Έτσι εξηγούνται τ' ανεξήγητα...

  "Σύμφωνα με τον Τζέραλντ Κράμπτρι, καθηγητή αναπτυξιακής βιολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής «Trends in Genetics»αρκεί, αρκεί  οποιαδήποτε μετάλλαξη σε ένα από τα 2.000 έως 5.000 γονίδια που επηρεάζουν τη νοημοσύνη, για να μειωθούν οι διανοητικές, αλλά και οι συναισθηματικές ικανότητες των ανθρώπων, αφού νόηση και συναίσθημα αλληλοεπηρεάζονται."

Έτσι εξηγείται γιατί κάποιοι συμπατριώτες μας με   περγαμηνές  υψηλών προδιαγραφών  και Αν-εγκέφαλοι είναι  και Ά-ψυχοι.
`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Λιγότερο έξυπνους κάνει τους ανθρώπους η πρόοδος του πολιτισμού

Αμερικανική έρευνα υποστηρίζει ότι όσο προοδεύει ο ανθρώπινος πολιτισμός, τόσο λιγότερο έξυπνοι γίνονται οι άνθρωποι.

Είναι η μοίρα των ανθρώπων αργά αλλά σταθερά να καταλήξουν βλάκες; Αυτό λίγο- πολύ ισχυρίζεται μια νέα αιρετική και επίμαχη αμερικανική επιστημονική έρευνα, που υποστηρίζει ότι όσο προοδεύει ο ανθρώπινος πολιτισμός, τόσο λιγότερο έξυπνοι γίνονται οι άνθρωποι. Μάλιστα φέρνει ως παράδειγμα τους αρχαίους Αθηναίους, για τους οποίους αναφέρει ότι, αν οποιοσδήποτε από αυτούς μεταφερόταν με τη μηχανή του χρόνου στη σημερινή εποχή, θα ξεχώριζε Σύμφωνα με την «προβοκατόρικη» μελέτη, οι άνθρωποι έφθασαν στο διανοητικό αποκορύφωμά τους πριν από περίπου 2.000 έως 6.000 χρόνια και από τότε υπάρχει μια αργή πτωτική τάση στις νοητικές ικανότητές τους, η οποία έχει γίνει πιο έντονη στη σύγχρονη τεχνολογική εποχή. Η βασική αιτία γι' αυτό (υποτίθεται ότι) είναι το γεγονός πως εξαιτίας των πολλαπλών ευκολιών που παρέχει η τεχνολογία, δεν «δουλεύει» πια η πανάρχαια εξελικτική πίεση που ευνοεί τους πιο έξυπνους και ικανούς σε βάρος των χαζών και ανίκανων.

Ο καθηγητής αναπτυξιακής βιολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ Τζέραλντ Κράμπτρι, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής «Trends in Genetics», σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν», «Τέλεγκραφ» και «Ιντιπέντεντ», υποστηρίζει ότι η νοημοσύνη αναπτύχθηκε στους προϊστορικούς προγόνους μας στην Αφρική, πριν από 50.000 έως 500.000 χρόνια, επειδή όσο πιο έξυπνοι ήταν, τόσο καλύτερα μπορούσαν να επιβιώσουν (εύρεση τροφής με το κυνήγι, κατασκευή καταλυμάτων κ.α.). Τα γονίδια της εξυπνάδας οι πιο ευνοημένοι τα κληροδοτούσαν στις επόμενες γενιές.

Επειδή όμως στην εποχή μας οι άνθρωποι δεν χρειάζεται εξίσου να παλεύουν για να επιβιώσουν χάρη στην εξυπνάδα τους, έχει πια αχρηστευτεί η δύναμη της εξελικτικής επιλογής που ευνοούσε σταθερά τους πιο έξυπνους και ικανούς, με συνέπεια, από βιολογική άποψη, σταδιακά η ανθρωπότητα να…χαζεύει. Ενώ παλαιότερα οι διάφορες επιζήμιες μεταλλάξεις γονιδίων θα «ξεριζώνονταν» από το γενετικό υλικό, σήμερα συσσωρεύονται και ροκανίζουν τις ανώτερες διανοητικές ικανότητες των ανθρώπων ως είδος.

Σύμφωνα με τον Τζέραλντ Κράμπτρι, αρκεί οποιαδήποτε μετάλλαξη σε ένα από τα 2.000 έως 5.000 γονίδια που επηρεάζουν τη νοημοσύνη, για να μειωθούν οι διανοητικές, αλλά και οι συναισθηματικές ικανότητες των ανθρώπων, αφού νόηση και συναίσθημα αλληλοεπηρεάζονται. Η αρχή της διανοητικής πτώσης, κατά τον Αμερικανό βιολόγο, ξεκίνησε με την εφεύρεση της γεωργίας και μετά της αστικοποίησης, όταν πλέον οι άνθρωποι δεν ήταν υποχρεωμένοι ως άτομα (όπως έκαναν έως τότε οι κυνηγοί- συλλέκτες) να εκτίθενται στις συνεχείς προκλήσεις της φύσης και μπορούσαν πια να βασιστούν στους συνανθρώπους τους για να λύσουν τα διάφορα πιεστικά προβλήματα της επιβίωσης.

«Θα στοιχημάτιζα ότι αν ένας μέσος πολίτης της αρχαίας Αθήνας εμφανιζόταν ξαφνικά ανάμεσά μας, αυτός ή αυτή θα ήταν ανάμεσα στα πιο έξυπνα μυαλά μεταξύ των συντρόφων του, έχοντας πολύ καλή μνήμη, μια ευρεία γκάμα ιδεών και μια ξεκάθαρη άποψη για τα σημαντικά ζητήματα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής αναπτυξιακής βιολογίας.

Όπως προέβλεψε, σε 3.000 χρόνια από σήμερα (περίπου σε 120 γενιές), είναι πιθανό ότι όλοι οι άνθρωποι θα έχουν υποστεί τουλάχιστον άλλες δύο γενετικές μεταλλάξεις, με συνέπεια να μειωθούν κι άλλο οι διανοητικές και συναισθηματικές δυνατότητές τους. Αν και, όπως είπε, είναι επίσης πιθανό ότι έως τότε θα μπορέσει να παρέμβει η επιστήμη και να λύσει το πρόβλημα.

Όμως, δεν βλέπουν όλοι οι επιστήμονες τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Ο γνωστός καθηγητής ανθρωπολογίας Ρόμπιν Ντένμπαρ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, αντέτεινε ότι «στην πραγματικότητα αυτό που έχει ωθήσει την ανάπτυξη του εγκεφάλου των πιθήκων και των ανθρώπων, είναι η πολυπλοκότητα της κοινωνίας και αυτός ο πολύπλοκος κόσμος δεν πρόκειται να εξαφανιστεί». Όπως είπε, «στο προβλέψιμο μέλλον, δεν βλέπω κανένα λόγο πανικού. Η πορεία της εξέλιξης για τέτοια πράγματα (σ.σ. νοημοσύνη) απαιτεί δεκάδες χιλιάδες χρόνια και, χωρίς αμφιβολία, η επιστήμη θα βρει λύσεις- αν στο μεταξύ βέβαια δεν έχουμε ήδη τινάξει τους εαυτούς μας στον αέρα».

Εξίσου επιφυλακτικός δήλωσε ο άλλος γνωστός Βρετανός γενετιστής, ο καθηγητής Στιβ Τζόουνς του University College του Λονδίνου (UCL): «Είναι μια υπόθεση, αλλά πού είναι τα δεδομένα; Δεν υπάρχουν καθόλου. Θα μπορούσα εξίσου να ισχυριστώ ότι οι μεταλλάξεις έχουν μειώσει την επιθετικότητά μας ή την κατάθλιψή μας ή το μήκος του πέους μας…».

Ο ίδιος ο Τζέραλντ Κράμπτρι πάντως παραδέχτηκε ότι η θεωρία του χρειάζεται επιβεβαίωση από άλλες γενετικές έρευνες και επισήμανε ότι μετά χαράς θα έβλεπε την απόρριψή της (αν μη τι άλλο, για τη διάσωση του ανθρώπινου γοήτρου!).

Πηγή: ΑΜΠΕ

Κι εσείς μου μιλάτε για την ...επιστροφή της χαμένης αξιοπιστίας...

Όταν  Ένας στους πέντε άστεγους έχει πτυχίο Πανεπιστημίου!

Ένας στους πέντε άστεγους έχει πτυχίο Πανεπιστημίου!
Όλο και περισσότεροι καταφεύγουν στα συσσίτια, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των λεγόμενων «νεοαστέγων». Το ακόμα πιο θλιβερό είναι όμως ότι ένας στους πέντε έχει πτυχίο και οι περισσότεροι βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία.
Σύμφωνα με έρευνα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Κλίμακα», το προφίλ όσων δεν έχουν να φάνε ή είναι σχεδόν άστεγοι έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι μόνο παράνομοι μετανάστες, δεν είναι μόνο τοξικομανείς ή ψυχικά ασθενείς ή αλκοολικοί. Είναι και πολίτες της διπλανής πόρτας: άνεργοι σε παραγωγική ηλικία (20 έως 45 ετών) με μέτριο ως υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Ένας στους πέντε έχει πτυχίο.
Η έρευνα, που διενεργήθηκε σε 214 άτομα, χρησιμοποιεί ένα όρο που η κρίση έχει εισάγει στο ελληνικό λεξιλόγιο , τον όρο «νεοάστεγος». Ως νεοάστεγος χαρακτηρίζεται όποιος βρίσκεται ένα βήμα από το δρόμο, και ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Άνεργοι που έχασαν το σπίτι τους, ή δεν μπορούσαν να το συντηρήσουν, εργαζόμενοι που απολύθηκαν λίγο πριν τη σύνταξη, και κοινωνικά ενταγμένοι μετανάστες.
Στο δείγμα των 214 ατόμων της έρευνας, εντυπωσιάζει το προφίλ των ανθρώπων αυτών:
Το 50% έχει ολοκληρώσει τουλάχιστον την υποχρεωτική εκπαίδευση
Το 25% έχει ολοκληρώσει την μέση εκπαίδευση
Το 19,6% έχει πτυχίο.
Τα άτομα αυτά είναι ηλικίας 25-45 ετών και είναι οι περισσότεροι άνεργοι από κλάδους που μαστίζονται από την κρίση: Το 24,8% προέρχεται από τις κατασκευές. Το 21,9% ήταν ιδιωτικοί υπάλληλοι. Το 18,1% είχαν επιχείρηση. Το 16,2% απασχολούνταν σε τουριστικά επαγγέλματα. Το 6,7% εργάζονταν στη Ναυτιλία.

πηγη  http://www.elkosmos.gr

«Είναι τόσο εύκολο να κάνεις τη διαφορά στη ζωή ενός μικρού παιδιού".

Ένας Έλληνας φέρνει το χαμόγελο στα παιδιά της Γουατεμάλα

Η 7χρονη Μαριέλος μεγάλωσε και ζει σε μία φτωχική γειτονιά της Γουατεμάλα, όπου ο αγώνας για επιβίωση συχνά «σκοντάφτει» πάνω στα κυκλώματα του οργανωμένου εγκλήματος και των ναρκωτικών. Η ίδια, όμως, έχει μάθει να αποφεύγει τις τρικλοποδιές και να ονειρεύεται ένα μέλλον σαν αυτό του γείτονά της, του Φερνάντο, που μόλις μία τάξη τον χωρίζει από το κατώφλι
του πανεπιστημίου.

Η Μαριέλος και ο Φερνάντο είναι δύο από τα παιδιά που μπορούν να ονειρεύονται ελεύθερα και να χαμογελούν, αφού στο πρόσωπο ενός Έλληνα, του επιχειρηματία Ηλία Πούλια, έχουν βρει τον δικό τους «καλό Σαμαρείτη», τον άνθρωπο που έχει βάλει στόχο ζωής να μοιράσει χαμόγελα σε παιδιά της Γουατεμάλα που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, συνήθως σε περιοχής υψηλής εγκληματικότητας.

Ο νεαρός επιχειρηματίας και ο αδελφός του, που δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς, για πάνω από μία δεκαετία- και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία- στην αγορά της μεγαλύτερης πληθυσμιακά χώρας της Κεντρικής Αμερικής, είναι οι εμπνευστές και δημιουργοί του Ιδρύματος "Fundacion Poulias" ή "La sorisa del niρo" (Το χαμόγελο του παιδιού), που λειτουργεί επίσημα από το 2007 (σ.σ. η όλη προσπάθεια ξεκίνησε από το 2003), παρέχοντας βοήθεια σε «παιδιά ενός κατώτερου θεού».

Ο Ηλίας Πούλιας σπούδασε μηχανικός στο Imperial College του Λονδίνου κι ενώ είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσει πολλαπλή επαγγελματική δραστηριότητα στην Ευρώπη, ένα τηλεφώνημα του αδελφού του από την Αμερική στάθηκε ικανό για να του αλλάξει πορεία ζωής.

Η πρόταση φαινόταν αρκετά «εύκολη» αρχικά: να επενδύσουν μαζί μ' έναν συμφοιτητή του αδελφού του, βάσει συγκεκριμένου επιχειρηματικού σχεδίου, στη Γουατεμάλα και, μάλιστα, χωρίς καν να απαιτείται η δική τους φυσική παρουσία στη χώρα αυτή της Κεντρικής Αμερικής.

Όλα πήγαιναν βάσει σχεδίου, όταν το 2001, λίγες εβδομάδες μετά το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους της Ν. Υόρκης, που είχε «παγώσει» την παγκόσμια κοινότητα αλλά και τις αγορές, ο Ηλίας Πούλιας έλαβε ένα επείγον τηλεφώνημα από τη Γουατεμάλα. Έπρεπε να πάει εκεί, καθώς οι δουλειές είχαν αρχίσει ν' «ανοίγουν» και ο συνέταιρός τους χρειαζόταν βοήθεια.

«Ήταν Οκτώβριος του 2001 όταν αποφάσισα να πάω κι αυτός ήταν ο μεγαλύτερος μήνας της ζωής μου. Σχεδόν 11 χρόνια μετά, ζω ακόμη αυτόν τον μήνα» λέει ο κ. Πούλιας, εξηγώντας πώς ένα επαγγελματικό ταξίδι ρουτίνας μπορεί να μετατραπεί σε ταξίδι ζωής ...

Με περιορισμένες δεξιότητες επικοινωνίας αρχικά, λόγω γλώσσας, αλλά με ανοιχτά τα μάτια της ψυχής, ο Ηλίας Πούλιας δεν μπόρεσε ν' αγνοήσει τα ταλαιπωρημένα παιδικά βλέμματα της γειτονιάς του. Μίας γειτονιάς, όπου τα περισσότερα σπίτια είναι εγκλωβισμένα στον φαύλο κύκλο των κυκλωμάτων ναρκωτικών.

Άρχισε δειλά-δειλά να επικοινωνεί μαζί τους στη γλώσσα των παιδιών, το παιχνίδι, και πολύ γρήγορα κέρδισε την εμπιστοσύνη τους. Τότε, ήταν που το παιχνίδι έπαψε να είναι πλέον αρκετό και ο νεαρός Έλληνας επιχειρηματίας θέλησε να κάνει κάτι περισσότερο γι' αυτά τα παιδιά: να τους χαρίσει τη χαμένη παιδική τους αθωότητα, σκορπώντας χαμόγελα.

«Βλέπεις σ' αυτά τα παιδιά τις δυνατότητες και βλέπεις πως το μόνο που τους λείπει είναι τα μέσα να τις αξιοποιήσουν. Πρόκειται για παιδιά που ζουν σε εκπληκτικά δύσκολες καταστάσεις, όπου η έννοια της οικογένειας είναι πολύ διαφορετική απ' αυτήν που έχουμε οι περισσότεροι κατά νου» τονίζει ο κ. Πούλιας, ο οποίος ήταν κι ένας από τους ομιλητές του φετινού TEDxThessaloniki.

Μαζί με τον αδελφό του, μετέτρεψαν την αίθουσα συνεδριάσεων του γραφείου τους σε τάξη, «επιστράτευσαν» μία δασκάλα για να βοηθάει τα παιδιά στα μαθήματα, αλλά και να τους μεταλαμπαδεύει αρχές, αξίες και συμπεριφορές που ίσως δεν θα είχαν ποτέ τη δυνατότητα να βιώσουν στο άμεσο περιβάλλον τους.

«Θέλαμε να τους δείξουμε μία άλλη εικόνα της ζωής και παράλληλα τους μαθαίνουμε πράγματα που δεν θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν στο σχολείο, όπως το πώς να χρησιμοποιούν υπολογιστές και άλλα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας. Δουλεύουμε πάνω σε μία βάση ανάπτυξης πολλαπλών δεξιοτήτων» εξηγεί ο κ. Πούλιας, ο οποίος εκτελεί και χρέη επίτιμου προξένου της Ελλάδας στη Γουατεμάλα.

«Είναι τόσο εύκολο να κάνεις τη διαφορά στη ζωή ενός μικρού παιδιού. Το μόνο που χρειάζονται είναι ο χρόνος σου ... Τα παιδιά αποζητούν την αξία που τους προσφέρεις. Οι ίδιοι απορρίπτουν από μόνοι τους ορισμένα φαινόμενα στο ίδιο τους το περιβάλλον και θέλουν να γνωρίσουν και το άλλο πρόσωπο της ζωής» προσθέτει.

Ο Ηλίας Πούλιας παροτρύνει τα παιδιά να ονειρεύονται και υπόσχεται πως αυτός θα είναι πλάι τους και θα τους στηρίζει. Σήμερα, ήδη 23 παιδιά απολαμβάνουν τη μέριμνα και τη φροντίδα του "Fundacion Poulias", που μπορεί να φιλοξενήσει στους χώρους του ως 60 άτομα.

Ωστόσο, καθώς όλο και περισσότερα παιδιά διεκδικούν το δικό τους «δικαίωμα στο χαμόγελο», μεγαλώνει και η ανάγκη στήριξης αυτής της προσπάθειας και από άλλους φορείς. Ήδη, ο Ηλίας Πούλιας έχει αποταθεί στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για βοήθεια, έχοντας εισπράξει θετική αντιμετώπιση από τους ιθύνοντες, ενώ προωθείται και η αξιοποίηση του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προκειμένου να μεγαλώσει όσο το δυνατόν περισσότερο η κοινότητα αυτών που νοιάζονται και θέλουν να προσφέρουν στα παιδιά αυτά.

«Μόλις δέκα ευρώ τον μήνα είναι αρκετά για να εξασφαλίσει, για μία εβδομάδα, ένα γεύμα τη μέρα για ένα παιδί στη Γουατεμάλα» μας λέει ο κ. Πούλιας και μας αποχαιρετά με μία προτροπή: να εξερευνήσουμε τη Γουατεμάλα, μία χώρα «με φύση τρομερή, γλυκό κόσμο, όπου μπορεί κανείς να γνωρίσει την άλλη πλευρά της ζωής».


Σ. Παπαδοπούλου

από την συλλεκτική σελίδα "Ευ αγωνίσεσθαι"

ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ

H  Οριοθέτηση  της συμπεριφοράς   σε προσωπικό επίπεδο, ή, της δράσης μιας  οποιασδήποτε ομάδας, ή, της ελευθερίας λόγου και έργου  σε οποιονδήποτε χώρο,  κυρίως  δε των  πολιτικών επιλογών και αποφάσεων  μιας Εθνικής Κυβέρνησης,  είναι η πεμπτουσία  της Δημοκρατίας .
 

 Εν εναντία περιπτώσει,  όταν όλα, ή ,κάποια από τα πάρα πάνω ξεφεύγουν από τα ανθρωπίνως  αποδεκτά  όρια  και   συγκρούονται  με τον σεβασμό στον παράγοντα  άνθρωπο   (κοινό ή ιδιαίτερο δεν έχει σημασία )
τιτλοφορούνται και είναι  ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ  χωρίς κανένα ελαφρυντικό.
Δείτε το VIDEO  καταπέλτη
````````````````````````````````````````````````````

ΑΜΕΑ με 80% αναπηρία αντιμέτωπος με τη... διακοπή ρεύματος!

Συνεπής στις υποχρεώσεις του καλείται να είναι ο Θοδωρής Λαγός που έχει πιστοποιημένη πάνω από 80% αναπηρία τη στιγμή που το κράτος εμφανίζεται αφερέγγυο απέναντί του -όπως και απέναντι σε χιλιάδες Άτομα με Αναπηρία- αφού ακόμη δεν έχουν καταβληθεί τα προνοιακά επιδόματα.

Ο κ. Λαγός βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι του στα Σαβάλια, αφού δε μπορεί να ανταποκριθεί στο διακανονισμό που έχει κάνει με τη ΔΕΗ.

Πηγή: patrisnews.com

«Αυτά τα παιδιά δεν έχουν δικαίωμα στη ζωή ;;;;;»

Κραυγές απόγνωσης από το Σικιαρίδειο Ίδρυμα

«Αυτά τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή. Βοηθήστε μας. Αυτά τα παιδιά έχουν το ίδιο δικαίωμα με τα υπόλοιπα παιδιά», λέει, μιλώντας στο newsbeast.gr η πρόεδρος των εργαζομένων του Σικιαρίδειου Ιδρύματος.

Και τονίζει: «Δεν μπορούν να επιτρέψουν την αναστολή του ιδρύματος, το οποίο εδώ και 70 χρόνια στέκεται δίπλα στα παιδιά με νοητική υστέρηση. Σώστε αυτά τα παιδιά», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η απόγνωση για τη σωτηρία του ιδρύματος που φιλοξενεί περισσότερα από 200 παιδιά είναι έκδηλη και στο πρόσωπο του Γιάννη Σχοίζα, μέλους του διοικητικού συμβουλίου του ιδρύματος. «Το παιδί μου έχει νοητική υστέρηση. Μέσω του ιδρύματος μαθαίνει πράγματα και μπορεί στο μέλλον να απασχοληθεί σε μια δουλειά. Γιατί δηλαδή πρέπει να μας το κάνουν αυτό;», αναρωτιέται. Και σημειώνει ότι «δεν θα επιτρέψουμε το κλείσιμο του ιδρύματος.

Χθες το πρωί οι εργαζόμενοι και γονείς των παιδιών με νοητική υστέρηση συγκεντρώθηκαν στη λεωφόρο Αμαλίας προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για την αναστολή του Σικιαρίδειου Ιδρύματος που φροντίζει για την κατάρτιση παιδιών με νοητική υστέρηση, μετά την περικοπή της κρατικής επιχορήγησης. Η διοίκηση του ιδρύματος τους είχε ειδοποιήσει από τις 4 Σεπτεμβρίου ότι δεν δύναται πλέον να προσφέρει τις υπηρεσίες του.

Το δημοτικό Συμβούλιο Αμαρουσίου ζήτησε χθες με ψήφισμά του την παροχή από την Πολιτεία των αναγκαίων πόρων για την λειτουργία του Ιδρύματος.

Ακούστε τι λέει η πρόεδρος των εργαζομένων, Όλγα Μουτζάλα

  http://amea-blog.blogspot.gr/2012/09/blog-post_1457.html

Τα "αντισώματα"

«Με βλέπεις, είμαι αξιοπρεπέστατος»

 Οι συνεντεύξεις στην πρωινή εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού 9,84 ήταν καθηλωτικές.
Οχι γιατί για πρώτη φορά άνεργοι εξιστορούσαν την ανημπόρια τους, αλλά γιατί η σύντομη αφήγηση του νεαρού πατέρα συνόψιζε το ντόμινο της κρίσης, περιγράφοντας, με παραλυτική ψυχραιμία και αξιοπρέπεια, την ταχύτητα με την οποία το σημείο εκκίνησης συναντάει το σημείο θραύσης.

Οι περιπτώσεις στις οποίες αναφερόταν το ρεπορτάζ προέρχονταν από επίσκεψη στον Κόμβο Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων - μια γραμμή αλληλοβοήθειας που λειτουργεί στο παλιό Φρουραρχείο απέναντι από τον σταθμό Λαρίσης. Αυτήν την περίοδο είναι σε πρώτη ζήτηση τα σχολικά είδη.

Ο 32χρονος πατέρας είπε στη ραδιοφωνική μαρτυρία του: «Εχω τρία παιδιά, ανήλικα όλα. Εργάζομαι σε μια εταιρεία σεκιούριτι και παίρνω 620 ευρώ. Το ενοίκιο του σπιτιού είναι 400 ευρώ. Η σύζυγός μου εργαζόταν, αλλά με το τρίτο παιδί αναγκάστηκε να σταματήσει. Αρχικά έπαιρνα 900 ευρώ. Κατέβασαν τον μισθό. Εκεί πνίγηκα. Με βλέπεις, είμαι αξιοπρεπέστατος. Αλλά έχω πάει πίσω στα ενοίκια. Χρωστάω έξι. Μπορεί να με πετάξουν έξω. Και o ιδιοκτήτης δίκιο έχει, γιατί καλείται να πληρώσει εφορία για εισοδήματα που δεν έχει... Τι να πρωτοκάνεις όμως με 220 ευρώ. Αναρωτιέμαι πώς κατάντησα... Θα κάνω τα αδύνατα δυνατά για τα παιδιά μου. Το μόνο που φοβάμαι είναι να μη με πετάξουν έξω από το σπίτι μου. Εκεί είναι που τρομάζω».

«Είναι αξιοπρεπέστατος» και η δημοσιογράφος το υπογραμμίζει. Καθαρά ρούχα, φροντισμένος, περιποιημένος. Το τονίζει και ο ίδιος. Είναι η άμυνά του απέναντι σε μια θορυβώδη και απότομη κατάρρευση των σταθερών που συνθέτουν μια στοιχειώδη κανονικότητα - καθημερινότητα. Αντέχει.
 

Αντιλαμβάνεται ότι σε αυτό που συμβαίνει ο «αντίπαλος» δεν είναι ο ιδιοκτήτης του. Βλέπει, ό,τι κατάφερε να χτίσει έως σήμερα, να διαλύεται όπως σε μια μεγάλη φυσική καταστροφή. «Κρατάει» με τρόμο το σπίτι.
Μέσα σε αυτό ανασυντάσσεται, αντλεί δύναμη, διατηρεί την παστάδα που του προσφέρει αυτοσεβασμό, για να ανταποκρίνεται στον ρόλο του πατέρα.

Ασφαλώς ο 32χρονος δεν είναι μοναδική περίπτωση. Είχε, εξάλλου, προηγηθεί η συνέντευξη μιας άλλης 40χρονης πολύτεκνης (με οκτώ, αν δεν κάνω λάθος, παιδιά) καθηγήτριας αγγλικών και νυν άνεργης, με σύζυγο πρώην στέλεχος επιχείρησης, άνεργο επίσης. Κάποια από τα παιδιά φοιτητές, βοηθούν με δουλειές του ποδαριού την οικογένεια. Μία κόρη πέρασε φέτος στις πανελλαδικές στο Ληξούρι, αλλά δεν θα πάει. Δεν μπορεί να πάει. Θα ξαναδοκιμάσει του χρόνου. Πώς επιβιώνουν; Καλύπτοντας «τις απολύτως απαραίτητες ανάγκες: τροφή και στέγη. Ολα τα άλλα μένουν πίσω».

Τα πολλά, διαφορετικά, περιστατικά της ραδιοφωνικής εκπομπής δεν είχαν σκοπό να προκαλέσουν ούτε οίκτο, ούτε συμπόνια, ούτε οργή. 

Οπως και οι αφηγητές της κρίσης, νέοι άνθρωποι οι περισσότεροι, οικογενειάρχες, που είδαν τις ζωές τους να αναποδογυρίζουν χωρίς να μπορούν να παρέμβουν, να παγώσουν τον χρόνο ή τις συνέπειες. 

Στον Κόμβο Κοινωνικής Αλληλεγγύης βρέθηκαν με ραντεβού. Είναι έτσι οργανωμένο από τον δήμο ώστε να μην είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν σε ουρές, ούτως ή άλλως εξουθενωτικές, ψυχικά και σωματικά.

Στο τσουνάμι της ανεργίας και της ανέχειας, ποια αντισώματα μπορεί να αναπτύξει μια κοινωνία; Πόσο μπορεί καθένας να αντιληφθεί ότι ο διπλανός που καταρρέει, καθρεφτίζει και τη δική του πραγματικότητα; Μπορεί η κοινωνία να επαναπροσδιορίσει το στίγμα της, να επανεφεύρει την προοπτική της; Οσο αναρωτιόμαστε, υπάρχει ελπίδα.

 Tης Mαριας Kατσουνακη

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Το....Πάθος της κ.Ανγκελα Μέρκελ

ΑΝΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ

Χώρες όπως η Ελλάδα αξίζουν την αλληλεγγύη μας

Εκκληση για μια ισχυρή Ευρώπη απηύθυνε χθες με πάθος η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, εξαπολύοντας ταυτόχρονα επίθεση κατά των κερδοσκόπων που «καταστρέφουν τους καρπούς της εργασίας των λαών», ενώ αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα είπε ότι χώρες όπως η Ελλάδα «αξίζουν την αλληλεγγύη μας» από τη στιγμή που τηρούν τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής.

Εκκληση για μια ισχυρή Ευρώπη απηύθυνε χθες με πάθος η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, εξαπολύοντας ταυτόχρονα επίθεση κατά των κερδοσκόπων που «καταστρέφουν τους καρπούς της εργασίας των λαών», ενώ αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα είπε ότι χώρες όπως η Ελλάδα «αξίζουν την αλληλεγγύη μας» από τη στιγμή που τηρούν τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής.
Μιλώντας σε εκδήλωση της Χριστιανοκοινωνικής Ενωσης (CSU) στο Αμπενσμπεργκ της Κάτω Βαυαρίας, η καγκελάριος προέτρεψε μεν χώρες σαν την Ελλάδα και την Πορτογαλία να κάνουν τα μαθήματά τους, γιατί -όπως εξήγησε- «θέλουμε μια ένωση σταθερότητας και όχι μια ένωση χρέους». Αλλά τόνισε και τα εξής: «Σε μια τέτοια δύσκολη φάση αυτές οι χώρες αξίζουν την αλληλεγγύη μας, αξίζουν να τους ευχηθούμε να μπορέσουν να ξεπεράσουν αυτές τις δυσκολίες». Σύμφωνα με την κ. Μέρκελ, η Γερμανία θα πρέπει να πιέσει για τις μεταρρυθμίσεις σε άλλες χώρες ακόμα και αν μερικές φορές την κατηγορούν ότι εφαρμόζει σκληρή γραμμή. «Δεν φτάνει απλώς να προχωράμε κουτσά, στραβά» προσέθεσε.
Τάχθηκε επίσης υπέρ μιας αλληλέγγυας και ισχυρής σε παγκόσμιο επίπεδο Ευρώπης, συμπληρώνοντας: «Δεν μπορούμε να μείνουμε ακίνητοι. Δεν μπορούμε να συσσωρεύουμε χρέος, ώστε αύριο να μην έχουμε τίποτα και να βρισκόμαστε στο έλεος των αγορών. Τα τελευταία χρόνια οι αγορές δεν υπηρετούν τον λαό και επιτρέπουν σε λίγους να πλουτίζουν σε βάρος των πολλών».

"Ωραίοι Έλληνες" και πριν 2260 Χρόνια ....

Λεπτή χειρουργική επέμβαση στην Χίο πριν από 2260 Χρόνια!!!Αυτοί ήταν οι ΕΛΛΗΝΕΣ πρόγονοί μας πρωτοπόροι σε ΟΛΑ μέχρι που έπεσε στη Πατρίδα μας το Χριστιανικό σκοτάδι!!Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε όλοι σήμερα!!Είμαστε σε όλα τελευταίοι!!Σε δυο πράγματα είμαστε πρώτοι σήμερα ΣΤΗΝ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΡΕΜΟΥΛΑ!!  

Ζωηρή εντύπωση σε όλον τον κόσμο έχει προκαλέσει η είδηση για την εύρεση του ανδρικού κρανίου στην Αρχαία πόλη της Χίου.
Αναφερόμαστε στο πολύ σημαντικό εύρημα, κρανίο, στο οποίο υπήρχαν ίχνη λεπτής χειρουργικής επέμβασης που έγινε όμως 250 χρόνια πριν την αρχή της χριστιανικής χρονολόγησης.  Το έτος -250. Συγκεκριμένα βρέθηκε ανδρικό κρανίο με οπή διαμέτρου 1.62 εκατ. στο αριστερό βρεγματικό οστό, που δείχνει ότι ο άνδρας είχε υποστεί λεπτή εγχείρηση εγκεφάλου, γεγονός που επιβεβαιώνει το υψηλό επίπεδο της Αρχαίας Ελληνικής Ιατρικής.

Η αναγνώριση του τρυπανισμού οφείλεται στον ανθρωπολόγο συνεργάτη της Κ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων, κ. Αστέριο Αηδόνη.
Το παράξενο είναι ότι τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης έμαθαν την τόσο σημαντική είδηση από τους Τάιμς του Λονδίνου, όπου πρωτοδημοσιέυτηκε και έκανε τον γύρο του κόσμου, το δε υπουργείο Πολιτισμού, μετά τις διαστάσεις που έλαβε το θέμα και την δημοσιοποίηση του από τους Τάιμς του Λονδίνου, έβγαλε ανακοίνωση με την οποία συνιστά να αποφεύγεται να εξαχθεί συμπέρασμα και οι τόνοι να διατηρούνται χαμηλοί. Και όμως από όλους αναγνωρίζεται ότι πρόκειται για εύρημα σημαντικό για την Ιστορία της Ιατρικής και επιβεβαιώνει τα κείμενα του Ιπποκράτη.
Τα ίχνη του κρανιοτρύπανου στο κρανίο του ηλικίας περίπου 50 ετών άνδρα δείχνουν ότι το επίπεδο ιατρικής γνώσης ήταν υψηλό, η δε μακροσκοπική εξέταση έδειξε την επιβίωση του ανθρώπου εκείνου επί μακρόν και μετά την επέμβαση.

 Ο Ανθρωπολόγος Αστέριος Αηδόνης, που εξέτασε το εύρημα, το οποίο χρονολογείτε περί το -250 αναφέρει.
«Υπάρχει μια οπή δυο εκατοστών, στο αριστερό πίσω μέρος του κρανίου, η οποία φαίνεται πως επουλώθηκε με τον χρόνο. Τούτο το γεγονός δείχνει πως ο ασθενής έζησε μετά την επέμβαση, ενώ ελάχιστα είναι τα σημάδια μόλυνσης. Πρόκειται για μια πολύ λεπτή επέμβαση, ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα. Και οι πρώτες έρευνες του κρανίου, μας κάνουν να πιστεύουμε πως ο άνθρωπος έζησε πέντε ή έξι χρόνια μετά την επέμβαση και πέθανε περίπου πενήντα ετών».
Το συγκεκριμένο εύρημα στην Χίο, παρά την εξέχουσα σημασία του, δεν είναι μοναδικό. Ανάλογη περίπτωση έχει αναφερθεί επίσης στις Αρχάνες της Κρήτης.
Η ανασκαφή έγινε σε ιδιωτικό οικόπεδο στην περιοχή Ατσικής, όπου εκτίνεται η ελληνιστική νεκρόπολη της Αρχαίας Χίου όπου εντοπίστηκαν και κιβωτιόσχημοι τάφοι του -2ου αιώνα. Στους 4 τάφους του οικοπέδου, που δεν είναι οι πρώτοι που ανακαλύπτονται στην περιοχή όπου βρέθηκε το εν λόγω κρανίο, βρέθηκαν ισάριθμοι σκελετοί, τριών ανδρών και μιας γυναίκας. Στον έναν μάλιστα υπήρχαν και κτερίσματα. Ένα διάδημα και μία ζώνη στολισμένα με φύλα χρυσού. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους πρόκειται μάλλον για τάφους εύπορου κατοίκου και των υπηρετών του, που έζησαν πριν από 2260 χρόνια!
Αλήθεια ... αποτελεί πολυτέλεια να ρωτήσουμε για την τύχη του κρανίου; Όπως πληροφορηθήκαμε, και πάλι στην Χίο στην περιοχή Μ. Λημνιώνα είχε βρεθεί προϊστορικό «μαμούθ» που έφυγε για μελέτη και «εξαφανίστηκε» σε κάποια διαδρομή μεταξύ εργαστηρίων και το πιθανότερο σήμερα κοσμεί κάποιο ξένο μουσείο ...
 
Πηγή: Περιοδικό «Ελλάνιον Ήμαρ», τεύχος #23ο, σελ. 62, του Σωτήρη Οικονόμου Δασκάλου-Συγγραφέα.