Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013

Η Ευτυχία της προσφοράς ..

Έχουμε ξαναγράψει για τον "γιατρό της καρδιάς των παιδιών ". 
Κάθε  αναφορά όμως σ' αυτόν, είναι μια γεώτρηση στην δική μας καρδιά  και  αναβλύζει  πίδακας ανθρωπιάς συγκίνησης κι  ελπίδας ....
Ας πιούμε μια  ακόμη σταλαγματιά να  γλυκαθούμε ..

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Αυξέντιος Καλαγκός: O γιατρός των φτωχών παιδιών


Μπείτε στο Google βάλτε το όνομα του και σε 6'' θα κατέβουν 72.500 καταχωρήσεις με το όνομα του...Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.
Διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής της Γενεύης HUG (Hopitaux Αυξέντιος Καλαγκός - 30/11/2012Universitaires de Genève), Ιδρυτής του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος «Coeurs pour tous» για τον Τρίτο Κόσμο. Ένας σύγχρονος ιεραπόστολος της Ιατρικής, ένας οικουμενικός Έλληνας.

Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα.

Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών».

Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.




Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Έλληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.

«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».

Ζει στην Υεμένη, αλλά οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του:




'Στην Υεμένη, που είναι η βάση μου, χειρουργώ κάθε μήνα περίπου σαράντα με πενήντα περιστατικά. Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σσε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση. Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα'.
«Πιστεύω στον Θεό»

Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».




Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».

Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Άλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».

Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλαγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη.



Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονaάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της.

Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή.





Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο.



Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι "υπεράνω των δυνάμεών μου", όμως ποτέ δεν λυγίζω.

Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».

Η ευτυχία της προσφοράς




Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».




Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους.

Ομως, ο Αυξέντιος Καλαγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο.




Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.


Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν.

Τι να πεις για αυτόν τον άνθρωπο , ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ για το μεγαλείο του!





Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013

Εδώ και τώρα κύριε Καθηγητά...


Οι φίλοι μου
Οι φίλοι μου δε φοράνε «αριστερές μάσκες» ούτε «φτιάχτηκαν» σοσιαλο/σαλονίζοντες. Δεν το παίζουν κυριλέ στις κοσμικές στήλες, σινιέ στις αγοραίες (συν)αλλαγές και λαϊκοί στις εξέδρες. Οι φίλοι μου δεν είναι τα μικρά ανθρωπάκια με τα σπουδαία πτυχία που υπηρετούν επιστημονικοδουλικώς το μεγάλο κεφάλαιο. Δε τα «πιάνουν» και δεν εξαγοράζουν συνειδήσεις.
Με προσωπικό κόστος εκθέτουν τις ιδέες τους και εκτίθενται καθώς σε καμία εξουσία δεν αρέσουν οι ανυπότακτοι, οι αρνούμενοι να αναγνωρίσουν προνόμια, να ανεχτούν την εκμετάλλευση τίτλων και σχέσεων προς όφελος της «παρεούλας», να συναινέσουν στην παραγραφή του αγώνα που πληγώνει, στο όνομα της εφήμερης επιτυχίας που επιβραβεύει το τάλαντο της μπαμπεσιάς.
Τους αγαπάω (και μ’ αγαπούν) επειδή μείναμε παιδιά (σ’ έναν κόσμο κατειλημμένο από σοβαροφανείς ενήλικες) και ονειρευόμαστε σαν παιδιά (σε μια κοινωνία παγιδευμένη στις ψευδοσυνταγές του νεοφιλελευθερισμού και του ρεαλισμού).

Κι όταν καμιά φορά βρίζουμε ή κλοτσάμε στο καλάμι, είναι γιατί δεν πρέπει να μας πιάσουνε τα κλάματα μπροστά στον κόσμο ή μάλλον στο κοινό, που τόσο κοινά θα μας αντιμετωπίσει ώστε δεν αξίζει καν να του εξηγήσουμε.
Με τους φίλους της εποχής της αθωότητας θα αντισταθούμε σε όλους και σε όλα.

 Γιάννης Πανούσης
.
*Ο καθηγητής Εγκληματολογίας Γιάννης Πανούσης είναι βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ.

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Οι άλλοι ξέρουν ! Εμείς;;;;;

ΜΗΝΑΣ ΚΑΦΑΤΟΣ (Αστροφυσικός διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Τσάρμαν της Καλιφόρνιας με αντικείμενο τις κλιματικές αλλαγές και τους φυσικούς κινδύνους)

«Ηλιος, θάλασσα και... κύματα»


Αυτή είναι η ενεργειακή λύση για την Ελλάδα


«Ξεχάστε την κατανάλωση πετρελαίου και τις αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ. Το μέλλον ανήκει σε άλλες μορφές ενέργειας, που στηρίζουν την οικονομία και δεν ρυπαίνουν. Τα κύματα, ο ήλιος και η θάλασσα λύνουν το πρόβλημα της κατανάλωσης ενέργειας. Οι εγκαταστάσεις χρηματοδοτούνται, η λειτουργία τους επιδοτείται και είναι τζάμπα. Η ευθύνη πλέον ανήκει στην Πολιτεία».

Ο Ελληνας αστροφυσικός Μηνάς Καφάτος, γνωστός σε διεθνές επίπεδο για τις έρευνές του, σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Τσάρμαν της Καλιφόρνιας. Αντικείμενο της μελέτης του είναι οι κλιματικές αλλαγές, καθώς και οι φυσικοί κίνδυνοι. Συναντηθήκαμε πρόσφατα στην Αθήνα και μιλήσαμε για το κορυφαίο ζήτημα που απασχολεί την παγκόσμια κοινότητα: την ενέργεια.

Με το θερμόμετρο να πέφτει και τα ελληνικά νοικοκυριά να μένουν χωρίς θέρμανση, συζητήσαμε για το κόστος της ενέργειας μετά τις αυξήσεις στο πετρέλαιο και το ηλεκτρικό ρεύμα. Για συγκεκριμένες εφαρμογές σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που το πρόβλημα της ενέργειας έχει βαριές επιπτώσεις στην οικονομία καθώς και στους πολίτες που υποφέρουν: «Η ανάπτυξη και η ενέργεια αποτελούν το πρωταρχικό ζήτημα σε όλόκληρο τον πλανήτη. Γιατί είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την οικονομία», σχολιάζει ο καθηγητής Καφάτος. Προσθέτοντας ότι το κόστος του πετρελαίου εξακολουθεί να αυξάνει διαρκώς. Οι τιμές θα ανεβαίνουν, παρ' όλο που συνεχώς ανακαλύπτονται νέα κοιτάσματα και πηγές ενέργειας.
Μιλώντας για τα κοιτάσματα που υπάρχουν στο ελληνικό υπέδαφος, λέει ότι για να είναι εκμεταλλεύσιμα θα χρειασθεί να περάσουν πολλά χρόνια. Και ότι ακόμα και τότε δεν θα πέσει η τιμή του πετρελαίου. Διότι όσο η παραγωγή αυξάνεται παγκοσμίως, παράλληλα αυξάνεται και η ζήτηση.


* Υπάρχουν άλλες επιλογές;
- Μία μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα, μπορεί να παράγει ενέργεια χωρίς να εξαρτάται από το πετρέλαιο. Μειώνοντας το οικονομικό κόστος, και τα χρήματα αυτά να μένουν στη χώρα. Και μάλιστα με ενέργεια που δεν αφήνει απόβλητα ρυπαίνοντας το περιβάλλον και προκαλώντας επιπτώσεις στον τουρισμό. Μπορεί να παραχθεί ενέργεια από φωτοβολταϊκά, γεωθερμικά, αιολικά και υβριδικά συστήματα. Και βεβαίως από την κυματική ενέργεια. Μια πρωτοποριακή μορφή ενέργειας που προέρχεται από τα κύματα της θάλασσας. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα.


* Τι προτείνετε;
- Τον συνδυασμό όλων αυτών. Εφαρμόζοντας αρχικά τα υβριδικά συστήματα, τα αιολικά πάρκα και παράλληλα την κυματική ενέργεια. Το μέλλον ανήκει σε αυτά τα συστήματα. Το κόστος των καυσίμων και του άνθρακα θα αυξάνει όλο και περισσότερο, ενώ οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις επειδεινώνονται διαρκώς. Στο ζήτημα της ενέργειας το πρόβλημα είναι οικονομικό και συνεπώς δεν υπάρχει μία μόνο λύση. Διερευνούμε τρόπους ώστε να μειωθεί το κόστος της ενέργειας που διαρκώς ανεβαίνει. Και προτείνουμε στους καταναλωτές να μη στηρίζονται στην πεπατημένη οδό, αλλά σε αυτές που οδηγούν προς το μέλλον.


* Πότε μπορούν να εφαρμοσθούν;
- Δεν γίνεται από τη μια μέρα στην επόμενη. Ο χρόνος δουλεύει υπέρ αυτών των μορφών ενέργειας. Στην κρίση αναζητάς λύσεις. Σε μια μικρή χώρα εξετάζεις και το ζήτημα της μόλυνσης του περιβάλλοντος. Με τόση ρύπανση που υπάρχει ήδη, οι τουρίστες θα εξακολουθήσουν να έρχονται;
Ο ίδιος λέει ότι στην Κρήτη, όπου οι άνεμοι είναι ισχυροί, εξετάζεται από τους επιστήμονες η λύση των υβριδικών και αιολικών συστημάτων ώστε το νησί να γίνει αυτοδύναμη περιοχή στον τομέα της ενέργειας: «Εχει δυνατούς ανέμους και κύματα. Οταν πέφτει ο αέρας και το κύμα, υπάρχει ο ήλιος. Η αιολική ενέργεια εξαρτάται από τον δυνατό αέρα. Αλλά στην Ελλάδα υπάρχει πολύς ήλιος. Και, επιπλέον, τα υβριδικά συστήματα μπορούν να αποθηκεύουν την επιπλέον ενέργεια σε μπαταρία και να τη διοχετεύουν όταν πέφτει η ισχύς των ανέμων».
Σχετικά με την κυματική ενέργεια, λέει ότι ήδη άρχισε η εφαρμογή της σε χώρες όπου το δυναμικό της επιφάνειας της θάλασσας είναι τεράστιο. Θυμίζοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας της Γης βρέχεται από θάλασσα, εξηγεί ότι πηγή ενέργειας αποτελούν τα κύματα που είναι κοντά στις ακτές. «Τεχνολογία που εφαρμόζεται ανάλογα με την ισχύ των κυμάτων υπάρχει. Ασφαλώς δεν θα τοποθετήσεις τις ίδιες μηχανές στον Ειρηνικό Ωκεανό και στη Μεσόγειο. Κυματική ενέργεια μπορεί να παραχθεί από την παλίρροια, από το κύμα που δημιουργείται από τον αέρα, αλλά και από το βουβό κύμα που έρχεται από μακριά. Πηγές υπάρχουν στην Ελλάδα και μπορούν να αξιοποιηθούν. Στην Κρήτη υπάρχουν μελέτες που εντοπίζουν τα σημεία με το μέγιστο δυναμικό».
Ως πλεονέκτηματα της κυματικής ενέργειας αναφέρει ότι αξιοποιείται η τεράστια δύναμη της θάλασσας και το αισθητικό αποτέλεσμα δεν είναι άσχημο: «Δεν χρειάζονται ανάλογες τουρμπίνες με τις ανεμογεννήτριες και οι εγκαταστάσεις δεν γίνονται πάνω στο κύμα. Με την πρωτοποριακή αυτή μορφή παραγωγής μπορεί να εξυπηρετείται το κάθε νησί χωρίς να χρειάζεται η μεταφορά ενέργειας, διότι αποτελεί ντόπια παραγωγή. Δηλαδή η παραγωγή και η κατανάλωση παραμένουν στο ίδιο σημείο και επιπλέον υπάρχει η δυνατότητα αποθήκευσης. Η λύση βρίσκεται σε κοινοτικό επίπεδο και η πρόταση πρέπει να υποβληθεί κυρίως από την τοπική αυτοδιοίκηση.


* Αλλά ποιος πληρώνει το κόστος;
- Χρηματοδοτείται και επιδοτείται από το ΕΣΠΑ και από ειδικά ερευνητικά προγράμματα. Τα χρήματα δεν βγαίνουν από τις τσέπες των φορολογουμένων. Στην Κρήτη, το κόστος της αιολικής ενέργειας και των φωτοβολταϊκών είναι μικρότερο από του πετρελαίου. Μειώθηκε και το κόστος των αιολικών πάρκων. Η Ευρώπη συνεισφέρει διότι έχει πολιτική προώθησης εναλλακτικών μορφών ενέργειας, και η Ελλάδα θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί. Ηδη στην Κρήτη το 20% της παραγωγής ενέργειας προέρχεται από αιολικές και φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις. Το ποσοστό αυτό πρέπει να γίνει μεγαλύτερο. Η Πολιτεία και οι τοπικές αρχές, που έχουν την ευθύνη, οφείλουν να προχωρήσουν. Διαφορετικά, θα παραδώσουν στις επόμενες γενιές μία χώρα μολυσμένη, με ασθένειες που γνωρίζουμε την προέλευσή τους, και οικονομικά εξαρτημένη.
Η κυματική ενέργεια εφαρμόζεται ήδη σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες (Δανία, Ισπανία, Σκοτία, Πορτογαλία) και στην Ν. Κορέα. Οι προηγμένες χώρες προσπαθούν να μην εξαρτώνται από μία μορφή ενέργειας. Οι φτωχές χώρες εξαρτώνται από το πετρέλαιο ή από την εξίσου καταστροφική κοπή δένδρων, χρησιμοποιώντας το ξύλο ως καύσιμη ύλη.


* Υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον;
- Η Κορέα βασίζει την οικονομία της σε πράσινες υποδομές, αντικαθιστώντας το 85% των πηγών ενέργειας. Η Ντόιτσε Μπανκ σχεδιάζει την επένδυση 50 τρισ. δολαρίων σε φιλικές προς το περιβάλλον εγκαταστάσεις. Η αλήθεια είναι ότι ίδιες οι πετρελαϊκές εταιρείες χρηματοδοτούν σιωπηρά και αναπτύσσουν τέτοιες τεχνολογίες. Κάτι ξέρουν.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Σάββατο 25 Μαΐου 2013

Με το βλέμμα στο μέλλον








Δεκάδες νέοι άνεργοι επιστήμονες, που μεγάλωσαν στις πόλεις και τα χωριά της χώρας μας, που έμαθαν γράμματα στα ελληνικά δημοτικά και στα γυμνάσια και που σπούδασαν στα εδώ πανεπιστήμια, φεύγουν με εισιτήριο μιας διαδρομής για το εξωτερικό. Έξι χιλιάδες γιατροί έχουν φύγει ήδη από την Ελλάδα και άλλοι τόσοι μηχανικοί, μηχανολόγοι, πολιτικοί μηχανικοί που είναι περιζήτητοι για τα «μεγάλα έργα» στο εξωτερικό. Η θλίψη από την αφαίμαξη των Ελλήνων επιστημόνων μετριάζεται από τις επιτυχίες που καταγράφουν, ήδη, οι νεαροί συμπατριώτες μας εκτός συνόρων. Τέσσερα Ελληνόπουλα που ζουν και εργάζονται στη Μεγάλη Βρετανία περιγράφουν στην εφημερίδα  «Ελλάδα» τις εντυπώσεις τους από τα ξένα.
Ειρήνη Εξάρχου, δικηγόρος, 27ετών
Συνήγορος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση του Λονδίνου


Η Ειρήνη αμέσως μετά τις πανελλήνιες, έφυγε από το Μαρούσι και σπούδασε νομική στο City του Λονδίνου. Έκανε το υποχρεωτικό μεταπτυχιακό της, εξειδικεύτηκε στο αστικό, το εργατικό και το οικογενειακό δίκαιο, ολοκλήρωσε την πρακτική της και ξεκίνησε να ψάχνει για δουλειά. 8 μήνες αναζητούσε εργασία και τελικά…
«Εργάζομαι ως δικηγόρος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση του Ανατολικού Λονδίνου. Βρίσκομαι στο οικογενειακό τμήμα, καθώς η εξειδίκευση μου είναι πάνω στην κοινωνική πρόνοια. Ουσιαστικά είμαι αυτή που θα κρίνω, αν η οικογένεια είναι σε θέση να μεγαλώσει ένα παιδί ή θα πρέπει, το κράτος, να μεριμνήσει για το μέλλον του.»
Αυτή η θέση στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει στο ελληνικό δημόσιο, καθώς το σύστημα της Βρετανίας είναι εντελώς διαφορετικό.
«Τα ορφανοτροφεία και τα ιδρύματα» τονίζει η Ειρήνη, «έχουν κλείσει στην Βρετανία την δεκαετία του ’80. Εδώ τα παιδιά που οι οικογένειές τους δεν μπορούν να τα φροντίσουν δίνονται για υιοθεσία ή σε ανάδοχες οικογένειες τις οποίες πληρώνει το κράτος 300 λίρες την εβδομάδα».
Η ίδια αμείβεται με 36.000 χιλιάδες λίρες το χρόνο, που όπως μας λέει είναι ένας συνηθισμένος μισθός για έναν δικηγόρο που εργάζεται στο δημόσιο, στο Λονδίνο.
«Όταν έφυγα δεν σκέφτηκα την οικονομική κρίση της Ελλάδας. Ήμουν 18 και ήταν η μικρή εξέγερσή μου. Αλλά όταν αποφοίτησα, είχα αποφασίσει ότι δεν υπήρχε προοπτική να βρω δουλειά, αν επιστρέψω. Έτσι «εγκλωβίστηκα» εδώ!»
Η 27χρονη δικηγόρος εξομολογείται στην «Ε» ότι δεν θέλει να μείνει στο Λονδίνο για όλη της την ζωή. Θέλει να επιστρέψει!
«Μου λείπει η Ελλάδα!» τονίζει, ενώ συνεχίζει πως στο μέλλον σίγουρα το αντικείμενό της θα έχει προοπτική στην Ελλάδα λόγω της οικονομική κρίσης.
«Αν κρίνω από την Αγγλία, οι θεσμοί της οικογένειας στην Ελλάδα θα σπάσουν κατά την διάρκεια της οικονομική κρίσης. Θα αυξηθούν τα περιστατικά κατάθλιψης, αλκοολισμού, ναρκωτικών. Και τότε θα υπάρξει ανάγκη για δημιουργία μίας τέτοιας υπηρεσίας. Θα δημιουργηθεί δηλαδή η ανάγκη, το κράτος να αναλάβει τον ρόλο του γονέα. Μπορεί να ακούγομαι καταθλιπτική, αλλά αυτή είναι η αλήθεια… Σε καμία περίπτωση δεν το εύχομαι, αλλά αν συμβεί θα ήθελα να είμαι στην χώρα μου και να βοηθήσω».

 
Ετεοκλής Νικολάου, Δημοσιογράφος, 26 ετών

Εργάζεται στο BBC αλλά τον ρωτάνε αν έχει για μπίρες 
Ο Ετεοκλής είναι δημοσιογράφος. Έκλεισε πριν μερικούς μήνες τα 25, όμως έχει πραγματοποιήσει ήδη το όνειρο εκατομμυρίων συναδέλφων του: Έχει εργαστεί στο CNN και αυτή την στιγμή εργάζεται στο BBC!
«Η πιο σημαντική στιγμή, στη μικρή δημοσιογραφική μου πορεία, ήταν η συνέντευξη που πήρα για το CNN, από τον Φρανσουά Ολάντ, λίγες ημέρες πριν εκλεγεί πρόεδρος» λέει στην «Ε» ο Ετεοκλής. Τον τελευταίο χρόνο εργάζεται ως freelancer στο BBC, τα χρήματα δεν είναι πολλά μας λέει, ένας δημοσιογράφος στο Λονδίνο αμείβεται από 1800 μέχρι 2000 λίρες.
Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος, το Λονδίνο, τονίζει ο 26χρονος, είναι μία πόλη με εκατοντάδες νέα παιδιά που έχουν στα χέρια τους μεταπτυχιακά και διδακτορικά και προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους.
«Το Λονδίνο είναι γεμάτο από νέους Έλληνες, Ιταλούς, Ισπανούς και Πορτογάλους. Οι χώρες που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση, θα έλεγε κανείς πως «αιμορραγούν» από πτυχιούχους.»
Ο Ετεοκλής γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε στην Ηλιούπολη, σπούδασε στην Πάντειο. Έκανε την πρακτική του σε ένα ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι και τον Σεπτέμβριο του 2009, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, ο Ετεοκλής έφυγε με στόχο το μεταπτυχιακό στις διεθνής σχέσης και προορισμό το Λονδίνο.
«Η οικονομική κρίση στην χώρα μας, εμένα προσωπικά με βοήθησε. Όλοι ήθελαν να έχουν έναν έλληνα δημοσιογράφο, που να γνωρίζει καλά την γλώσσα, ώστε να έχουν γρήγορα και άριστα μεταφρασμένο το οικονομικό ρεπορτάζ από την Ελλάδα».
Από την άλλη πλευρά οι κάτοικοι του Λονδίνου δεν είναι και τόσο χαρούμενοι όταν γνωρίσουν έναν έλληνα… «Η εικόνα που έχουν από την Ελλάδα, είναι πολύ κακή. Ένα βράδυ σε μία πάμπ ο μπάρμαν με ρώτησε από πού είμαι, όταν του είπα ότι είμαι από την Ελλάδα με κοίταξε περίεργα και με ρώτησε αν έχω χρήματα να πληρώσω τις μπύρες!»

Βιβή Μαρίνου, Πολιτικός Μηχανικός, 25ετών
Μία 25χρονη στη μεγαλύτερη σιδηροδρομική εταιρεία

Αν η δουλειά ήταν τζόκερ τότε η Βιβή κέρδισε τζάκ πότ. Και αυτό γιατί πριν λίγους μήνες έκανε αίτηση για δουλειά, στην μεγαλύτερη εταιρία σιδηροδρομικών έργων της Βρετανίας, την Colas Rail. Στην εταιρεία αυτή, μαζί με την αίτηση της Βιβής, έφτασαν συνολικά 1000 αιτήσεις, για μόλις 9 θέσεις εργασίας. Η Βιβή πέρασε από 4 συνεντεύξεις. Της ξεσκόνισαν το βιογραφικό, είδαν τις σπουδές της, το πτυχίο της ως Εκπαιδευτικός Πολιτικός Μηχανικός, το μεταπτυχιακό της στο Λονδίνο με θέμα την περιβαλλοντική επιστήμη, τις δραστηριότητες της, τα χόμπι της και τις δουλειές που έκανε part time σε διάφορα καταστήματα του Λονδίνου και τελικά… την επέλεξαν.
«Το απίστευτο είναι πως μέσα σε αυτούς τους 9 υπάρχουν δύο Έλληνες. Εγώ και ένας ακόμα συνάδελφος από την Ελλάδα, εγώ όμως είμαι η μοναδική γυναίκα!»
Η 25χρονη εδώ και 10 μήνες έψαχνε για δουλειά στην πρωτεύουσα την Αγγλίας. Για να επιστρέψει στην Ελλάδα ούτε λόγος. Όλοι οι φίλοι και οι συνάδελφοί της είναι άνεργοι ή κάνουν άσχετες δουλειές με ελάχιστα χρήματα ή στην καλύτερη περίπτωση εργάζονται με δίμηνες και τρίμηνες συμβάσεις.
«Είχα πει στον εαυτό μου ότι προτιμώ να μείνω εδώ στο Λονδίνο και να κάνω μία χάλια δουλειά, παρά να επιστρέψω στην Ελλάδα. Γιατί εδώ έχω προοπτικές, υπάρχει αξιοκρατία».
Φυσικά το γεγονός ότι είναι ελληνίδα, αναφέρει στην «Ε» η Βιβή, δεν πέρασε απαρατήρητο από καμία συνέντευξη της για δουλεία. «Το πρώτο πράγμα που με ρωτάνε είναι: «Πως είναι η κατάσταση στην Ελλάδα;» Δεν υπάρχει λύπηση για τους Έλληνες μετανάστες αντίθετα μάλιστα, θα έλεγα θαυμασμός! Θεωρούν ιδιαίτερα γενναίο το γεγονός ότι έφυγα από την Ελλάδα, για έρθω στο Λονδίνο χωρίς καμία υποστήριξη».
Η Βιβή έχει υπογράψει την σύμβαση αορίστου και πλέον εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός στον τομέα ανανέωσης γραμμών της Colas Rail.
«Δεν νομίζω ότι υπάρχει αντίστοιχη θέση στην Ελλάδα. Το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο της Αγγλίας είναι τεράστιο και συνεχώς ανανεώνουν τις γραμμές των τρένων. Για την δουλειά μου εδώ αμείβομαι με 22.000 χιλιάδες λίρες το χρόνο, στην Ελλάδα δεν έχω καμία ιδέα πόσα χρήματα θα έπαιρνα, στο απίθανο ενδεχόμενο να βρω δουλειά στο αντικείμενό μου, στα 25 μου χρόνια».
Η Βιβή είναι μόλις 25ετών, αλλά πήρε κυριολεκτικά την ζωή στα χέρια της.
«Μου λείπουν πράγματα από την Ελλάδα, αλλά και αν γυρίσω στην Ελλάδα θα μου λείπουν πολλά πράγματα από εδώ. Η Αγγλία δεν είναι παράδεισος, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως προσφέρει ίσες ευκαιρίες σε όλους και αν πραγματικά το αξίζεις θα ανταμειφτείς».
Γιάννης Νενεκίδης, καρδιο – θωρακοχειρουργός, ετών 37

Από τον «Ευαγγελισμό» στο νοσοκομείο της βασίλισσας!



Ο Γιάννης τελείωσε τις σπουδές στην ιατρική, έκανε το αγροτικό του στο Σοχό της Θεσσαλονίκης και ολοκλήρωσε την ειδικότητά του στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» στην Αθήνα. Στα 37 του χρόνια, βρέθηκε άνεργος σε μια χώρα που δεν του πρόσφερε καμία προοπτική!
«Αν έμενα στην Ελλάδα, έπρεπε να ψάχνω δουλειά σε ιδιωτικά νοσοκομεία όπου η τύχη μου θα ήταν αμφίβολη. Έτσι αποφάσισα να στείλω το βιογραφικό μου σε διάφορα νοσοκομεία της Μ. Βρετανίας και λίγους μήνες αργότερα με δέχτηκαν στο Queen Elizabeth στο Μπέρμιγχαμ. Η μετανάστευση ήταν πραγματικά μονόδρομος».
Τον Δεκέμβριο του 2011 αγόρασε ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή για το Μπέρμιγχαμ, πέρασε με επιτυχία την συνέντευξη, και αυτή την στιγμή βρίσκεται στο τμήμα των μεταμοσχεύσεων έχοντας την θέση του επιμελητή.
«Αν έπρεπε να συγκρίνω την Αγγλία με την Ελλάδα στο χώρο της υγείας, θα έλεγα πως, το NHS είναι η μέρα και το ΕΣΥ η νύχτα!» τονίζει στην «Ε» ο Γιάννης Νενεκίδης. «Ως ειδικευόμενος στην Ελλάδα εργαζόμουν 80 ίσως και 90 ώρες την εβδομάδα, χωρίς να ξέρω τι σημαίνει η λέξη «ρεπό». Στην Αγγλία ως επιμελητής εργάζομαι 48 ώρες την εβδομάδα, ότι ορίζει ο νόμος δηλαδή, και αν χρειαστεί να εργαστώ περισσότερο, η υπερωρία είναι 50 λίρες την ώρα».
Όσο για τον μισθό του, σίγουρα δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτόν που παίρνουν οι γιατροί στην χώρα μας.
«Ως επιμελητής στο Μπέρμιγχαμ, ο μισθός μου είναι 3.000 λίρες το μήνα, στην Ελλάδα οι συνάδελφοί μου δεν αμείβονται περισσότερο από 1800ευρώ μαζί με τις υπερορίες».
Οι διαφορές όμως στα δύο εθνικά συστήματα υγείας δεν αφορούν μόνο τους γιατρούς αλλά και τους ασθενείς, όπως τονίζει ο 37χρονος.
«Στην Αγγλία ο ασθενείς δεν έρχεται ποτέ με εξετάσεις στα χέρια, δεν υπάρχουν ακτινογραφίες, υπέρηχοι, καρδιογραφήματα… όλα αυτά βρίσκονται σε ηλεκτρονική μορφή στο φάκελό του. Ο ασθενής επισκέπτεται τον γιατρό του μόνο με τον αριθμό που έχει στο Εθνικό Σύστημα Υγείας».
Παρόλα αυτά ο Γιάννης Νενεκίδης δεν μπορεί να φανταστεί πως δεν θα επιστρέψει ποτέ ξανά στην Ελλάδα. Έχει μια μικρή ελπίδα, ένα όνειρο πως κάποια μέρα θα γυρίσει…
«Θα προσπαθήσω να επιστρέψω, γιατί πιστεύω πως αν κάτι αλλάξει στην Ελλάδα, θα αλλάξει από αυτούς τους ανθρώπους που εργάστηκαν στο εξωτερικό. Από τους ανθρώπους που είδαν και έμαθαν τι θα πει οργάνωση, συνεργασία αλλά και υποδομές σε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας. Μακάρι να είμαι ένας από αυτούς που θα βοηθήσουν την Ελλάδα να βελτιώσει το ΕΣΥ και την χώρα να κάνει ένα βήμα μπροστά».
Πηγή: Εφημερίδα «Ελλάδα»
Tης Κίας Παπαδοπούλου

Δευτέρα 20 Μαΐου 2013

Ελληνική ιδιοφυϊα αυτοπροσώπως

Η ελληνική μαθηματική ιδιοφυΐα αυτοπροσώπως


Στη διεθνή επιστημονική σκηνή ο Δημήτριος Χριστοδούλου θεωρείται σήμερα από τους πλέον διακεκριμένους και δημιουργικούς μαθηματικούς.


Το πρωτοποριακό έργο του αναγνωρίζεται παγκοσμίως και έχει κατ' επανάληψη τιμηθεί με τις μεγαλύτερες επιστημονικές διακρίσεις (βλ. βιογραφικό πλαίσιο).
Μάλιστα, μόλις πριν από λίγες ημέρες, του απένειμαν το διεθνές βραβείο Shaw για τα μαθηματικά που θεωρείται ισότιμο με το βραβείο Νόμπελ για τις θετικές επιστήμες (εξάλλου δεν υπάρχει βραβείο Νόμπελ για τα μαθηματικά). Το φετινό βραβείο ο Δ. Χριστοδούλου το μοιράζεται από κοινού με τον επίσης διάσημο Αμερικανό μαθηματικό Ρίτσαρντ Χάμιλτον. Η διάκριση συνοδεύεται από χρηματικό βραβείο ύψους ενός εκατομμυρίου δολαρίων (500 χιλιάδες δολάρια για τον κάθε βραβευθέντα).
Με μεγάλη προθυμία ο διαπρεπής Ελληνας μαθηματικός δέχτηκε να μοιραστεί με τους αναγνώστες της στήλης μας τις βαθύτερες σκέψεις και τις προβλέψεις του σχετικά με τις εξελίξεις στα μαθηματικά και το πώς αυτές επηρεάζουν την πρόοδο της επιστημονικής γνώσης. Απολαύστε τον.
*Το ερευνητικό σας έργο κινείται στο μεταίχμιο μεταξύ μαθηματικών και φυσικής. Με ποιον τρόπο τα αφηρημένα και ανεξάρτητα από εμπειρικούς περιορισμούς νοητικά εργαλεία των μαθηματικών συμβάλλουν -ή μήπως καθορίζουν- στην ανάπτυξη μιας εξ ορισμού εμπειρικής επιστήμης όπως η φυσική;
-----«Εχετε δίκιο, τα μαθηματικά διαφέρουν όντως από τη φυσική. Μεγάλο τμήμα των μαθηματικών αναζητήσεων δεν σχετίζεται, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, με τις τρέχουσες αναζητήσεις της φυσικής. Τα μαθηματικά, ωστόσο, συνέβαλαν και συμβάλλουν στην ανάπτυξη της φυσικής με δύο τουλάχιστον βασικούς τρόπους.
Ενα καλό ιστορικό παράδειγμα του πρώτου τρόπου με τον οποίο τα μαθηματικά επηρεάζουν τις εξελίξεις στη φυσική είναι η γεωμετρία του Ρίμαν (Β. Riemann 1826-66).
Πρόκειται για μια γεωμετρία εξαιρετικής ομορφιάς η οποία όμως αρχικά, δηλαδή την εποχή που διατυπώθηκε, ήταν εντελώς άσχετη με την πραγματικότητα. Ωστόσο, πάνω σε αυτή τη ρημάνεια γεωμετρία ο Αϊνστάιν οικοδόμησε, αργότερα, τη γενική θεωρία της σχετικότητας.
Ο δεύτερος τρόπος, συμπληρωματικός του πρώτου, έχει να κάνει με την πιεστική ανάγκη να επινοούνται συνεχώς νέοι τρόποι επίλυσης των συγκεκριμένων εξισώσεων που περιγράφουν τα εμπειρικά-φυσικά φαινόμενα. Δεν τονίζεται ποτέ επαρκώς το γεγονός ότι οι φυσικοί, ενώ καταφεύγουν στα μαθηματικά για να διατυπώσουν γενικούς φυσικούς νόμους, κατόπιν επιστρέφουν και πάλι στα μαθηματικά για να συσχετίσουν τους καθολικούς και αφηρημένους νόμους με τα επιμέρους εμπειρικά δεδομένα και τα πειράματα».
*Ωστόσο, προκύπτει αμέσως το ερώτημα: Τα μαθηματικά αντικείμενα που επινοεί ή περιγράφει μια μαθηματική θεωρία υπάρχουν και στον πραγματικό κόσμο; Αραγε, η περίπλοκη «γλώσσα» των μαθηματικών είναι η γλώσσα της φύσεως ή απλώς η γλώσσα των φυσικών επιστημών;
-----«Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα που κατά καιρούς έχει γεννήσει πολλές παρεξηγήσεις. Οι μαθηματικές δομές που περιγράφονται λεπτομερώς από μια μαθηματική θεωρία δεν υπάρχουν κατ' ανάγκη στον πραγματικό κόσμο: άλλες υπάρχουν και άλλες όχι! Μπορεί κανείς να περιγράψει με αυστηρά λογικό και αυτοσυνεπή τρόπο πλήθος μαθηματικών δομών οι οποίες παρ' όλα αυτά δεν αντιστοιχούν στη φυσική πραγματικότητα.
Οσο για το δεύτερο σκέλος του ερωτήματός σας, είναι σαφές ότι, από την εποχή του Γαλιλαίου και έπειτα, οι φυσικοί θεωρούν τα μαθηματικά "γλώσσα", αλλά δεν είναι έτσι. Τα μαθηματικά δεν αποτελούν μια γλώσσα ανάμεσα στις άλλες, αντίθετα πιστεύω ότι είναι ένα σύστημα δομών».
*Ο μεγάλος θαυμασμός σας για τα αρχαία ελληνικά μαθηματικά οφείλεται μόνο στο τυχαίο γεγονός ότι είστε Ελληνας ή, αντίθετα, ως δημιουργικός μαθηματικός αναζητείτε και βρίσκετε κάτι παραπάνω σε αυτό το ιστορικά «ξεπερασμένο» στιλ άσκησης των μαθηματικών; Πόσο επίκαιρη και επωφελής είναι σήμερα η μελέτη των αρχαίων μαθηματικών;
-----«Μελετώντας τα πολλά και μεγαλειώδη επιτεύγματα των αρχαίων Ελλήνων μαθηματικών ένας σύγχρονος μαθηματικός εντυπωσιάζεται από την απίστευτη αυστηρότητα και την απόλυτη λογική συνέπεια που χαρακτηρίζει τη σκέψη τους. Για πολλούς αιώνες μετά την ύστερη αρχαιότητα η μαθηματική σκέψη σε κάθε γωνιά του πλανήτη απώλεσε αυτή την αυστηρότητα. Για παράδειγμα, ο Λέοναρντ Οϊλερ (L. Euler 1707-83), ο οποίος ήταν αναμφίβολα ο μεγαλύτερος μαθηματικός του δεκάτου ογδόου αιώνα, υπολείπεται καταφανώς σε αυστηρότητα σε σχέση με τη μαθηματική αυστηρότητα ενός Αρχιμήδη ή ενός Απολλώνιου. Μόνο κατά το δεύτερο ήμισυ του δεκάτου ενάτου αιώνα η μαθηματική επιστήμη επανέκτησε ανάλογη αυστηρότητα!
Ιστορικά, η ουσιαστικότερη πρόοδος στη μαθηματική σκέψη των αρχαίων Ελλήνων ήταν η εισαγωγή αλγεβρικών μεθόδων από τους Αραβες. Ωστόσο, οι Αραβες δεν αξιοποίησαν τις αλγεβρικές μεθόδους που οι ίδιοι επινόησαν. Πρώτος ο Οϊλερ αξιοποίησε επιστημονικά τις δυνατότητες της αλγεβρικής προσέγγισης.
Πάντως, παρά τη μεγάλη πρόοδο και τις ποικίλες εφαρμογές της μαθηματικής σκέψης, σήμερα αποδεικνύεται ζωτικής σημασίας η επιστροφή στη γεωμετρικοποίηση της μαθηματικής σκέψης, που πρώτοι εισήγαγαν οι αρχαίοι Ελληνες».
*Σε κάθε ιστορική περίοδο -ας πούμε κάθε αιώνα- αναδύονται ορισμένα μόνο θεμελιώδη επιστημονικά ερωτήματα-προβλήματα. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, τα μεγαλύτερα ερωτήματα της φυσικής για τα οποία υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι θα επιλυθούν τον 21ο αιώνα χάρη στην πρόοδο των μαθηματικών;
-----«Είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλέψει κάποιος τις πιο σημαντικές εξελίξεις ή τις μεγάλες τομές στην επιστημονική σκέψη ακόμη και στο άμεσο μέλλον, και αυτό γιατί η ιστορία και η δυναμική της ανάπτυξης της επιστήμης δεν είναι σχεδόν ποτέ γραμμική.
Παρ' όλα αυτά, ένας τομέας έρευνας όπου αναμένω σημαντική πρόοδο των γνώσεών μας είναι η υδροδυναμική. Για μια σειρά από πολύ οικεία φαινόμενα, όπως π.χ. η τυρβώδης ροή και οι στροβιλισμοί των υγρών, δεν διαθέτουμε καμία απολύτως ικανοποιητική επιστημονική περιγραφή. Ομως είμαι πεπεισμένος ότι έχουν πλέον ωριμάσει οι συνθήκες που θα επιτρέψουν, κατά τα επόμενα χρόνια, την επίτευξη ουσιαστικής προόδου όσον αφορά την περιγραφή αυτών των εξαιρετικά πολύπλοκων φαινομένων.
Πάντως αυτό που ελπίζω και εύχομαι ολόψυχα να συμβεί στο μέλλον είναι να καταφέρουμε επιτέλους να βρούμε ένα αυστηρό μαθηματικό πλαίσιο που θα μας επιτρέψει να ενοποιήσουμε τις δύο μεγαλύτερες θεωρίες της σύγχρονης φυσικής, την κβαντομηχανική και τη σχετικότητα».
*Σε μια περίοδο βαθύτατης οικονομικής-κοινωνικής κρίσης αλλά και απαξίωσης της πατρίδας μας, τι σημαίνει για εσάς, ως Ελληνα επιστήμονα, η επιβράβευση του έργου σας, και μάλιστα με το διεθνούς κύρους βραβείο Shaw;
------«Αυτή η τελευταία αναγνώριση μου προσέφερε διττή χαρά: όχι μόνο ως επιστήμονα-ερευνητή αλλά και ως Ελληνα. Και αυτό γιατί είμαι πεπεισμένος ότι η διεθνής επιβράβευση κάθε Ελληνα επιστήμονα αποτελεί μια ευκαιρία και, ώς ένα βαθμό, μπορεί να συμβάλει στο να προβληθούν οι εγγενείς αρετές, οι δυνατότητες του λαού και του τόπου μας.
Η ελπίδα μου αυτή, εξάλλου, επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι την απονομή του βραβείου Shaw τη συνοδεύει πάντα η δημιουργία ενός εκτενούς ντοκιμαντέρ που προβάλλεται μαζικά στην τηλεόραση και στο Διαδίκτυο. Ενα ντοκιμαντέρ που δεν επικεντρώνεται αποκλειστικά στην προσωπικότητα ή στο έργο του βραβευθέντος, αλλά εστιάζει εξίσου στη χώρα καταγωγής και τον πολιτισμό της».

Μια ζωή αφιερωμένη στη μαθηματική φυσική 

Ο Δημήτρης Χριστοδούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1951. Ενώ ήταν ακόμη μαθητής της Ε' Γυμνασίου (16,5 ετών!) έφυγε στις ΗΠΑ για πανεπιστημιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Το 1970 πήρε μάστερ στη φυσική, ενώ το 1971, σε ηλικία μόλις 19 ετών, έλαβε το διδακτορικό του στη φυσική.
Στη συνέχεια εργάζεται ως υπότροφος ερευνητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας (CalTec), ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ως επισκέπτης ερευνητής στο CERN της Γενεύης και στο Διεθνές Κέντρο Θεωρητικής Φυσικής στην Τεργέστη της Ιταλίας και κατόπιν στο Ινστιτούτο Max Planck του Μονάχου.
Το 1982 γίνεται έκτακτο μέλος του περίφημου Μαθηματικού Ινστιτούτου Courant της Νέας Υόρκης, στο οποίο θα επιστρέψει ως τακτικός καθηγητής το 1988. Το 1992 εκλέγεται τακτικός καθηγητής στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πρίνστον. Ενα χρόνο μετά (το 1993) κερδίζει το βραβείο MacArthur για το πρωτότυπο ερευνητικό έργο του, ενώ είχε ήδη βραβευθεί με το «μετάλλιο Otto Hahn» στη μαθηματική φυσική και το βραβείο «Βασίλης Ξανθόπουλος» για τις μελέτες του στη γενική σχετικότητα. Από το 2001 μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Ελλάδας (όπου εργάζεται μοναχικά) και Ελβετίας (όπου διδάσκει μαθηματική φυσική στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Ζυρίχης).
Οσο για την πρόσφατη βράβευσή του με το φετινό κινεζικό βραβείο Shaw για τα μαθηματικά, αυτή αποτελεί αναμφίβολα τη μέγιστη διεθνή αναγνώριση μιας ζωής αφιερωμένης στην κατανόηση της φύσης μέσω των μαθηματικών. 

  ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗΣ

Τρίτη 7 Μαΐου 2013

Μοναπάτια που βγάζουν στις κορυφές του κόσμου

Μια Ελληνίδα της NASA μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ

Άλλη μια επιστήμων ελληνικής καταγωγής, που διαπρέπει στο εξωτερικό, γνώρισε μια σημαντική διεθνή καταξίωση. Πρόκειται για την αστροφυσικό της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) Χρύσα Κουβελιώτου, η οποία επελέγη ως νέο μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, του ανώτερου επιστημονικού φορέα της χώρας, ως αναγνώριση της πολλαπλής συνεισφοράς της στη διαστημική και αστρονομική έρευνα.




Μια Ελληνίδα της NASA μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ

Η Χρύσα Κουβελιώτου είναι ανώτερη ερευνήτρια στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA, στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα και, εδώ και χρόνια, διεξάγει έρευνες πάνω σε διάφορα αστρονομικά-αστροφυσικά φαινόμενα στο πεδίο των υψηλών ενεργειών, όπως οι μαύρες τρύπες, οι αστέρες νετρονίων (πάλσαρ) και ιδίως οι εκρήξεις ακτινών-γάμα.
Η Ελληνίδα επιστήμων άρχισε να εργάζεται στη NASA το 2000 και έχει υπάρξει επικεφαλής ερευνήτρια σε πολλές επιστημονικές έρευνες στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Σήμερα, μεταξύ άλλων, συμμετέχει στην επιστημονική ομάδα που μελετά τις εκρήξεις ακτινών γάμα (Gamma-Ray Bursts ή GRBs) μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου «Fermi». Ακόμα, συμμετέχει στις επιστημονικές ομάδες που κατευθύνουν τα τηλεσκόπια Swift και NuSTAR, μελετώντας τα πιο εκρηκτικά φαινόμενα στο σύμπαν.
Οι μελέτες της Χ. Κουβελιώτου έχουν ρίξει φως στις εκρήξεις ακτινών-γάμα (τα πιο φωτεινά και ισχυρά φαινόμενα που έχουν ποτέ καταγραφεί στις εσχατιές του διαστήματος) και η ίδια συμμετείχε στη διεθνή επιστημονική ομάδα που για πρώτη φορά επιβεβαίωσε ότι αυτά τα φαινόμενα προέρχονται από πηγές εκτός του γαλαξία μας (κυρίως από τη βαρυτική κατάρρευση μεγάλων άστρων και τη συνακόλουθη δημιουργία μαύρων οπών).
Επιπλέον, η κ. Κουβελιώτου με τους συνεργάτες της έκανε την πρώτη επιβεβαιωμένη ανακάλυψη ενός σπάνιου είδους πολύ πυκνών μαγνητικών άστρων νετρονίων (magnetars), που αποτελούν απομεινάρια εκρήξεων υπερκαινοφανών αστέρων (σούπερ-νόβα). Αυτά τα άστρα έχουν μαγνητικά πεδία τρισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερα από το γήινο.
Η Χρύσα Κουβελιώτου γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Φυσική στο πανεπιστήμιο Αθηνών (1975), έκανε το μεταπτυχιακό της στην αστροφυσική στο βρετανικό πανεπιστήμιο του Σάσεξ (1977) και πήρε το διδακτορικό της από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου στη Γερμανία (1981), ούσα πιθανώς η πρώτη επιστήμων στον κόσμο που έκανε PhD στις εκρήξεις ακτίνων-γάμα. Για 12 χρόνια δίδαξε Φυσική και Αστρονομία στο πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά τελικά την «κέρδισε» η έρευνα στη NASA.
Έχει δεχτεί διάφορα βραβεία για το έργο της, όπως το «Βραβείο Ρόσι» (2003) και το «Βραβείο Ντεκάρτ» (2004), ενώ πέρυσι τιμήθηκε με το «Βραβείο Αστροφυσικής Ντάνι Χάινεμαν» (το απονέμουν από κοινού το Αμερικανικό Ινστιτούτο Φυσικής και η Αμερικανική Αστρονομική Εταιρία), καθώς και το Μετάλλιο Διακεκριμένης Υπηρεσίας της NASA. Το περιοδικό Time την χαρακτήρισε ένα από τα 25 πρόσωπα με τη μεγαλύτερη επιρροή διεθνώς στο πεδίο έρευνας του διαστήματος, έχοντας κάνει πάνω από 370 επιστημονικές δημοσιεύσεις.
Όπως έχει δηλώσει η κ. Κουβελιώτου, «όταν ήμουν ακόμα στην Ελλάδα, παρακολούθησα τον Νιλ Άρμστρονγκ να κάνει το διάσημό βήμα του στο φεγγάρι. Γοητεύτηκα τόσο που αποφάσισα αμέσως ότι ήθελα να γίνω αστροναύτης. Όμως δεν υπήρχαν Έλληνες αστροναύτες κι έτσι επέλεξα ένα άλλο μονοπάτι: την αστρονομία».

Παρασκευή 3 Μαΐου 2013

ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κάπως έτσι  την σχεδίασε το σύμπαν....
Κάπως έτσι την περιμένουμε και μεις από το πουθενά...