγώ ο ξυπόλητος με τη Βρετανική Αυτοκρατορία, τη γερμανική παντοκρατορία και την ισπανική, γαλλική και ολλανδική αποικιοκρατία; Οταν εμείς αρμέγαμε κάνα πρόβατο οι Ισπανοί ξεπαστρεύανε εκατομμύρια κάθε φυλής και με τις αρμάδες τους κουβαλούσαν όλους τους θησαυρούς της Νότιας Αμερικής. Οταν εμείς για να ζεσταθεί το κοκαλάκι μας πλαγιάζαμε κοντά στα χνώτα των ζώων οι Βρετανοί ξεπατώνανε Ινδία, Κίνα και Αφρική. Οι Ολλανδοί αδειάζανε τα ορυχεία της Ν. Αφρικής και εμείς κυκλοφορούσαμε με τρύπια τσαρούχια στα κατσάβραχα κάποιας ορεινής περιοχής. Και όταν εμείς αγράμματοι, αναλφάβητοι, καλλιεργούσαμε σταφίδα, οι Αγγλοι, οι Γερμανοί και οι Γάλλοι κουρσεύανε το σύμπαν. Ο απίστευτος πλούτος που έχει συσσωρευτεί στα θησαυροφυλάκια της Μέρκελ, του Σαρκοζί και του Μπερλουσκόνι κολυμπάει σε ωκεανούς αίματος. Οι ατελείωτες ποσότητες με ράβδους χρυσού όλων των δυτικών χωρών προέρχεται από το ανελέητο και κανιβαλικό πλιάτσικο στις περιουσίες του Τρίτου Κόσμου. Αγαπητέ μου. Προϋπόθεση ευρωπαϊκού και αμερικανικού πολιτισμού είναι το μέγεθος της αποικίας, ο αριθμός των δούλων και οι πρώτες ύλες των υποτελών χωρών. Κάνε τον σταυρό σου. Εγώ, η ξεβράκωτη δραχμή να φωτογραφίζομαι στο πλευρό του γερμανικού μάρκου. Δεν με πιστεύω. Αυτό είναι το απόλυτο θαύμα της σύγχρονης ελληνικής φυλής