Ο Κόσμος χρειάζεται τις Γυναίκες

«Ο κόσμος χρειάζεται την επιστήμη, η επιστήμη χρειάζεται τις γυναίκες», υποστηρίζει η L'Oréal και βραβεύει, σε συνεργασία με την UNESCO, τις γυναίκες που διακρίνονται σε αυτόν τον τομέα.

Μια τέτοια «χρήσιμη» γυναίκα είναι η Δρ. Γεωργία Ξάνθου-Τσιγκόγλου, ερευνήτρια στο Εργαστήριο Κυτταρικής Ανοσολογίας του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών.

Για την έρευνά της πάνω στα αλλεργικά και αυτοάνοσα νοσήματα και στην ανάπτυξη θεραπειών για την πρόληψη και προστασία από τέτοιες παθήσεις απέσπασε ένα από τα τρία ελληνικά βραβεία L' Oréal - UNESCO για το 2009.

Η έρευνα στην Ελλάδα είναι δυστυχώς ο «φτωχός συγγενής» της πανεπιστημιακής κοινότητας αφού υπολογίζεται ότι λαμβάνει από το κράτος λιγότερα από 4 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. «Στηριζόμαστε κυρίως σε χρηματοδοτήσεις ιδιωτικών οργανισμών», επισημαίνει η νεαρή ερευνήτρια.

Πτυχιούχος του τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, διδάκτωρ στο Τμήμα Παθολογικής Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, με μεταδιδακτορική έρευνα στο Leukocyte Biology Section του Imperial College στο Λονδίνο και υποτροφία από το European Molecular Biology Organization, η Δρ. Γεωργία Ξάνθου-Τσιγκόγλου έχει λάβει διεθνή βραβεία ενώ πρόσφατα τιμήθηκε από τη European Respiratory Society για το ερευνητικό έργο της στο αλλεργικό άσθμα.

Πρότυπό της υπήρξε η μητέρα της, γιατρός η ίδια και διευθύντρια στο Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία. Παντρεμένη και μητέρα ενός παιδιού, η Δρ. Γεωργία Ξάνθου-Τσιγκόγλου πιστεύει πως η περιέργεια, η επιμονή και η υπομονή είναι τα αναγκαία «εφόδια» για κάθε ερευνητή. Σπεύδει όμως να συμπληρώσει πως είναι εξαιρετικά δύσκολο για μια γυναίκα να είναι ερευνήτρια και συγχρόνως σύζυγος και μητέρα, αφού η έρευνα είναι μια επίπονη και χρονοβόρα ενασχόληση. Αλλά κι αν ακόμη κατορθώσει να τα συνδυάσει, οι προοπτικές εξέλιξης και προώθησής της σε υψηλές θέσεις είναι λιγοστές.

Βραβεία L'Oréal - UNESCO. Τα βραβεία αυτά απονέμονται από θυγατρικές της L'Oréal με την υποστήριξη των εθνικών φορέων της UNESCO σε 43 χώρες। Το χρηματικό έπαθλο που τα συνοδεύει δίνει τη δυνατότητα σε νέες γυναίκες επιστήμονες από τους κλάδους των Επιστημών Ζωής, των Φυσικών Επιστημών, των Μαθηματικών, της Μηχανολογίας ή της Τεχνολογίας να πραγματοποιήσουν ερευνητικό έργο στην πατρίδα τους. Με τον διεθνή θεσμό των υποτροφιών που θεσπίστηκε το 1988 από τη L'Oréal και την UNESCO τιμήθηκαν για πρώτη φορά σπουδαίες γυναίκες ερευνήτριες, από κάθε ήπειρο, που έχουν συμβάλει στην επιστημονική πρόοδο.

Κατερίνα Χτενέλη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Φορείς ξένων χωρών αναγνωρίζουν τις Ελληνίδες Επιστημόνησσες και τις επιβραβεύουν
Η Ελληνική Πολιτεία πότε θα πάρει στα πολύ σοβαρά την διακριτή γυναίκα σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στον κοινωνικό της ρόλο ;Πότε θα αξιοποιήσει τις ικανότητές της για το κοινό όφελος; Πότε θα στηρίξει τους Έλληνες Επιστήμονες και θα δημιουργήσει προϋποθέσεις και ευκαιρίες καταξίωσης και επαγγελματικής αποκατάστασης ώστε να μην τους εξαναγκάζει σε αναζήτηση καλύτερης τύχης στα ξένα ;;;

Οι αιματηρές περικοπές μισθών και συντάξεων δεν είναι η πλέον σοφή αρχή για την αναδόμηση του κράτους।

Η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού που ευτυχώς υπάρχει ακόμη στην χώρα μας είναι ένας ισχυρός παράγων για την αναμόρφωση του σε όλους τους τομείς.

Ποιά ήταν η Ψωροκώσταινα

Στην εποχή που κυβερνούσε την Ελλάδα ο Καποδίστριας ζούσε στο Ναύπλιο μια ζητιάνα, που την έλεγαν «Ψωροκώσταινα».

Σε μια λοιπόν συνεδρίαση της Συνέλευσης, κάποιος θέλοντας να πει για τη φτώχεια του Ελληνικού Δημοσίου το παρομοίασε με την πασίγνωστη ζητιάνα.

Από τότε η λέξη επαναλήφθηκε στις συζητήσεις και τελικά επικράτησε. Μόνο που, όταν λέγεται τώρα δεν εννοεί το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά ολόκληρη την χώρα...

Η όλη ιστορία της Ψωροκώσταινας (Ευ. Δαδιώτης, «Αιγαιοπελαγίτικα» τεύχος 13) είναι η εξής: «Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι», είπε περήφανα η γριά πλύστρα Χατζηκώσταινα και τα άφησε πάνω στο τραπέζι που είχε στήσει στην πλατεία του Ναυπλίου η ερανική επιτροπή, εκείνη την Κυριακή του 1826.

Ύστερα από αυτή την απρόσμενη χειρονομία, κάποιος από το πλήθος φώναξε: «Για δείτε, η πλύστρα η Ψωροκώσταινα πρώτη πρόσφερε τον οβολό της.»

Κι αμέσως το φιλότιμο πήρε και έδωσε. Βροχή πέφταν πάνω στο τραπέζι λίρες, γρόσια και ασημικά. Αυτή ήταν η συνέχεια της φτωχής προσφοράς της πλύστρας Χατζηκώσταινας, που από εκείνη τη στιγμή αποθανατίστηκε με το παρατσούκλι «Ψωροκώσταινα».

Και το παρωνύμιο αυτό κόλλησε έπειτα στην Ελλάδα.

Αλλά, ποιά ήταν αυτή η «Ψωροκώσταινα»; Ήταν η κάποτε αρχόντισσα των Κυδωνιών, του Αϊβαλιού, Πανωραία Χατζηκώστα, σύζυγος πάμπλουτου Αϊβαλιώτη εμπόρου, που φημιζότανε όχι μόνο για τα πλούτη του άνδρα της, μα και για τα πολλά δικά της κι ακόμα για την ομορφιά της.

Όταν αργότερα οι Τούρκοι πυρπόλησαν την πολιτεία του Αϊβαλί, και έσφαξαν άνδρες και γυναικόπαιδα, ανάμεσα σε αυτούς που σώθηκαν ήταν και η αρχόντισσα Πανωραία Χατζηκώστα, που είδε να σφάζουν οι Τούρκοι τον άνδρα της και τα παιδιά της. Κατά καλή της τύχη ένας ναύτης την βοήθησε και μαζί με άλλους την ανέβασε σε ένα καράβι που ξεμπάρκαρε στα Ψαρά.

Εκεί αναγνωρίστηκε από τον ομοιοπαθή της Βενιαμίν τον Λέσβιο, την προστάτεψε και τον ακολούθησε στην Πελοπόννησο. Στο Ναύπλιο, ο Βενιαμίν παρέδιδε μαθήματα για να ζήσει και η Πανωραία, για να ζήσει, άρχισε να ξενοπλένει και αργότερα, με σαλεμένα σχεδόν τα λογικά της, ζητιάνευε στους δρόμους του Ναυπλίου.

Έπειτα από το περιστατικό του εράνου στο Ναύπλιο, όταν έφτασε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, τη συμμάζεψε κι όταν ίδρυσε το ορφανοτροφείο, η Πανωραία, που τώρα έγινε γνωστή με το παρανόμι «Ψωροκώσταινα», προσφέρθηκε να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμιά πληρωμή.

://www.isthmos.gr/article.php?news_id=19097

Κλέφτες βγείτε απ’ το μαντρί.

Τα πρόβατα φωνάζουν μπε………..ρε……………………Βγείτε απ’ το μαντρί. Μας το καταλερώσατε. Οι γίδες πια δεν κατεβάζουν γάλα κι ο τσοπάνης απ’ την δυσοσμία δεν μπορεί να πάρει αναπνοή. Νισάφι πιά. Ξεκουμπιστείτε ένας –ένας όσο είναι τα σύνορα ανοιχτά να μην μας μαγαρίσετε και με το αίμα σας το μαντρί. .

Όνειρο ήταν μωρέ ή ΄παραίσθηση ; Τα πρόβατα δεν μιλάνε . Μιλάνε;; Σαν αρχίσουν μόνο να τρέχουν τρελά και να μην φτάνουν , βαράνε τα καμπανάκια που τους σφίγγουν το λαιμό και ο αχός τους θα σκεπάσει το καταπράσινο λιβάδι που βόσκαν ανέμελα τόσο χρόνια. ….

Με αφορμή και αιτία το αρθρογράφημα που ακολουθεί.

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

ΚΛΕΦΤΕΣ

Σκέψου τον εαυτό σου. Υπόθεση εργασίας κάνω. Στην άκρη με δύο εκατομμύρια euros.

Στην κατοχή σου καμιά πενηνταριά ακίνητα Σπίτια, πολυκατοικίες, οικόπεδα.

Σκέψου λοιπόν να είσαι τόσο μα τόσο ματσωμένος. Και κάποιος να ζητήσει τη γνώμη σου. Για το Μνημόσυνο, τους άνεργους της Νεολαίας και τους τρομοκρατημένους προλετάριους στα κάτεργα εργασίας

Τι θα έκανες; Ειλικρινά τώρα. Εγώ πάντως θα απαντούσα «στα παλιά μου τα παπούτσια». Γιατί με όλο αυτό το πλήθος συναισθηματική επικοινωνία ουδεμία. Και γιατί αν έχυνα κροκοδείλια δάκρυα τότε εντελώς μα εντελώς υποκρισία.

Εγώ στον παράδεισο, η πλέμπα στην κόλαση.

Εγώ στο ρετιρέ ουρανοξύστη του Μανχάταν και τα μυρμήγκια στο πεζοδρόμιο.

Τι να δω από εκεί ψηλά; Κουκκίδες να κοπανιούνται σαν ζαλισμένα κοτόπουλα. Κάπως έτσι και με τα γιγαντιαία «πόθεν έσχες» των πολιτικών μας.

Ο φέρ΄ ειπείν Τάκης Τακόπουλος. Με την κουρσάρα του. Με τα ακίνητά του. Με δεκάδες ράβδους χρυσού. Με έναν ωκεανό από πάσης φύσεως σκληρά χαρτονομίσματα. Με τα ομόλογά του, με τις μετοχές του και με τη σπιταρόνα του. Ως άνθρωπος γλεντοκοπάει. Ως πολιτικός τάχα μου θλίβεται και τον λαό του συμπονάει.

Θα μου πείτε, όλα αυτά τα έκανε με την εξυπνάδα του, με τα πτυχία του, με την εμπειρία του και με τον ιδρώτα του προσώπου του. Ωραία. Ας πούμε ότι το πιστεύω.

Αν είναι έτσι, τότε γιατί όλοι αυτοί οι πλούσιοι αλλά συμπονετικοί δεν αποκαλύπτουν δημοσίως τη διαδρομή του χρήματος και της περιουσίας που έχουν καρπωθεί όλα αυτά τα χρόνια στη Βουλή;
Με τόσα μπήκα, με τόσα κατέληξα. Γιατί το καλό παράδειγμα το δίνει η κορυφή. Γιατί αφού δεν έχουν τίποτε να κρύψουν, τότε ας το κάνουν. Να βουλώσουν τα στόματα. Να ακυρώσουν τον χλευασμό.

Και γιατί, το χειρότερο αυτό, είναι εντελώς ύποπτο και υποκριτικό. Να ελέγχεις και να τιμωρείς τον μικρομεσαίο φοροφυγά κι εσύ ο βουλευτής και ο υπουργός να πορεύεσαι με την ασυλία αγκαλιά. Ε τότε, αγαπητέ μου, όλα αυτά τα απόκτησες κλέβοντας τον ελληνικό λαό। Δεν το έκανες;

Απόδειξη !

Δ.Δανίκας Εφημερίδα το ΒΗΜΑ

Αυθεντικές Μαρτυρίες

Πρόγραμμα απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ για... νομίμως εθισμένους

«Oτιδήποτε καλό ή κακό συνέβαινε στη ζωή μου συνδεόταν με την μπουκάλα. Αυτή όριζε την ημέρα μου, τη διάθεσή μου, την κοινωνική και προσωπική μου κατάσταση». Ο «Γιάννης» δεν μασάει τα λόγια του για το πρόσφατο, σχετικά, παρελθόν του. Σύντομα ολοκληρώνει το πρόγραμμα απεξάρτησης στο ΚΕΘΕΑ ΑΛΦΑ, που απευθύνεται σε ανθρώπους εξαρτημένους από το αλκοόλ και τον τζόγο, τις λεγόμενες «νόμιμες»- αλλά και τόσο επώδυνες και βασανιστικές- εξαρτήσεις.

Κοντά τριάντα χρόνια ο «Γιάννης» αντιμετώπιζε πρόβλημα «με το μπουκάλι» , όπως λέει. «Κάθε πτυχή της ζωής μουήταν απόλυτα συνδεδεμένη με το μπουκάλι.Μπουκάλι,όχι ποτήρι ή σφηνάκι.Αυτά ήταν στην αρχή, εκεί κοντά στα 13- 14. Μετά την εφηβεία,και όταν απέκτησα τα πρώτα χρήματα δουλεύοντας περιστασιακά, το ποτό έγινε καθημερινότητα. Ενα μπουκάλι την ημέρατο λιγότερο και ανεξάρτητα από το ποτό και την ώρα». Πολλά πρωινά ξεκινούσαν «με ένα ποτό για να πάει καλά η μέρα». Είχε συνείδηση της εξάρτησής του από νωρίς. «Στα 27 μουείχα συνειδητοποιήσει ότι είμαι αλκοολικός. Αλλά δεν με ένοιαζε,το ΄χα συνηθίσει σαν δεύτερο δέρμα.Ηταν η ταυτότητά μου στον κόσμο». Μια ταυτότητα που μετέτρεπε τον σχετικά ήπιο και συνεσταλμένο «Δόκτορα Τζέκιλ» σε ένα εριστικό, επιθετικό και ορισμένες φορές βίαιο «Κύριο Χάιντ». «Το αλκοόλ με έκανε πιο θαρραλέο στην εφηβεία, κυρίως στην προσέγγιση των γυναικών. Υστερα από κάποια χρόνιατο θάρρος μετατρεπόταν σε θράσος, οργή και αναίτιο πάθος και ύβρεις ». Τα επεισόδια υπήρξαν πολλά, αλλά ο «Γιάννης», όντας «σε μόνιμη κατάσταση μέθης», ελάχιστα θυμάται. Για την ακρίβεια, «θυμάμαι όσα μου έχουν διηγηθεί εκείνοι οι φίλοι μου που άντεχαν να συνεχίζουν τη συναναστροφή μαζί μου».

«Εχω τραυματιστεί 300 φορές»

Ζει «από καθαρή τύχη». Οδηγούσε φανατικά μοτοσικλέτα, «ακόμη και όταν δεν έβλεπα μπροστά μου από το ποτό».

Εχει υπολογίσει ότι «από απλά πεσίματα ως πιο σοβαρά ατυχήματα, έχω τραυματιστεί τουλάχιστον 300 φορές».

Πιο σοβαρά πριν από 20 χρόνια. «Είκοσι οκτώ σπασμένα κόκαλα σε όλο το κορμί» . Ολα τα παραπάνω δεν αρκούσαν για να το κόψει μια και καλή. Η συμβουλή μιας φίλης του, που είχε πληροφορηθεί τα σχετικά με το πρόγραμμα, αλλά κυρίως «η διαίσθηση ότι μπαίνω στην τελική ευθεία για το οριστικό finish», τον οδήγησαν στο πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ ΑΛΦΑ. Και παρά την αρχική του εντύπωση ότι «δεν θα τα κατάφερνα και θα ΄φευγα στα μισά», ολοκληρώνει το πρόγραμμα απεξάρτησης σε λίγες εβδομάδες. Τι βλέπει στρέφοντας το βλέμμα στο μέλλον; Ο «Γιάννης» θέλει «μια καινούργια ζωή,χτισμένη βήμα-βήμα». Στις εξόδους του δεν πίνει. Βλέπει όμως «νεαρά παιδιά να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες οινοπνεύματος.Αυτό δεν σε κάνει αυτόματα αλκοολικό.Εξαρτημένο σε κάνει η καθημερινή επαφή και το σταδιακό χτίσιμο της ζωής σου γύρω από το ποτό».

Ο «Αγγελος», από την πλευρά του, είναι «πρώην εξαρτημένος του τζόγου». Ολοκλήρωσε το αντίστοιχο πρόγραμμα πριν από μικρό χρονικό διάστημα. Θυμάται ότι «για κοντά είκοσι χρόνια,μπορούσα να τζογάρω ακόμη και για το αν θα ήταν μονός ή ζυγόςο αριθμός της πινακίδας του αυτοκινήτου που θα περνούσε σε δύο λεπτά». Καζίνο, τυχερά παιχνίδια, χρέη... Εχει υπολογίσει ότι συνολικά έπαιξε και έχασε ποσά «άνω των 500.000 ευρώ». Πριν από τρία χρόνια και με τη βοήθεια της φίλης του πήγε στο ΚΕΘΕΑ, «για να τελειώνω μ΄ αυτή την κατάσταση». Εξάλλου είχε φθάσει κοντά στο απονενοημένο . Οι περιπτώσεις του «Γιάννη» και του «Αγγελου» είναι χαρακτηριστικές των ανθρώπων που προσέτρεξαν τα τελευταία χρόνια στο ΚΕΘΕΑ ΑΛΦΑ. Το αλκοόλ και ο τζόγος, που είναι το άλλο αντικείμενο ενασχόλησης και καταπολέμησης των φαινομένων εξάρτησης από αυτόν, έχουν γίνει ρυθμιστές της καθημερινότητας του εξαρτημένου ατόμου, καθορίζοντας, στην πλέον κρίσιμη και σοβαρή φάση, τη σωματική και ψυχική του κατάσταση, αλλά και τις σχέσεις του με τον περίγυρό του.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ από την Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ

Βουλευτική Ξεφτίλα

Έξω φρενών είναι ιδιοκτήτες και διοίκηση πλοιοκτήτριας εταιρείας με τον πρώην κυβερνητικό εκπρόσωπο της κυβέρνησης Καραμανλή και νυν βουλευτή Επικρατείας της ΝΔ, Ευάγγελο Αντώναρο. Ο λόγος; Ο κ. Αντώναρος απαίτησε να ταξιδέψει δωρεάν από την Κω στην Πάτμο με το ΒLUΕ STAR 2 προκειμένου να αποφύγει να πληρώσει εισιτήριο των 15,50 ευρώ...

Ο διευθύνων σύμβουλος της Attica, στην οποία ανήκει το εν λόγω πλοίο, Πέτρος Μ. Βέττας, τέσσερις ημέρες μετά το ταξίδι του κ. Αντώναρο, «αδειάζει» τον βουλευτή στον πρόεδρο της Βουλής, Φίλιππο Πετσάλνικο, με την παρακάτω επιστολή την οποία δημοσιεύει το περιοδικό «Εφοπλιστής» και ζητά την αποζημίωση της εταιρείας από τη Βουλή.

«Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Βουλής,

Θέμα: Μεταφορά βουλευτού κ. Avτώναρoυ με πλοία της εταιρείας μας.

Ο βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου, κ. Ευάγγελος Αντώναρος, επιβιβάστηκε στις 18 Ιουλίου 2010 στο πλοίο ΒLUΕ STAR 2 της εταιρείας μας, με σκοπό να ταξιδέψει από το νησί της Κω στο νησί της Πάτμου. Κατά την επιβίβαση και σύμφωνα με τον νόμο, του ζητήθηκε από τον αρχιλογιστή του πλοίου το εισιτήριό του, όπως συμβαίνει με κάθε άλλον επιβάτη. Ο κ. Αντώναρος απάντησε ότι είναι βουλευτής και έχει ελευθέρας. Παρά την επισήμανση από τον κ. αρχιλογιστή ότι ακόμη και σ' αυτή την περίπτωση απαιτείται για τη νόμιμη επιβίβασή του εισιτήριο έστω μηδενικό, ο κ. Αντώναρος τον ευχαρίστησε και εισήλθε του πλοίου. Δεδομένου ότι εκείνη τη στιγμή επιβιβάζονταν στο πλοίο 250 επιβάτες, το πλήρωμα προτίμησε να μη δώσει περαιτέρω έκταση στο επεισόδιο, ώστε να μη δημιουργηθεί πρόβλημα στον καταπέλτη του πλοίου και να μην ταλαιπωρηθούν αναίτια από τη συμπεριφορά του εν λόγω βουλευτή οι υπόλοιποι επιβάτες, οι οποίοι και κανονικά έφεραν τα εισιτήριά τους και τηρούσαν όλες τις νόμιμες διαδικασίες.

Μετά την είσοδό του στο πλοίο, εκδόθηκε εισιτήριο στον κ. Αντώναρο -με το φθηνότερο ναύλο, αξίας 15.50 ευρώ - προκειμένου να ταξιδέψει νομίμως και όχι ως λαθρεπιβάτης. Εκείνος αρνήθηκε να πληρώσει το ποσό με την ίδια δικαιολογία και επέδειξε στο σημείο αυτό τη βουλευτική του ταυτότητα.

Ύστερα από τα παραπάνω γεγονότα, τα ζητήματα που ανακύπτουν είναι τα εξής:

1. Παρακαλούμε για την αποζημίωση της εταιρείας μας από τη Βουλή για το ταξίδι του κ. Αντώναρου, σύμφωνα με τα συνημμένα παραστατικά.

2. Παρακαλούμε όπως εκδώσετε οδηγία προς τους βουλευτές όταν επιθυμούν να κάνουν χρήση της ελεύθερης κυκλοφορίας με πλοία ακτοπλοϊας που τους έχετε παράσχει, να φροντίζουν εγκαίρως για την έκδοση εισιτηρίου, όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία. Σας επισημαίνουμε ότι βάσει νόμου απαγορεύεται η επιβίβαση στο πλοίο ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ χωρίς έγκυρο εισιτήριο.

3. Επειδή αντιλαμβανόμεθα ότι παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν όλες οι ακτοπλοϊκές εταιρείες, παρακαλούμε όπως προχωρήσετε σε θέσπιση συγκεκριμένης διαδικασίας για την αποζημίωσή μας σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως συμβαίνει με τα άλλα μέσα μεταφοράς και όπως επανειλημμένως έχουμε ζητήσει, διαδικασία που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να εκδίδονται τα εισιτήρια από μια ιδιωτική εταιρεία χωρίς να καταβληθεί το αντίτιμο. Έως ότου μας γνωστοποιηθεί και συμφωνηθεί η διαδικασία αυτή, παρακαλούμε όπως ενημερώσετε τα μέλη του Κοινοβουλίου ότι όσον αφορά στην εταιρεία μας θα πρέπει να εκδίδουν κανονικά εισιτήριο ολόκληρου ναύλου.

4. Τέλος, παρακαλούμε όπως προβείτε σε συστάσεις προς τους Έλληνες βουλευτές, οι οποίοι όλοι έχουν εκλεγεί από τον ελληνικό λαό για να τον υπηρετούν και όχι για να διεκδικούν προνόμια και να αξιώνουν διαφορετική μεταχείριση από τον απλό πολίτη, προκειμένου να αποφεύγονται αμετροεπείς συμπεριφορές, που δεν τιμούν κανέναν και επιτείνουν το κλίμα δυσαρέσκειας που υφίσταται σήμερα.

Με τιμή

Attica Group

Πέτρος Μ. Βέττας

Διευθύνων Σύμβουλος»