Mια διαπεραστική ματιά

 

Πόσα παιδιά μάς κοιτάνε μέσα από αυτά τα μάτια;

Λένε ότι το βλέμμα ενός παιδιού μιλάει στην καρδιά των ανθρώπων.

Τις  μέρες αυτές, σε πολλά σημεία του πλανήτη, τα παιδιά πεθαίνουν,  ξεριζώνονται, μένουν ορφανά, βυθίζονται στο πένθος, πονάνε, δεν έχουν  αγκαλιά να κρυφτούν, δεν έχουν ρούχα καθαρά να φορέσουν, δεν έχουν  φαγητό να φάνε και νερό να πιούνε.

Τις μέρες αυτές, εμείς οι μεγάλοι τραυματίζουμε χωρίς έλεος τις ψυχές των μικρών παιδιών, τα σκοτώνουμε, τα βασανίζουμε, τους στερούμε τη μάνα και τον πατέρα τους, τους στερούμε τα αδέρφια τους, τους κλέβουμε την ανεμελιά.

Τα παιδιά του κόσμου, στην Γάζα, στο Ιράκ, στην Ουκρανία, στερούνται όλα αυτά που αυτονόητα πρέπει να έχει ένα παιδί. Την οικογένεια, το σπίτι, την αγάπη, την ζεστασιά, το παιχνίδι. Το ίδιο το δικαίωμα στη ζωή.

Και μας κοιτάνε στα μάτια μέσα από το βλέμμα αυτού του κοριτσιού που ξεριζωμένο από το σπίτι του και τόσο όμορφο μέσα στην ασχήμια του πολέμου και του μίσους κοιτάει τον «πολιτισμένο» κόσμο στα μάτια, διαπεραστικά…

Πηγή: newsit.gr

Δεν υπάρχει γιατί.....

Γράφει ο Κοινωνιολόγος Γιώργος Βασιλορεΐζης

Eίναι κάποια πράγματα…που απλώς δεν εξηγούνται.

Δεν έχει Γιατί…Απλά Είναι !

Δεν έχει γιατί μ’αρέσει το πρωινό αεράκι που τυλίγει το σώμα σαν χάδι…

Δεν έχει γιατί μ’αρέσει το κοραλί ηλιοβασίλεμα…

Δεν έχει γιατί μ’αρέσει ο ήχος των κυμάτων που παφλάζουν…

Δεν έχει γιατί μ’αρέσει μια βόλτα στη φύση και να μοσχοβολά η γη θυμάρι…

Δεν έχει γιατί μ’αρέσει να κοιτάζω τ’ άστρα και να λέμε όμορφες ιστορίες…

Δεν έχει γιατί μ’αρέσει εκείνο το ξεχωριστό χτυποκάρδι της καρδιάς…

Δεν έχει γιατί αγαπημένο μου μυαλό, δεν μετριούται, δεν ζυγίζονται, δεν κοστολογούνται όλα στη Ζωή.

Υπάρχει και αυτό που λέμε Νιώθω-Αισθάνομαι.

Ξέρω, δεν το ‘χεις βιώσει, θέλεις αποδείξεις και γι’ αυτό.

Δεν πειράζει…εσύ πάντα θα θέλεις…

Κι εγώ πάντα θα ζω.

Κι αυτό φτάνει και περισσεύει για να ΝΙΩΘΩ ότι μέσα σε αυτό το κορμί,

πάλεται μια Ψυχή, που γελά, που κλαίει, που ελπίζει, που ερωτεύεται, που φοβάται, που αγαπάει, που θέλει να τα ζει όλα μέχρι το μεδούλι ρε γαμώτο.
Όλα.

Γιώργος Βασιλορεΐζης

Κοινωνιολόγος
````````````````````````````````````````````````````````````````

Μήπως όμως υπάρχει ?????
Για να δούμε το πάρα κάτω  video που παραπέμπει σε μιαν άλλη διάσταση  εξαιρετικού ενδιαφέροντος πράγματι !!!!

Μιαν διάσταση ,άκρες της οποίας αγγίζουν τις ψυχικές λειτουργίες και  ίσως  δίνουν  κάποιες εξηγήσεις σε σχέση με τα αισθήματα,τις διαθέσεις μας αλλά κυρίως με τις επιρροές που  ασκούμε  αλλά  δεχόμαστε.....

* Ο κύριος Σταύρος Παπαμαρινόπουλος είναι καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών  .

Μερικές φορές η Αγάπη κάνει τρέλες !!!!!

“Στο υπόσχομαι μωρό μου ότι θα ζήσεις μια ωραία ζωή” Η συγκλονιστική ιστορία μιας μητέρας

Πόσα μπορεί να αντέξει μία μητέρα όταν έχει παιδιά; Σίγουρα, περισσότερα απ΄ότι φαντάζεται.

Η παρακάτω ιστορία είναι αληθινή, βγαλμένη από την ίδια τη ζωή. Η Αν Ντοφίν είναι μία μητέρα που η δύναμη της ψυχής της είναι τεράστια. Τον πόνο που ένιωσε όταν της είπαν ότι η 2χρονη κορούλα της πάσχει από μία σπάνια γενετική ασθένεια και δεν της απομένουν παρά μόνο λίγοι μήνες ζωής, τον μετέτρεψε σε δύναμη.
Ακόμη κι ένα θαύμα φάνταζε αδύνατο στην περίπτωσή της. Η μικρούλα της κοιμόταν κι εκείνη σπάραζε στο κλάμα. Ήξερε ότι σε λίγο καιρό δεν θα την έχει δίπλα της. Δεν θα ξανάκουγε το γέλιο της, το κλάμα της, την φωνούλα της. Κι όμως δεν το έβαλε κάτω. Ξεπέρασε τις δυνάμεις της και έδωσε μία υπόσχεση στον εαυτό της και στο αγγελούδι της.
«Στο υπόσχομαι, μωρό μου: θα ζήσεις μια ωραία ζωή. Όχι σαν όλα τα κοριτσάκια, αλλά μια ζωή για την οποία θα μπορείς να είσαι περήφανη. Και δε θα σου λείψει ποτέ η αγάπη».
Το συγκλονιστικό βιβλίο που έγραψε η ίδια μιλάει για την ιστορία αυτής της υπόσχεσης και την ομορφιά αυτής της αγάπης. Για όλα όσα μπορούν να προσφέρουν ένα ζευγάρι, μια οικογένεια, οι φίλοι, η νταντά.
Η ιστορία αρχίζει σε μια παραλία, όταν η Αν-Ντοφίν παρατηρεί ότι η κορούλα της περπατάει με διστακτικό βήμα, καθώς το ποδαράκι της στρίβει προς τα έξω. Γιατροί, εξετάσεις, νοσοκομεία μέχρι να δουν από τι πάσχει η μικρή της πριγκίπισσα.
«Μεταχρωματική λευκοδυστροφία..Τι βάρβαρη ονομασία. Δυσπρόφερτη, απαράδεκτη. Όπως και η ασθένεια που αποκαλύπτει. Μία λέξη που δεν ταιριάζει στην πριγκίπισσά μου. Είναι εκεί όρθια στην είσοδο, και ζητά χτυπώντας παλαμάκια, το δώρο και τα κεράκια της. Σπάει η καρδιά μου, χίλια κομμάτια γίνεται. Αυτό το θέαμα είναι ανυπόφορο. Η γεμάτη ζωή κόρη μου δεν μπορεί να πεθάνει. Όχι τόσο νωρίς. Όχι τώρα. Συγκρατώ για λίγο τα δάκρυά μου, όσο χρειάζεται για να την σφίξω στην αγκαλιά μου και να τη βάλω να δει τα αγαπημένα της κινούμενα σχέδια. Κλείνω την πόρτα, μου χαμογελά».
Οι μέρες περνούσαν. Η μικρούλα κάθε μέρα γινόταν όλο και χειρότερα. Ξαπλωμένη σε ένα κρεβατάκι νοσοκομείου, δεν έπαψε ποτέ να χαμογελά. Ούτε εκείνη ούτε η μητέρα της η οποία περίμενε να γεννήσει το τρίτο της παιδάκι. Κι όμως η μοίρα της είχε φυλάξει κι άλλο χτύπημα.
Τέσσερις μήνες μετά τη γέννα της, οι γιατροί την ενημέρωσαν ότι η νεογέννητη κορούλα της πάσχει από την ίδια ασθένεια που έπασχε κι η Ταίς. Ποτέ δεν αναρωτήθηκε γιατί συνέβη αυτό σε εκείνην. Άλλωστε όπως αναφέρει η ίδια, κάτι τέτοιο μπορεί να σε τρελάνει, μιας και δεν υπάρχει απάντηση. Η καθημερινότητά της, χωρισμένη στους δύο ορόφους του νοσοκομείου. Στον πρώτο ήταν η Ταίς που καθημερινά έδινε τη δική της μάχη για να κρατηθεί στη ζωή, και στον άλλον η μόλις λίγων ημερών Αζιλίς.
Οι γιατροί στην περίπτωση του νεογέννητου, της είπαν ότι αν της μεταμοσχεύσουν οστικό μόσχευμα, ίσως καταφέρει να ζήσει. Έτσι κι έγινε. Η εγχείριση πήγε καλά. Η μητέρα της, χαμογελά γιατί σώθηκε το αγγελούδι της. Παρόλο που έχει βαριά αναπηρία και δεν μπορεί να περπατήσει ούτε και να μιλήσει, είναι κοντά της, δίπλα της, μαζί της.
Την ίδια ώρα η μικρή Ταίς γινόταν όλο και χειρότερα. Την μετέφεραν στο σπίτι μέχρι την στιγμή που δεν άντεξε άλλο η καρδούλα της.
Δείτε στο παρακάτω βίντεο την συγκλονιστική αφήγηση της Αν Ντοφίν, μέσα από την οποία θα μάθετε ότι αν δεν μπορείτε να προσθέσετε μέρες στη ζωή, οφείλετε να προσθέσετε ζωή στις μέρες.
Το απόσπασμα ήταν από το βιβλίο «Βήματα στην Άμμο», από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Δείτε το βίντεο:

Μια ζωή αληθινή , παραμύθι για μεγάλα παιδιά...

Το ζευγάρι που έζησε και "έφυγε" μαζί

Η συγκινητική ιστορία του ζευγαριού που δεν έζησε ούτε μια μέρα χώρια στα 68 χρόνια γάμου και έφυγε από τη ζωή με διαφορά δέκα ωρών.

Ο 91χρονος George Doughty εισήχθη στην μονάδα εντατικής θεραπείας με λοίμωξη στο στήθος. Την ίδια στιγμή, η σύζυγός του, η 92χρονη Dorothy, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. Εκείνος δεν άργησε να την ακολουθήσει, παρόλο που δεν ήξερε για τον θάνατό της.
Το ζευγάρι γνωρίστηκε μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της Dorothy κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν παντρεμένοι μόλις τέσσερις μήνες. Ο George και ο Victor, ο πρώτος σύζυγος, ήταν συμμαθητές στο σχολείο και στο ίδιο σύνταγμα στον στρατό.
Μετά τον χαμό του Victor, ο George έστειλε ένα γράμμα στην νεαρή χήρα, για να εκφράσει τη συμπόνια του. Έτσι, μια αγάπη άνθισε ανάμεσα στις πολλές κακουχίες του πολέμου. Λίγο καιρό αργότερα, ο George αποφάσισε να ταξιδέψει για να την γνωρίσει από κοντά στο σπίτι της, στην πόλη Stalybridge.
Συναντήθηκαν για πρώτη φορά στον σιδηροδρομικό σταθμό Manchester Piccadilly. Εκείνος κρατούσε μία εφημερίδα και εκείνη ένα τριαντάφυλλο. Δεν είχαν βρεθεί ποτέ και έτσι, με κάποιον τρόπο, έπρεπε να μπορεί να αναγνωρίσει ο ένας τον άλλο.

Γνωρίστηκαν μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της Dorothy, Victor, και έζησαν μαζί για 68 χρόνια

Η απόφαση να παντρευτούν πάρθηκε σύντομα και ήρθε φυσικά. Έκαναν δύο γιους, τον Allan και τον Paul. Μετά το τέλος του πολέμου, ο George επέστρεψε στο παλιό του επάγγελμα, ήταν αρτοποιός, και η Dorothy είχε ένα σαλόνι ομορφιάς με τον γιο της Paul.
Όταν συνταξιοδοτήθηκαν, αποφάσισαν να αφιερώσουν τη ζωή τους στην οικογένειά τους. Είχαν άλλωστε πέντε εγγόνια, τους Stuart, Mark, Rachel, Andrew και Adelle, και δύο δισέγγονα, τις Charlotte και Mabel.
Στον ελεύθερό τους χρόνο ήταν εθελοντές στην ομάδα Tameside League of Friend του νοσοκομείου, ενώ παράλληλα η Dorothy ήταν και μέλος της ομάδας μπόουλινγκ του Βασιλιά Γεωργίου, μαζί με την αδελφή της, Audrey Stopford.
Το ζευγάρι είχε την ίδια μέρα επέτειο με την Βασίλισσα και ταξίδεψε στο Λονδίνο για να παραστεί στο πάρτι στον βασιλικό κήπο, όπου γιόρτασαν την χρυσή επέτειο του γάμου τους το 1997. Δέκα χρόνια αργότερα, γιόρτασαν την 60η επέτειό τους μαζί με την οικογένεια και τους φίλους τους.

Ο εορτασμός της 60ής επετείου τους, μαζί με την οικογένεια και τους φίλους τους

Ο George εισήχθη στο νοσοκομείο του Tameside με πνευμονία την 21 Μαΐου και μεταφέρθηκε στην μονάδα εντατικής θεραπείας δύο μέρες αργότερα. Εκεί ήταν συνεχώς ναρκωμένος και έτσι δεν πληροφορήθηκε ότι η σύζυγός του έκανε εισαγωγή στην ίδια κλινική, τρεις μέρες μετά από εκείνον.
Δυστυχώς, η Dorothy δεν επιτρεπόταν να δει τον άνδρα της, επειδή οι γιατροί φοβόντουσαν την μεταφορά κάποιου βακτηριδίου. Σχεδόν μια εβδομάδα αργότερα, έπαθε λοίμωξη. Δεν κατάφερε να καταπολεμήσει τον ιό και απεβίωσε την 1 Ιουνίου, στις 2:30 το μεσημέρι.
Ο George, που δεν γνώριζε τι είχε συμβεί, δεν κατάφερε να ξεπεράσει την πνευμονία και έφυγε από τη ζωή δέκα ώρες αργότερα, στις 00:30 το πρωί της 2 Ιουνίου.
Όπως δήλωσε ο γιος τους Paul: “Πολλοί μας είπαν ότι είναι πολύ όμορφο και πιο εύκολο για εμάς να γνωρίζουμε ότι είναι τελικά και πάλι μαζί. Δεν ήξεραν τίποτα ο ένας για τον άλλο, όποτε δεν είχαν άγχος. Για εμάς, όμως, ήταν μεγάλο σοκ”.
“Ήταν δύο καλοί άνθρωποι, που νοιάζονταν για την οικογένεια και ήθελαν να συμμετέχουν σε όλα. Ήταν παντρεμένοι για 68 χρόνια και ήταν πάντα μαζί. Δεν υπήρχε ούτε μια μέρα που να την περάσουν χωριστά”.
Η κηδεία του ζευγαριού πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα. Οι τάφοι τους βρίσκονται δίπλα ο ένας στον άλλο. Της Dorothy έχει επάνω μια εφημερίδα, ενώ του George ένα τριαντάφυλλο..

 Αρόη Αθανασοπούλου

Εσύ “είσαι” η ιδέα σου, “είσαι” το προϊόν σου.

Απ’ όλα βγάζει ο μπαξές της Ελλάδας . Αρκεί να τον σπέρνεις με Υγιείς Ιδέες, να τον ποτίζεις με απόσταγμα Ψυχής και να τον λιπαίνεις με Έρωτα Δημιουργίας

 

Η Ελλάδα της κρίσης γεννά πατέντες

Επίδοξοι εφευρέτες κατοχυρώνουν τις ιδέες τους ελπίζοντας να πιάσουν την καλή

 «Πενία τέχνας κατεργάζεται» λέει ένα αρχαίο ρητό το οποίο μάλλον ταιριάζει γάντι και στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Είτε από δημιουργικό οίστρο είτε διότι δεν τους αρέσει ό,τι βλέπουν γύρω τους είτε απλώς κινούμενοι από τη δύναμη της... απελπισίας, πληθαίνουν οι συμπολίτες μας που ψάχνουν διέξοδο προτείνοντας κάτι καινούργιο. Από τελευταίας τεχνολογίας ενεργειακά συστήματα έως εφαρμογές για κινητά τηλέφωνα και πρακτικές λύσεις για την καθημερινότητα. Και αν ακόμη δεν πετύχουν, όπως λέει και η γνωστή φράση του Μπέκετ, «προσπάθησε ξανά, απότυχε ξανά, απότυχε καλύτερα».


Η κρίση γεννάει ευκαιρίες, λέει ένα «πολυφορεμένο» κλισέ των τελευταίων μηνών. Το σίγουρο είναι ότι, πέρα από τις όποιες ευκαιρίες, η κρίση γεννά ιδέες.

«Το 2010 οι αιτήσεις που κατατέθηκαν για διπλώματα ευρεσιτεχνίας ήταν 742, περίπου 25 περισσότερες από την προηγούμενη χρονιά, ενώ και εφέτος η έως τώρα τάση δείχνει αυξητική» λέει ο κ. Στράτος Κουτίβας, προϊστάμενος της Διεύθυνσης Ελέγχου Τίτλων του Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας που είναι αρμόδιος για την κατοχύρωση της πατέντας στην ελληνική επικράτεια.
Τζάμια-ηλιακοί συλλέκτες
Πατέντες που αποτυπώνουν το πνεύμα της εποχής καθώς, σύμφωνα με τον κ. Κουτίβα, αυξάνονται οι αιτήσεις για εφαρμογές στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) και στον τομέα της υγείας. «Εχει σημασία ότι αυξάνονται οι ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες προτάσεις που προέρχονται είτε από ιδιώτες είτε από ερευνητικά προγράμματα και πανεπιστήμια». Κάποιοι προχωρούν τις ιδέες τους, πατέντες ή μη, και ένα βήμα παραπάνω. Ακόμη και αν αποτύχουν, δεν θα έχουν ποτέ την απορία: «Τι θα είχε συμβεί αν δεν με είχε αποθαρρύνει η κρίση να προσπαθήσω;».
Ο κ. Νίκος Κανόπουλος, διδάκτωρ ηλεκτρολόγος - μηχανικός, επέστρεψε από την Αμερική στην Ελλάδα το 2008 έχοντας εργαστεί για πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ στις ΗΠΑ και σε εταιρείες που σχετίζονται με τις ΑΠΕ.

Το 2009 ίδρυσε την εταιρεία Brite Solar με σκοπό να διεκδικήσει μερίδιο στην αγορά των φωτοβολταϊκών τρίτης γενιάς, έναν χώρο που ακόμη είναι υπό διαμόρφωση και όπου έχει να ανταγωνιστεί εταιρείες-κολοσσούς στον τομέα τους όπως η Pilkington και η Tata Steel.
«Ουσιαστικά πρόκειται για τζάμια τα οποία ταυτόχρονα λειτουργούν ως φωτοβολταϊκά πάνελ. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε προσόψεις κτιρίων αλλά και σε θερμοκήπια», λέει οι ο κ. Κανόπουλος.

«Έως τώρα οι λύσεις περιελάμβαναν υγρό υλικό ανάμεσα στο γυαλί. Η δική μας προβλέπει στερεό, ενώ χάρη στην κατασκευαστική μέθοδο που χρησιμοποιούμε εξασφαλίζουμε καλύτερη διαπερατότητα στο φως. Αυτή τη στιγμή έχουμε καταθέσει αίτηση ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες. Το κόστος της όλης διαδικασίας, και κυρίως για νομική υποστήριξη, αγγίζει τις 40.000 δολάρια» επισημαίνει.

Το ερώτημα είναι αν όλη αυτή η προσπάθεια αντέχει να αντιμετωπίσει και το ενδεχόμενο ρίσκο της αποτυχίας. «Σίγουρα» λέει ο κ. Κανόπουλος. «Αφενός ασχολούμαστε με κάτι που μας αρέσει, με το πέρασμα μιας ιδέας από το ερευνητικό επίπεδο στην παραγωγή. Αφετέρου σε καθετί καινούργιο υπάρχει ο κίνδυνος της αποτυχίας. Αν όμως πετύχεις, κάτι που πιστεύουμε ότι θα συμβεί, το οικονομικό όφελος και οι δυνατότητες ανάπτυξης είναι πολύ μεγαλύτερα».


«Κάποιοι έχουν απεριόριστη βοήθεια και ανθρώπους να τους συνδράμουν σε όλα, ενώ κάποιοι άλλοι θα αναγκάζονται να κάνουν τα πάντα μόνοι τους. Ερέθισμα ήταν η εικόνα του ανθρώπου που πάει σπίτι του, είναι μόνος του και θέλει να γίνει καλά» λέει η κυρία Ελένη Ζίγκιρη, επί εικοσαετίας φυσικοθεραπεύτρια, αναφερόμενη στο τι ήταν αυτό που την έκανε να σκεφθεί τη συσκευή για την οποία πήρε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον ΟΒΙ.

«Πρόκειται για μια συσκευή η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους που έκαναν επέμβαση αρθροπλαστικής και πλέον είναι σε φάση αποκατάστασης. Η διαφορά της σε σχέση με τις υπάρχουσες, τουλάχιστον στην ελληνική αγορά, είναι ότι ο χρήστης δεν χρειάζεται να είναι στο κρεβάτι αλλά μπορεί να κάνει την άσκησή του και καθιστός». Αυτή τη στιγμή η συσκευή βρίσκεται σε στάδιο εξέλιξης με σκοπό στο μέλλον να κυκλοφορήσει στο εμπόριο. «Ως τώρα την έχω χρησιμοποιήσει σε κάποιους ασθενείς, πάντα με την άδεια των γιατρών τους, και τα αποτελέσματα είναι πολύ καλά» λέει.

Από gamers επιχειρηματίες

Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η πρωτοτυπία δεν έγκειται τόσο στη σύλληψη της ιδέας όσο στον τρόπο πραγματο- ποίησής της. Ο Γιάννης Χασουλίδης, 24 ετών, και
ο Αντώνης Νιζάμογλου, 27 ετών, γνωρίστηκαν πριν από τρία χρόνια όταν παρακολουθούσαν κάποιο πρόγραμμα μαθημάτων για τα βιντεοπαιχνίδια σε ιδιωτικό ΙΕΚ. Επειδή το επίπεδο σπουδών δεν τους ικανοποιούσε, αποφάσισαν να γίνουν οι ίδιοι... καθηγητές. Ταξίδεψαν και ενημερώθηκαν από εξειδικευμένα πανεπιστημιακά προγράμματα σε Ευρώπη και Αμερική. Πριν από εννέα μήνες συνέστησαν την ομάδα Flipped Horizons (flippedhorizons.com).
«Ξεκινήσαμε επτά άτομα και πλέον είμαστε 18. Ο μεγαλύτερος είναι ο Αντώνης, με βασικό χαρακτηριστικό την τρέλα για τα βιντεοπαιχνίδια. Πολλοί δεν είχαν γνώσεις προγραμματισμού ή σχεδίασης. Τις απέκτησαν στην πορεία επειδή ακριβώς τους ενδιέφερε το αντικείμενο και επειδή ως ομάδα λειτουργούμε πολύ καλά».
Τον τελευταίο ενάμιση μήνα η ομάδα έχει κυκλοφορήσει 14 παιχνίδια τα οποία διανέμουν δωρεάν σε διάφορες ιστοσελίδες της υφηλίου. «Αυτή τη στιγμή μας ενδιαφέρει να γίνουμε γνωστοί και να αποκτήσουμε στατιστικά δεδομένα για το κοινό που μας επισκέπτεται ώστε να κινηθούμε αναλόγως στο μέλλον. Τα χρήματα θα έρθουν. Αλλωστε, μέσα στο επόμενο διάστημα αποκτούμε νομική μορφή εταιρείας και θα διαθέτουμε τα παιχνίδια μας μέσω Facebook και εφαρμογών στα κινητά».


Γούνες με «πράσινη» συνείδηση!
Ο γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Γουνοποιών κ. Ναούμ Δίτσιος εγκαινίασε το περασμένο καλοκαίρι το πρώτο οικολογικό βαφείο - φινιριστήριο γούνας στον κόσμο στην Καστοριά.
«Υπάρχουν ηλιακοί συλλέκτες που ζεσταίνουν το νερό, φωτοβολταϊκά για την παραγωγή ρεύματος, συλλέκτες για το βρόχινο νερό και το χιόνι, ενώ τα λύματα αποδομούνται και η οργανική λάσπη που παράγεται δίνεται δωρεάν στους γεωργούς της περιοχής» λέει ο κ. Δίτσιος, ο οποίος, αν και σπούδασε μηχανολόγος - μηχανικός, αποφάσισε να συνεχίσει την οικογενειακή παράδοση. «Πέρα από τα οικολογικά και οικονομικά οφέλη της συγκεκριμένης εγκατάστασης, το σημαντικό είναι ότι και το τελικό προϊόν, το επεξεργασμένο δέρμα, είναι καλύτερο».

Μιλούν στο «Βήμα» δύο ξένοι επιχειρηματίες

«Προτού έρθω στη χώρα σας άκουγα συνέχεια για την ελληνική κρίση και τη ζοφερή κατάσταση που επικρατεί. Εν τέλει, η εντύπωση που αποκόµισα ήταν η ακριβώς αντίθετη! Το µόνο που βλέπω στην Ελλάδα είναι αισιοδοξία. Βρίσκοµαι εδώ µόλις δύο ηµέρες και ήδη γνώρισα δεκάδες ανθρώπους γεµάτους φιλοδοξίες, φοβερές ιδέες και όρεξη να τις υλοποιήσουν» τονίζει µιλώντας στο «Βήµα» ο κ. Τορ Μίντε, διευθυντής των ερευνητικών εργαστηρίων της Ericsson στη Στοκχόλµη.

Ο κ. Μίντε συµµετείχε στο «Mobile Monday» ως οµιλητής περιγράφοντας τον µελλοντικό χάρτη των διαδικτυακών επικοινωνιών, όπου ως το 2020 οι διαδικτυακώς συνδεδεµένες συσκευές θα αγγίξουν τα πενήντα δισεκατοµµύρια, για έναν πληθυσµό που δεν θα ξεπερνά τα εννέα δισεκατοµµύρια. «Σε αυτή τη διεθνή αγορά δεν έχει σηµασία αν είσαι Ελληνας, Σουηδός ή Αµερικανός. Εσύ “είσαι” η ιδέα σου, “είσαι” το προϊόν σου.
Αν αυτό αρέσει, κανείς δεν θα σου αρνηθεί τη χρηµατοδότηση» καταλήγει.

«Πρέπει να καταλάβετε ότι οι διαδικτυακές καινοτοµίες µπορούν να µεταφραστούν σε επενδύσεις και εκτός της χώρας σας. Κοιτάξτε µακριά! Η αρνητική δηµοσιότητα που έλαβε η χώρα σας τους τελευταίους µήνες δεν επηρεάζει τις δυνατότητες των εφευρετών σας.

Το µόνο που χρειάζεστε είναι µια καλή ιδέα και κυρίως η ικανότητα και η θέληση να την υλοποιήσετε» τονίζει ο Ολλανδός κ. Χέντρικ Κοεκόεκ, συνιδιοκτήτης µιας εταιρείας ανάλυσης δεδοµένων των «appstores», δηλαδή των διαδικτυακών καταστηµάτων όπου µπορεί κανείς να κατεβάσει µε ή χωρίς αντίτιµο χιλιάδες εφαρµογές για κινητά. Πρόκειται για έναν δευτερογενή τοµέα παροχής υπηρεσιών που έχει αναπτυχθεί στην Ευρώπη στις παρυφές της αγοράς των mobile εφαρµογών.
πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ
ΡΕΠΟΡΤΑΖΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΥΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Η Ελληνικότητα είναι συνείδηση

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ 24.05.2014

Ελεν Χρίστου: «Εχω πίστη στη δημιουργικότητα και την εργατικότητα των Ελλήνων»

• 

Εικονογράφηση: Τιτίνα Χαλματζή.

H Ελεν Χρίστου είναι επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Harvard και διευθύντρια του προγράμματος Νεογνολογίας.

Γιατί πολλοί Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό;
Οι Ελληνες που διαπρέπουν τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό είναι εκείνοι που έχουν ταλέντο, πειθαρχία και δουλεύουν σκληρά. Αυτά θεωρώ ότι είναι τα χαρακτηριστικά που συνοδεύουν κάθε επιτυχημένη πορεία. Στο εξωτερικό, ωστόσο, υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες και μεγαλύτερες διακρίσεις.

Πώς σας αγγίζει η κρίση της Ελλάδας;
Με στενοχωρεί όπως όλους, μολονότι βρίσκομαι μακριά. Αλλά είμαι αισιόδοξη, διότι έχω πίστη στη δημιουργικότητα και την εργατικότητα των Ελλήνων.

Σε τι ελπίζετε;
Σε μια επιστροφή στις αξίες, όπως και στα διδάγματα της ιστορίας και της θρησκείας μας.

Η ελληνικότητα είναι αίσθημα ή συνείδηση;
Συνείδηση.

Γιατί φύγατε; Και με ποια προϋπόθεση θα γυρίζατε στην πατρίδα;
Εφυγα γιατί αναζήτησα ευκαιρίες επαγγελματικής εκπαίδευσης που δεν μου ήταν άμεσα διαθέσιμες στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο. Θα γύριζα εάν η πατρίδα με είχε ανάγκη και αυτό το ένιωθα - και αν πίστευα ότι είχα κάτι σημαντικό να προσφέρω.

Η δεύτερη χώρα σας σε τι σας επηρέασε;
Η Αμερική με έκανε να απεχθάνομαι την έπαρση και την αλαζονεία αλλά και την ψευδοταπεινοφροσύνη. Εμαθα να λέω τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.

Ποια ελληνική συνήθειά σας κρατήσατε;
Τον απογευματινό ύπνο, όταν βέβαια μου επιτρέπει το πρόγραμμα της εργασίας μου.
Ενα πρόσφατο ελληνικό έργο τέχνης που σας άγγιξε.
Η μουσική και οι στίχοι του Αλκίνοου Ιωαννίδη.

Εάν ήταν στο χέρι σας ν’ αλλάξετε ένα πράγμα στην Ελλάδα, αυτό ποιο θα ήταν;
Τη μαγκιά των αντρών και τον υπερσεξουαλισμό των γυναικών.
Τι πιο μικρό ελληνικό αγάπησα.
Το γιασεμί. Και ένα βαζάκι άμμο.
Ο Ελληνας ήρωάς μου.
Θαυμάζω επώνυμους ήρωες, αλλά είμαι ευγνώμων σε όλους τους ανώνυμους ήρωες που καθημερινά συνεισφέρουν με το έργο τους στην ευημερία των συνανθρώπων μας.

ΑΝΝΑ ΓΡΙΜΑΝΗ

Περιοδικό "Κ"

Θου Κυριε φυλακη τω στοματι μου....

Σε οικονομικά αδύναμους τα 9,5 εκατ. 

Δύο σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες με τις οποίες αναμένεται να επωφεληθεί άμεσα το δημόσιο ταμείο, και κατ΄επέκταση οι αδύναμες κοινωνικά ομάδες, προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομικών.

Πρόκειται για διάταξη με την οποία θα ανοίγει ο δρόμος για την αξιοποίηση των δεσμευμένων καταθέσεων που έχουν προέλθει από εγκληματικές ενέργειες, αλλά και για διάταξη με την οποία θα προβλέπεται επιεικέστερη ποινική αντιμετώπιση όσων έχουν μεν καταχραστεί δημόσιο χρήμα αλλά το επιστρέφουν πριν από την άσκηση δίωξης ή μετά την άσκηση της δίωξης και πάντων πριν από την καταδίκη.

Είναι θέμα χρόνου η κατάθεσή τους στη Βουλή με δεδομένη τη δήλωση που έκανε πριν από λίγο ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου ενημερώνοντας ότι φιλοδοξία του υπουργείου είναι οι διατάξεις αυτές να έχουν κατατεθεί για επεξεργασία και συζήτηση στη Βουλή, μέσα στον Ιούνιο.

Το θέμα συζητήθηκε στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου με επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Νίκου Τσούκαλη με την οποία υπενθύμισε ότι η αξιοποίηση των δεσμευμένων καταθέσεων αποτελεί πρόταση του κόμματος του από τον Οκτώβριο 2012, μια «πρόταση ανακούφισης των κατώτερων εισοδηματικά τάξεων».

«Απαντώ ξεκάθαρα ότι η πρόβλεψη για την αξιοποίηση των δεσμευμένων καταθέσεων θα γίνει νόμος του κράτους. Πρόκειται για μια δίκαιη ρύθμιση από την οποία θα επωφεληθεί άμεσα το δημόσιο ταμείο και κατ΄επέκταση οι αδύναμες κοινωνικά ομάδες, από ένα σημαντικό ποσό που δυστυχώς δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς αυτή τη στιγμή από το αρμόδιο υπουργείο Οικονομικών» είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης και εξήγησε ότι τα πιστωτικά ιδρύματα δεσμεύουν μεν τους λογαριασμούς αλλά δεν γνωστοποιούν τα ποσά. Πόσα μπορεί όμως να είναι τα χρήματα αυτά; Από πρόσφατα στοιχεία που περιήλθαν στο υπουργείο υπουργείο Δικαιοσύνης, μόνο το ΣΔΟΕ έχει προβεί μέχρι στιγμής στη δέσμευση καταθέσεων ύψους 9,5 εκατομμυρίων ευρώ, 770.000 δολαρίων, 30.000 τουρκικών λιρών ενώ έχουν γίνει και δεσμεύσεις σε χρυσό, ακίνητα, μετοχές, κοσμήματα κλπ. Είναι σαφές λοιπόν, ανέφερε ο κ. Αθανασίου, ότι το ποσό αυτό είναι μεγαλύτερο διότι στα παραπάνω ποσά δεν υπολογίζονται καταθέσεις που βρίσκουν έρεισμα στη φορολογική νομοθεσία, καθώς και στη νομοθεσία για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος που υπάρχουν πάρα πολλές υπό δέσμευση καταθέσεις.

Ο υπουργός Δικαιοσύνης αποκάλυψε ότι ενδεχομένως είναι χρήσιμο να συνδυαστεί η διάταξη αυτή και με μια ακόμη ρύθμιση, εκείνη για την επιεικέστερη ποινική αντιμετώπιση όσων έχουν καταχραστεί χρήματα του δημοσίου και αυτοβούλως τα επιστρέφουν πριν ασκηθεί η δίωξη τους ή μετά τη δίωξή τους και πάντως πριν από την καταδίκη. Η ουσία της διατάξεως είναι έτοιμη, αποκάλυψε ο υπουργός, και θα κατατεθεί τον Ιούνιο. Πάντως ο κ. Αθανασίου είπε ότι η νομοθετικές αυτές πρωτοβουλίες θα τύχουν λεπτομερούς επεξεργασίας, «διότι τα τεχνικά ζητήματα δεν είναι λίγα ενώ εύκολα το ζήτημα μπορεί να γίνει αιτία μικροκομματικής εκμετάλλευσης εάν συνδυαστεί και με την επιεικέστερη αντιμετώπιση των καταχραστών που θα επιστρέφουν οικειοθελώς τα χρήματα».

Ένα πρωτογενές πλεόνασμα ουσιαστικά βρισκόταν όλα αυτά τα χρόνια υπό τη διαχείριση των τραπεζών, σχολίασε ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Νίκος Τσούκαλης και εξήγησε ότι η απροθυμία των τραπεζών εξηγείται διότι πλέον θα στερούνται την εν λευκώ διαχείριση όλων αυτών των χρημάτων. Ο βουλευτής κατήγγειλε εξάλλου ότι προκλητική είναι η απροθυμία των τραπεζών να ενημερώσουν και για τις ανενεργές καταθέσεις.

πηγη: ΕΘΝΟΣ 

``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Τι κρίμα να μας έχουν κάνει τόσο  καχύποπτους ; Να μην μπορούμε να δεχτούμε ανεπιφύλακτα μιαν ευχάριστη  πράγματι είδηση ; Να χαρούμε και να την χειροκροτήσουμε ;
 

Πως να μην είναι όμως κανείς φιλύποπτος και κουμπωμένος  και να μην πάει
ο νους του στο κακό,  όταν  εκατομμύρια του εθνικού εισοδήματος  έρεαν -για καλό σκοπό πάντα-   ν ο μ ο τ υ π α , μέσω  ΜΚΟ  π.χ.,  σε τσέπες επιτήδειων
κ.λ.π. τρωκτικών  της Ελληνικής Κοινωνίας ;

Μήπως  όλη αυτή η  αφύπνιση  του αισθήματος δικαίου  και η έγερση
 " της Ηθικής της ανταποδοτικότητας" γίνει το όχημα για   μια νέα φόρμουλα  κατανομής  της μερίδας του λέοντος  των κλεμμένων  στους  οιονεί κλέφτες κι αστυνόμους  που υπάρχουν  ακόμη και περιφέρονται ανάμεσά μας  ;;;;;

" Θου Κυριε φυλακη τω στοματι μου"