Στον Πηγαιμό για την Ιθάκη...

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ - ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΕΤΤΑ

2012-01-21T22:23:00.000-08:00

Ερωτεύσου την Ποιότητα

2012-01-16T11:13:00.000-08:00

"Αυτενέργεια λοιπόν.
Συνειδητότητα. Αυτογνωσία. Επιλεκτικότητα.
Ολα αυτά που συνιστούν ποιότητα.
Απ' αυτή την μαγική και τόσο άγνωστη, για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, λέξη, κρέμεται το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών σου.

Στοιχειώδες αγαπητέ μου. Σκέψου κάτι απλό. Οταν τρως, διαβάζεις και διασκεδάζεις με σκουπίδια, ε, τότε σκουπίδια θα μάθεις να ψηφίζεις και σκουπίδια μια ζωή θα λαμβάνεις.

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι το έλεγαν με έξι λέξεις: «Ουκ εν τω πολλώ το ευ».
Ρε μπαγάσα άρχισε λοιπόν. Ενα διαρκή έρωτα με την ποιότητα και τότε η ζωή θα σε μεταμορφώσει σε Ανθρωπο κανονικό! "

Δημήτρης Δανίκας
Απόσπασμα από http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=438544

Του κόσμου τα παράξενα.

2012-01-05T09:23:00.000-08:00

TO ΓΕΛΟ ΜΑΚΡΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ

Είναι γνωστό ότι το γέλιο χαρίζει χρόνια.

Στην περίπτωση τουµικρού Μπεν, ωστόσο, προϋπόθεσηµακροζωίας είναι το γαργαλητό. Γεννηµένος πρόωρα πριν από έναν χρόνο, ο ΜπενΝόρις πάσχει από άπνοια, µε αποτέλεσµα πολλές φορές να σταµατά να αναπνέει ότανκοιµάται, επειδή στη διάρκεια του ύπνου αποσυντονίζονται οι µύες και το νευρικότου σύστηµα.

Ο µόνος τρόπος για να ενεργοποιείται και πάλι το αναπνευστικό τουσύστηµα είναι να τον γαργαλά η µητέρα του.

Η 41χρονη Σάντσια Νόρις έχει τοποθετήσειστο δωµάτιο του µονάκριβου γιου της έναν συναγερµό ο οποίος ενεργοποιείται κάθεφορά που σταµατάει να αναπνέει.

Ο Μπεν γεννήθηκε µόλις την 24η βδοµάδα τηςκύησής του, γεγονός που τον ανάγκασε να µείνει σε θερµοκοιτίδα τις πρώτες 18εβδοµάδες της ζωής του. «Ηταν µικρότερος και από την παλάµη του χεριού µου»,θυµάται η µητέρα του. Βέβαιη, τουλάχιστον, ότι έχει το πιο γελαστό µωρό στονκόσµο.

Παγκόσμια Συνταγή Ευτυχίας

2011-12-23T01:38:00.000-08:00

ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ και απολαύστε τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ με ένα καταπληκτικό νόστιμο πιάτο Ευτυχίας।

· 6 κουταλιές σούπας Αισιοδοξία

· 5 κουταλάκια του γλυκού Αγάπη Ακατέργαστη (χύμα)

· 2 κιλά Ελπίδα ψιλοκομμένη σε κύβους

· 2 λίτρα Αλήθεια ,από κρυστάλλινο νερό πηγής

· 2 κλωνάρια Ειρήνης, δεμένα σε πουγκί μυρωδικών

· 2 φρέσκα ματσάκια Αλληλεγγύης

· 30 σταγόνες Ανθρωπιάς

4 μεζούρες Γέλιου

· 15 γραμ. Αλληλοκατανόηση χτυπημένη στο μπλέντερ

· 2-3 πρέζες Ενθουσιασμό

· 5 γερές δόσεις Φαντασίας και τέλος.

· Μπόλικο Χιούμορ

Μαρινάρουμε την Υδρόγειο με τα παραπάνω υλικά, την τοποθετούμε σε δροσερό, υγιεινό περιβάλλον, την διατηρούμε σε ιδανικές συνθήκες για …άπειρες ώρες και την σερβίρουμε ,αμέσως στον κόσμο μας .

Γαρνίρουμε με μπόλικη δημιουργικότητα, πολλές φρέσκιες ιδέες, την πασπαλίζουμε με όνειρα κι οράματα ( Αυτά είναι δική μου προσθήκη) και εξαιρετικής ποιότητα θέληση.

Ώρα ν’ απολαύσουμε ένα καταπληκτικό ,νόστιμο ,σπιτίσιο, γιορτινό πιάτο Ευτυχίας

Η χαμένη τιμή..

2011-12-16T08:12:00.000-08:00

Η χαμένη τιμή του χλιδόφτωχου

Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ»।

του Κώστα Βαξεβάνη

Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.

Γέμισαν οι δρόμοι τέτοια βλέμματα. Άνθρωποι που δεν ξέρουν τι πρέπει να φοβούνται, σαν τα σκυλιά που περιμένουν το χτύπημα. Πού πάμε; Τι θα μας συμβεί; Κανένας δεν μπορεί ν’ απαντήσει αλλά και κανένας δεν θέλει. Τι κακό θα συμβεί; Θα χάσουμε τη δουλειά μας, το σπίτι; Θ’ αναγκαστούμε να ζήσουμε με λιγότερα; Η τηλεόραση 52 ιντσών δεν θα προσφέρει καμιά απόλαυση; Θ’ αναγκαστούμε να ψάχνουμε στα σκουπίδια; Θα είμαστε υποχρεωμένοι να πίνου- με ρετσίνα με τον γείτονα που δεν γνωρίζουμε καν, όπως σ’ εκείνες τις ταινίες με τον Ρίζο και τη Βλαχοπούλου; Υπάρχει περίπτωση να χτυπήσει η πόρτα και να είναι ο διπλανός που ζητάει ένα λεμόνι; Ποιο απ’ όλα είναι το δικό μας σενάριο;

Δεν είμαι σίγουρος πως η πτώχευση είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό που θα πτωχεύσει. Η Παιδεία των προσωπικών Πανεπιστημίων και της κομματικής συναλλαγής; Οι εφορίες της διαφθοράς; Τα νοσοκομεία με το φακελάκι; Μήπως θα συντριβεί το πολιτικό μας σύστημα, αυτή η μεγάλη αποθήκη με ψεύτες, φαφλατάδες και ανεπάγγελτους; Θ’ αναγκαστεί ο Δημήτρης Ρέππας να γίνει οδοντογιατρός, ο Καραμανλής δικηγόρος και ο Βενιζέλος αδύνατος; Ποια, αλήθεια, είναι η μεγάλη καταστροφή που φοβόμαστε;

Υπάρχουν πολλά που θα χάσουμε, αλλά δεν ξέρω αν είναι αυτά που δικαιούμαστε και πολύ περισσότερο αυτά που χρειαζόμαστε. Στη γειτονιά μου θα κλείσουν τα 7 καταστήματα μανικιούρ-πεντικιούρ και τα 6 κομμωτήρια και θα μείνει μόνο ο ένας φούρνος που θα πουλάει είδος ανάγκης: ψωμί. Οι κυρίες θα πάψουν να ισορροπούν επικίνδυνα πάνω σε αφόρετες γόβες και τεχνητές επιθυμίες. Οι τράπεζες δεν θα έχουν διακοποδάνεια. Ο Ρέμος δεν θα βρίσκει κανέναν να του ρίξει δυο γαρύφαλλα. Η Φιλιππινέζα δεν θ’ αναθρέφει πια τα παιδιά. Οι σύγχρονες μανάδες ίσως δεν θ’ αναφωνούν «δεν αντέχω», γιατί θ’ ανακαλύψουν τη σημασία και της λέξης και της αντοχής. Τα παιδιά μας, όταν βγάζουν με 10 το λύκειο, θα πηγαίνουν σε κάποια τεχνική σχολή και όχι στο ιδιωτικό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου που αναλαμβάνει να βαφτίσει τους κατιμάδες επιστήμονες με το αζημίωτο.

Ίσως χρησιμοποιούμε το κινητό τηλέφωνο όπως σε όλη την Ευρώπη, για να επικοινωνούμε και όχι για να εξευτελιζόμαστε. Το «ουάου» θα πάψει να είναι το υποκατάστατο του οργασμού στις κουβέντες που ψάχνουν την επιβεβαίωση της ανοησίας. Μπορεί να ψάξουμε περισσότερο τον πραγματικό οργασμό, μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους που θα μας κάνουν να τους εκτιμάμε. Θ’ αρχίσουμε να αξιολογούμε ποιος είναι ικανός και χρήσιμος και όχι αναγνωρίσιμος.Οι μανάδες δεν θα ζητάνε αυτόγραφο από την Τζούλια για τις κόρες τους.

Πιο πολύ, νομίζω, θα καταστρέψουμε με τα χέρια μας εκείνο το διεστραμμένο «εγώ» που επιμένει να μας αξιολογεί και να μας συγκρίνει με βάση τις πισίνες, τη μάρκα του αυτοκινήτου και τις κακόγουστες καρό ταπετσαρίες που φοράμε επειδή γράφουν Burberry. Μπορεί να μη θέλουμε πια να γίνουμε πλούσιοι, αλλά ουσιαστικοί. Μπορεί ίσως και ν’ αγαπηθούμε περισσότερο, ανακαλύπτοντας τη συλλογικότητα και το ενδιαφέρον για μια ζωή που είναι κοινή. Οι επιπόλαιοι θα ξαναγίνουν επιπόλαιοι και δεν θα είναι πια τρέντι.

Οι αγρότες θα επιστρέψουν στα χωράφια. Και οι Ουκρανές, που έτρωγαν τις ψεύτικες επιδοτήσεις, στα σπίτια τους. Στα καφενεία των χωριών θα συζητάνε ξανά ποιο παιδί πρόκοψε και όχι ποιο πήγε σε ριάλιτι. Οι DJs, οι image makers, οι κουρείς σκύλων, ίσως χρειαστεί να βρουν μια άλλη δουλειά.

Το σύστημα της αξιολόγησής μας θ’ αλλάξει και ίσως απαιτήσουμε πραγματικά να τιμωρηθούν αυτοί που τα έφαγαν. Παρουσία μας, πάντα. Ίσως δεν ξαναψηφίσουμε εκείνους που μας έφεραν σε αυτήν τη θέση. Και ίσως καταλάβουμε πως τα κοράκια του εξτρεμιστικού καπιταλισμού, που φαίνονταν καναρίνια μέσα από τα κουστούμια και τις τηλεοράσεις, ήταν αυτοί που μας εξαπάτησαν την ώρα που ζαλιζόμασταν με Johnnie Black. Ίσως ψάξουμε για μια πιο δίκαια ζωή, χωρίς να μετράμε την απόδοση δίκιου με τη σύγκριση τραπεζικών λογαριασμών.

Μπορεί ξαφνικά οι καλλιτέχνες ν’ αρχίσουν να παράγουν κι αυτοί, πατώντας σε αυτό που είναι ζωή και όχι στις κρατικές επιδοτήσεις, σαν να πουλάνε βαμβάκι, και στις δημόσιες σχέσεις.

Δεν είμαι σίγουρος πως όλα αυτά είναι κακά. Ναι, θα υπάρξουν χιλιάδες άνεργοι. Θα χτυπηθεί το Δημόσιο. Αυτό που βρίζουμε όλοι πως είναι αντιπαραγωγικό, μας ταλαιπωρεί και δεν μας εξυπηρετεί. Θ’ απολυθούν κάποιοι απ’ αυτούς που μπήκαν με ρουσφέτι, γλείψιμο, αναξιοπρέπεια. Τα επαρχιακά μουσεία της χώρας δεν θα έχουν δέκα κηπουρούς, θα καταργηθούν οι «Οργανισμοί Αναξιοπαθούντων Κορασίδων» και οι «Πολιτιστικοί σύλλογοι για τη σουρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Λάμπρου Κατσώνη». Οι ανύπαντρες κόρες αξιωματικών δεν θα παίρνουν επίδομα. Και όσες απ’ αυτές είναι επώνυμες δεν θα είναι «κατά του γάμου από άποψη», για να παίρνουν το επίδομα.

Φοβάμαι, όπως όλοι. Αλλά θέλω και να συντριβεί ένα σύστημα που αναπαράγει τη σαπίλα. Που βαφτίζει Δημοκρατία τον διεφθαρμενο του εαυτό, Δικαιοσύνη την ατιμωρησία του κι ευτυχία την κενότητα και τον ευδαιμονισμό. Φοβάμαι. Γι’ αυτό θέλω να τελειώνουμε.

Είμαι γλεντζές, καλαμπουρτζής και δημοκράτης...

2011-11-27T22:21:00.000-08:00

Το γλέντι !!! που σημαίνει Υγεία κι ευχάριστη κατανάλωση ενέργειας!!!

Το καλαμπούρι !!! που σημαίνει θετική ψυχική διάθεση !!!

Τη Δημοκρατία !!! που σημαίνει βιωτή σε μιαν πολιτεία με υγιές πολίτευμα όπου σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την πρόσβαση όλων των πολιτών στην Ελευθερία ,στην Παιδεία,στην Υγεία ,στην Κοινωνική περίθαλψη και σε μιαν αξιοπρεπή ζωή।

Αυτές τις θεμελιώδεις προϋποθέσεις ζωής υπαινίσσεται εμμέσως πλην σαφώς ένας σημερινός έφηβος 103 ετών.
Ένας απλός άνθρωπος ,αντιπροσωπευτικός τύπος του θυμόσοφου Ελληνικού λαού .
Ας τον ακούσουμε τι έχει να μας πει...

"Αιώνιος έφηβος" 103 ετών!

"Με γράφουν στην ταυτότητα Σταύρο Καραμανιώλα/ είμαι γλεντζές, καλαμπουρτζής και δημοκράτης φόλα/ Μικροί μεγάλοι στο χωριό με λένε μπάρμπα Σταύρο/ μέρα και νύχτα τραγουδώ, πίνω κρασάκι μαύρο". Με τον στίχο αυτό μας συστήθηκε ο υπεραιωνόβιος λαϊκός ποιητής και συνθέτης Σταύρος Καραμανιώλας, όταν τον επισκεφθήκαμε στο σπίτι του, στον Πρίνο της Θάσου, όπου ζει με την κυρά του, έχοντας στο πλάι του την οικογένεια του εγγονού του Απόστολου Βουρβουτσιώτη. "Η ταυτότητα γράφει το '11, αλλά είμαι το '09 γεννηθείς. Το '12, που απελευθερωθήκαμε, ήμουν κοτζαμάν παιδί, όλα τα θυμάμαι", λέει στην τηλεοπτική κάμερα του ΑΠΕ-ΜΠΕ ο μπάρμπα Σταύρος. Η συζήτηση μαζί του είναι καθόλα απολαυστική, μας "αιχμαλωτίζει" με τη ζωντάνια και το χιούμορ του, που ενίοτε... τσακίζει κόκαλα, ειδικά όταν αναφέρεται στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Τον ρωτάμε πώς ξεκινάει τη μέρα του και μας δείχνει το μπαχτσεδάκι που καλλιεργεί ο ίδιος, ακόμα και σήμερα, αν και πλέον δεν τον βοηθούν πολύ τα μάτια του, γι΄ αυτό και αναγκάζεται να κρατάει μπαστούνι. "Δεν μπορώ να κάτσω έτσι. Πρέπει κάτι να κάνω. Περνάω την ώρα μου με τις ντοματίτσες, τις πιπεριές, τις μελιτζάνες, το δυόσμο, τη ρίγανη, τη μαντζουράνα... Κάνω και ωραίο τσιπουράκι, σωστό ελιξίριο. Πίνω λίγο κάθε μέρα. Από τον Οκτώβριο και ύστερα πίνω κρασί μπρούσκο κόκκινο", μας λέει ο μπάρμπα Σταύρος. Ποιο, όμως, είναι το μυστικό της μακροζωίας του και πού οφείλεται το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν ξέρει τι θα πει κρυολόγημα, ούτε έχει κάποια πάθηση; "Έχω στη ζωή μου ρέγουλα. Πρώτα-πρώτα, πίνω για να πίνω και όχι να με πίνει αυτό. Και το φαγητό με μέτρο. Άμα κάνω την προσευχή μου, ό,τι να μου δώσεις μετά, δεν παίρνω ούτε μπουκιά. Άμα φτάσω να πάρω φάρμακα, θα αρρωστήσω", μας εξηγεί ο υπεραιωνόβιος... έφηβος.

Όνειρα Χειμερινής Νυκτός

2011-11-13T04:43:00.001-08:00

Το ερώτημα είναι αν βγαίνανε αληθινά τι θα τα κάναμε τόσα πολλά χρόνια μοναξιάς ???

Φάρμακα κατά της γήρανσης μαςκάνουν να φτάσουμε μέχρι τα 150!

Τα πρώτα φάρμακα που θα επιβραδύνουν την διαδικασία της γήρανσης θα είναι,ενδεχομένως, διαθέσιμα σε 5-10 χρόνια, αυξάνοντας με αυτόν τον τρόπο τηνπιθανότητα οι άνθρωποι να μπορούν να φτάσουν μέχρι τα 150 χρόνια ζωής ή καιπαραπάνω, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Ο Peter Smith, πρύτανης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Νέας ΝότιαςΟυαλίας, είπε ότι ένα κορίτσι γεννημένο στην Αυστραλία σήμερα αναμένεται ήδη ναζήσει μέχρι τα 100 λόγω της προόδου της ιατρικής, του τρόπου ζωής και τουσυστήματος δημόσιας υγείας.

Επιπλέον, τα νέα φάρμακα -που θα βοηθήσουν το σώμα να "επισκευάσει"τον εαυτό του- βρίσκονται στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης, ταυτόχρονα με νέεςθεραπείες με χρήση βλαστικών κυττάρων.

"Νομίζω ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να καταφέρουμε να προσθέσουμε μερικάακόμα χρόνια ζωής στον άνθρωπο", είπε ο καθηγητής Smith.

"Το να ζήσουμε μέχρι τα 150, μπορεί να ακούγεται απίθανο αλλά αυτό πουαναζητούμε είναι να παραμείνουμε υγιείς μέχρι το τέλος της ζωής μας. Ο στόχοςδεν είναι μόνο να επεκτείνουμε τη ζωή μας αλλά κυρίως να επεκτείνουμε μια υγιήζωή", είπε.

"Οι άνθρωποι δεν θα θέλουν να πάρουν σύνταξη στα 65 και να αναγκαστούν ναπεράσουν δεκαετίες ανήμποροι στο σπίτι".

Ο Αυστραλός ειδικός σε θέματα γήρανσης του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ DavidSinclair είπε ότι ένα δίκτυο γονιδίων, ελέγχει το ρυθμό της γήρανσης.

"Το σώμα μας έχει μια καταπληκτική ικανότητα να 'επισκευάζει' τονεαυτό του", είπε.

http://www.amna.gr

Η ανθρωπιά δεν γεννιέται

2011-11-06T23:34:00.000-08:00

Η «ανθρωπιά» δεν γεννιέται μαζί μας ούτε μας δωρίζεται από τον Θεό σε αντιστάθμισμα των δεινών που μαςεπιφυλάσσει η έλευσή μας στη Γη.
Θεωρώ ότι δεν είναι ταλέντο έμφυτο αλλάδιδάσκεται παραδειγματικά-πρακτικά από άνθρωπο σε άνθρωπο . Καλλιεργείται στην συνείδησή μας και ενισχύεται κάτω απόκατάλληλες συνθήκες.
Συναντά την ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία και μοιρασιά και διαμορφώνει καταλυτικά το ανθρώπινο στίγμαμας.
`````````````````````````````````````````````````````````````````````

Μαθήματα ανθρωπιάς από τον Ηλία Μαμαλάκη

Παραδίδει μαθήματα μαγειρικής στις κρατούμενες φυλακώνΚορυδαλλού

Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας,ο Ηλίας Μαμαλάκης αποδεικνύει ότι είναι ένας άνθρωπος ιδιαίτερα ευαίσθητος, πουγνωρίζει τα προβλήματα της κοινωνίας και θέλει πραγματικά να βοηθήσει όσουςμπορεί με τον δικό του τρόπο.

Ο Ηλίας Μαμαλάκης τον τελευταίο καιρό περνάει πολύ συχνά τις πύλες των φυλακώνΚορυδαλλού, αφού δίνει τη δική του χείρα βοηθείας στην πτέρυγα των γυναικείωνφυλακών.

Ο γνωστός σεφ, όπως δημοσιεύει σήμερα η «Espresso», προσφέρει χαρά, γνώσεις καιδημιουργική απασχόληση στις κρατούμενες των φυλακών. Ο Ηλίας Μαμαλάκης δίνειμαθήματα μαγειρικής που συνδυάζει εκτός από τις σωστές δοσολογίες των υλικώνγια ένα νόστιμο αποτέλεσμα και τις πληροφορίες τόσο για τη γαστρονομικήπαράδοση όσο και για τη... λαογραφία κάθε πιάτου.

Εκτός από την κοινωνική προσφορά του στις κρατούμενες των φυλακών Κορυδαλλού,υπάρχει άλλη μια δραστηριότητα που τον τελευταίο καιρό έχει συνεπάρει τον ΗλίαΜαμαλάκη.

Πρόκειται για το «Διαστημότρενο του κ. Ιγνάτιου Ροδόλφου Ντε Λος ΧούπαΓκλούπα», την πρώτη επί σκηνής παρουσίαση του θεατρικού που έχει γράψει ο ΗλίαςΜαμαλάκης για το παιδικό θέατρο.

πηγη : Newbeast,gr

Η ακριβή λέξη

2011-10-30T04:24:00.000-07:00

ΤΟ ΟΧΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΠΑΝΙΟ ΣΤΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ
ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ,
για τους απλούς ανθρώπους όμως ανεξαρτήτου φύλλου, ηλικίας , ή κοινωνικού επιπέδου , είναι η ΑΚΡΙΒΗ τους λέξη που δεν διστάζουν να την καταθέσουν για να υπερασπιστούν την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια τους.

````````````````````````````````````````````````````````````

Ηλικιωμένες διαδήλωσαν από το μπαλκόνι τους!

Μπορεί να μην κατάφεραν να βγουν στον δρόμο, για να γίνουν «ένα» με τους χιλιάδες που ξεχύθηκαν κατά του πολυνομοσχεδίου, όμως δύο ηλικιωμένες στο Ηράκλειο Κρήτης εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους με τον δικό τους τρόπο.
Την ώρα που η πορεία περνούσε από την οδό Γιαμαλάκη, μία γιαγιά βγήκε στο μπαλκόνι της και, κουνώντας ένα κοντάρι με ένα μαύρο πανί, δήλωσε τη στήριξή της στους διαδηλωτές.
«Κι εγώ μαζί σας» φώναζε η ηλικιωμένη, «Γιαγιά, βάλε τις παντόφλες και κατέβα!» απαντούσαν οι διαδηλωτές, καταχειροκροτώντας την «κοτσονάτη» γιαγιά. Η ηλικιωμένη, λόγω του προχωρημένου της ηλικίας της, δεν κατέβηκε, στάθηκε, όμως, στο πλάι των Ελλήνων που σήμερα είπαν ένα ηχηρό «όχι» στα μέτρα.
Λίγο παρακάτω, μία άλλη ηλικιωμένη βγήκε στο μπαλκόνι κι έραινε... με ροδοπέταλα την πορεία, χειροκροτώντας τις χιλιάδες διαδηλωτών.
Zougla.gr

Φωλιά αλληλεγγύης και συμπαράστασης Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

2011-10-19T07:50:00.000-07:00

Φωλιά αλληλεγγύης και συμπαράστασης

Μια φωλιά αλληλεγγύης και συμπαράστασης δημιούργησε η ομάδα εθελοντών «Παιδί και Οικογένεια» για τη στήριξη της μεσαίας τάξης, των ανέργων, των άπορων και των ηλικιωμένων. Πρόκειται για ένα παντοπωλείο όπου μπορεί κανείς με ετήσια συνδρομή 25 ευρώ να ψωνίζει διάφορα προϊόντα σε τιμές, πολύ χαμηλότερες από αυτές της αγοράς. Η ομάδα εθελοντών καλύπτει και τις ανάγκες 4.500 ανέργων απόρων με παιδιά και ηλικιωμένων απόρων διανέμοντας είδη πρώτης ανάγκης στα σπίτια τους.

Με πάθος, πείσμα και αφοσίωση ερωτική!

2011-09-21T06:58:00.000-07:00

Ερωτας

Οι μειοψηφίες αγαπητέ μου. Οι πανίσχυρες μειοψηφίες. Αυτές μας παρέσυραν στον όλεθρο. Παράδειγμα;
Μειοψηφία η κρατικοδίαιτη, στο Δημόσιο, εργασία. Ένα εκατομμύριο νοματαίοι. Οι πελάτες του δικομματισμού. Αντιπαραγωγικοί και οι περισσότεροι, προς όλους εμάς που τους πληρώνουμε, εχθρικοί. Παράδειγμα;
Τα κλειστά επαγγέλματα. Η νομενκλατούρα της σιγουριάς. Της αχαλίνωτης κερδοσκοπίας. Της ασύδοτης φοροδιαφυγής.

Κι όμως υπάρχουν Έλληνες παραγωγικοί. Η περίπτωση του ελληνικού σινεμά η μικρογραφία της διπλής Ελλάδας. Όσο λειτουργούσε το πελατειακό σύστημα και έπεφταν τα φράγκα με τις πολύμορφες δημόσιες σχέσεις, τόσο τα καλλιτεχνικά αποτελέσματα ήταν αόρατα και πικρά. Τώρα με την οικονομική κρίση, τώρα που έκλεισε η στρόφιγγα, τώρα το ελληνικό σινεμά καταξιώνεται στα φεστιβάλ και τη διεθνή αγορά. Παράδειγμα;
Η ταινία του Γιώργου Άνθιμου «Άλπεις». Που έγινε με φιλικές συνεργασίες. Που το δημόσιο κατέβαλε μόλις εβδομήντα χιλιάδες φραγκοδίφραγκα. Όσο δηλαδή κοστίζουν τα εσώρουχα της Μόνικα Μπελούτσι. Που έγινε με το τίποτα. Κι όμως. Πάνω σ’ αυτό το δραχμικό «τίποτα» επενδύθηκαν ταλέντο, αφοσίωση, πάθος, δημιουργία, φαντασία, πρωτοτυπία.

Ετσι ο Λάνθιμος με τα ελάχιστα κατάφερε στο φεστιβάλ της Βενετίας να αποσπάσει τα μέγιστα. Κι έτσι αυτό το δραχμικό «τίποτα» εκτόπισε από τα βραβεία ονόματα όπως του Ρομάν Πολάνσκι και άλλων διάσημων σκηνοθετών και οικονομικά εύρωστων κινηματογραφιών. Το συμπέρασμα απλό. Για κάθε έλληνα, κυρίως της μαχόμενης νέας γενιάς.
Κόντρα στους φόβους. Με αντίπαλο τον τρόμο, ένας ο σίγουρος δρόμος εξόδου από το σημερινό πολιορκημένο Μεσολόγγι.
Οι εχθροί που σε πολιορκούν είναι αυτοί οι ίδιοι που όλα αυτά τα χρόνια σε προπόνησαν, σε κανάκεψαν και ταυτόχρονα σε κόντυναν. Δηλαδή αφασία, δικομματισμός, πελατεία, αδιαφορία, χα χα χου χα και το όνειρο για μια θέση στο Δημόσιο, το απατηλό.
Πίστεψε στον εαυτό σου. Πάρε την τύχη της ζωής σου στα χέρια σου. Αποκάλυψε τις ιδιαίτερες δημιουργικές σου δυνάμεις.
Κανείς, ούτε οι πολιτικοί μα ούτε οι ήρωες οι νεκροί μπορούν να κάνουν αυτό που εσύ μπορείς να κάνεις για να καλυτερέψεις την ζωή σου. Μόνο εσύ.

Με πάθος, πείσμα και αφοσίωση ερωτική!

Δ.Δανίκας
ΒΗΜΑ

Απλά Μαθηματικά....

2011-09-11T08:47:00.000-07:00

Η είδηση χρονολογείται από τον Ιούλιο του 2011 είναι όμως πάντα επίκαιρη γιατί η Αξία που αναδύεται μέσα απ’ αυτή είναι διαχρονική:

"Η Μαθηματική σκέψη δεν φυλακίζεται"

Μαθητές που συμμετέχουν στο 3ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας έλυσαν τον γρίφο σε εκπαιδευτικό διαγωνισμό στον οποίο συμμετείχαν περίπου έξι εκατομμύρια μαθητές παγκοσμίως

Δεκατέσσερις κρατούμενοι μαθητές του γυμνασίου που λειτουργεί μέσα στις φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης διακρίθηκαν ?και ορισμένοι αρίστευσαν? σε διεθνή διαγωνισμό μαθηματικών στον οποίο έλαβαν μέρος συνολικά 43 χώρες από όλο τον κόσμο. Στον ίδιο διαγωνισμό συμμετείχαν και μαθητές από δημόσια σχολεία, αλλά και από γνωστά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια της Ελλάδας.

Πρόκειται για τον διεθνή οργανισμό "Kangourou Sans Frontieres" (Καγκουρό χωρίς σύνορα) που έχει στόχο την προώθηση της μαθηματικής σκέψης και του μαθηματικού παιχνιδιού χωρίς φυλετικές ή κοινωνικές διακρίσεις. Στη χώρα μας (που συμμετέχει από το 2007) υπεύθυνος του προγράμματος "Καγκουρό Ελλάς" είναι ο κ. Μιχ. Λάμπρου, καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο οποίος σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ενωση Μαθηματικών διοργανώνει τον διαγωνισμό στον οποίο λαμβάνουν μέρος μαθητές από την Γ' Δημοτικού έως την Γ΄ Λυκείου.

Πρόκειται για τον μεγαλύτερο εκπαιδευτικό διαγωνισμό στον κόσμο, που ξεκίνησε το 1993 (κατά τα πρότυπα ενός επιτυχημένου διαγωνισμού στην Αυστραλία με αυτό το όνομα). Το 2011 συμμετείχαν συνολικά περίπου 6 εκατομμύρια μαθητές παγκοσμίως.

Ανάμεσα σ΄ αυτούς δήλωσαν συμμετοχή συνολικά 16 κρατούμενοι μαθητές του 3ου ΣΔΕ (Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας) που λειτουργεί μέσα στις φυλακές Διαβατών। Διακρίθηκαν οι 14, ενώ από αυτούς οι 4 αρίστευσαν αφού συγκέντρωσαν βαθμολογία πάνω από 85%!

Μαθητής παραλαμβάνει το βραβείο του

Η ιδέα για να λάβουν μέρος οι μαθητές στον σχετικό διαγωνισμό ήλθε από τον μαθηματικό του σχολείου κ. Δαμιανό Κανελλόπουλο. Η διευθύντρια του σχολείου κ. Φιλιώ Μαρινοπούλου συμφώνησε με ενθουσιασμό. Από την πλευρά του ο κ. Λάμπρου ανταποκρίθηκε άμεσα στο αίτημα να συμμετάσχουν οι μαθητές του εν λόγω σχολείου στον διαγωνισμό και μάλιστα χωρίς να πληρώσουν εξέταστρα (που είναι 12 ευρώ).

Για περίπου τρεις μήνες οι 16 μαθητές κρατούμενοι, προκειμένου να προετοιμαστούν, έκαναν έξτρα μαθήματα μέσα στο σχολείο της φυλακής, δείχνοντας μεγάλο ζήλο και όρεξη να μάθουν. Ονόμασαν την ομάδα τους "μαθηματικό εργαστήρι".

Σ΄ αυτό είχαν σημαντική βοήθεια και από την ωρομίσθια καθηγήτρια μαθηματικών κ. Ελίζα Βασιλακίδου.

Το αριστείο που δόθηκε στους 14 κρατούμενους - μαθητές

Ο μαθηματικός διαγωνισμός έγινε στις 23 Μαρτίου του 2011. Το κέντρο εξέτασης ήταν μέσα στον χώρο του σχολείου της φυλακής (τα θέματα ήλθαν σφραγισμένα με κούριερ). Επιβλέποντες του διαγωνισμού ήταν οι δύο σύμβουλοι μαθηματικών του νομού Θεσσαλονίκης, η κ. Λένα Δημητριάδου και ο κ. Γιάννης Θωμαΐδης.

Οι μαθητές απάντησαν σε πολλά προβλήματα (96 στήλες περιλαμβάνει η βαθμολογία τους!) αριθμητικής, άλγεβρας, γεωμετρίας, μέτρηση, πράξεις, λογική, εποπτεία χώρου κ.λπ.

Επιβράβευση και από τους καθηγητές

Δώρο μια τηλεκάρτα για να επικοινωνήσουν με τους δικούς τους

Τα χαρμόσυνα νέα της διάκρισης των 14 μαθητών κρατουμένων αλλά και της αρίστευσης 4 από αυτούς έγιναν γνωστά από την ιστοσελίδα του "Καγκουρό Ελλάς" αλλά και με σχετικό e-mail του υπευθύνου του προγράμματος, ο οποίος στη συνέχεια έστειλε σε όσους διακρίθηκαν τα δώρα τους (κυρίως βιβλία και CD μαθηματικού περιεχομένου).

Η τελετή βράβευσης έγινε μέσα στο σχολείο της φυλακής δύο μήνες μετά. Οι καθηγητές Δαμιανός Κανελλόπουλος και Ελίζα Βασιλακίδου τούς έδωσαν τα βραβεία τους και η επιβράβευσή τους ήταν γεγονός. Ευχαριστούσαν με ευγνωμοσύνη τους καθηγητές τους που τους απαντούσαν: "Το σχολείο σάς έδωσε την ευκαιρία και εσείς τη στηρίξατε επάξια!".

Τι δώρο έκαναν οι καθηγητές στους μαθητές που διακρίθηκαν; Η απάντηση ήλθε από την κ. Μαρινοπούλου: "Το δώρο ήταν αυτό που θέλει τόσο πολύ κάποιος που είναι στη φυλακή: Από μία τηλεκάρτα, η οποία, εν προκειμένω, ήταν χρήσιμη στους μαθητές για να τηλεφωνήσουν στους συγγενείς τους τα χαρμόσυνα νέα της διάκρισής τους".

ΓΚΕΛΥ ΑΛΜΑΛΙΩΤΟΥ-ΚΑΛΑΜΠΑΛΙΚΗ

Εφημεριδα ΤΟ ΕΘΝΟΣ

Ας στοιχηθούμε σε κοινωνίες ανθρώπων

2011-08-30T23:06:00.000-07:00

Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του εξαιρετικού ρεπορτάζ που ακολουθεί, και παρακολουθώντας το σκεπτικό του Καθηγητή κ.Σακελαρόπουλου ένοιωσα την απαίτηση πρόσβασης στη Ζωή ,όλωντων ανθρώπων χωρίς διακρίσεις. Αυτό που λέγεται κατά κόρον και δεν αναγνωρίζεται
σε όλους μας.
" ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ'

Τι πάει να πει η Άμφισσα γειτονιά της Ψυχιατρικής
και όχι "η γειτονιά των ανθρώπων"?
Ποιοι από μας τους " υγιείς " δεν έχουμε απόλυτη ανάγκη πρόσβασης στην εργασία, στην κοινωνικοποίηση, στα πολιτιστικά δρώμενα, στη

ν συντροφικότητα ,στην χαρά της Ζωής και της ανθρώπινης επικοινωνίας ?

Αν για τα ΑμεΑ ένας φυσιολογικός τρόπος Ζωής αποτελεί θεραπευτική αγωγή ,θεωρώ,ότι η απουσία φυσιολογικών συνθηκών διαβίωσης οδηγεί όλους τους ανθρώπους ,χωρίς διάκριση , στην νοσηρή σφαίρα των ασθενειών που εκδηλώνονται με χίλια δυο ψυχοσωματικά

συμπτώματα. Είναι γνωστό αυτό, χωρίς να επιχειρώ να μπω στα χωράφια της Ιατρικής επιστήμης.

Δεν είναι α-δύνατον να σπάσουμε σαν κοινωνία όλα αυτά τα δεσμά που μας κληροδοτήθηκαν από γενιά σε γενιά ..

Και δεν είναι αδύνατον γιατί σάπισαν πια, κατέρρευσαν.. !
Δεσμώτες μας οι πάσης φύσεως αγκυλώσεις προκαταλήψεις, φανατισμοί, εμμονές και πρότυπα μιας ζωής αφύσικης τε

χνητής, ανταγωνιστικής .

Δέλεαρ, υποσχέσεις επίπλαστης ομορφιάς χλιδής και υπερκατανάλωσης υλικών αγαθών.Ταξίματα κοινωνικής ανάδειξης και επαγγελματικής ανέλιξης
δια πυρρός και σιδήρου. Καιρός να ξεφύγουμε απ' όλα όσα μας κρατούν δέσμιους μιας αποδεδειγμένα νοσηρής νοοτροπίας και λαθεμένης στάσης ζωής . Καιρός να στοιχηθούμε

ως κοινωνία σε "γειτονιές ανθρώπων " με αξιακό υπόβαθρο και αντίδωρο στέρεους ανθρώπινους δεσμούς.
````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Θεραπεία δίχως άσυλο

Η γειτονιά της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης βρίσκεται στην Αμφισσα, όπου οι ασθενείς της Εταιρείας Ψυχικής Υγείας Φωκίδας εργάζονται, επισκέπτονται μουσεία, κάνουν διακοπές, χαμογελούν

Κάποτε ήταν στα αζήτητα. Ξεχασμένοι στους θαλάμους ψυχιατρείων, εκεί όπου η όψη τους δεν θα δοκίμαζε τα φοβικά σύνδρομα της άγνοιας. Επειτα από χρόνια εγκλεισμού, αρκετοί επέστρεψαν στην κοινωνία. Σήμερα έχουν γείτονες, δουλειές και φίλους. Οι σκέψεις τους δεν είναι η μόνη τους συντροφιά.

Το περιβόλι τους βρίσκεται εκεί όπου ο Παρνασσός ανταμώνει την Γκιώνα. Είκοσι λεπτά ποδαρόδρομος από το κέντρο της Αμφισσας, σε μια πλαγιά που μυρίζει χαμομήλι. Οκτώ άντρες τσαπίζουν τη γη, κουρεύουν τα αγριόχορτα, ποτίζουν τις καλλιέργειές τους. Κάθε τόσο σταματούν. Στέκουν ασάλευτοι. Ταξιδεύουν στους λαβυρίνθους του νου. Ενας θυμάται κάποιο παλιό, δημοτικό τραγούδι: «Πάν' τα νιάτα/ Πάν' τα νιάτα/ Τα 'φαγε μια μαυρομάτα/ Μαυρομάτα, μαυρομάτα/ Ομορφη και διπλωμάτα/ Συ μου μάρανες τα νιάτα». Φορά λευκό καπέλο, μπλε ζακέτα και έχει ανεβάσει το παντελόνι της φόρμας του αρκετά πιο πάνω από τη μέση. Τον λένε Θανάση και ένα μεγάλο μέρος της ζωής του το πέρασε στο ψυχιατρείο της Λέρου.

Μετρά είκοσι χρόνια στο χωράφι, στην Αμφισσα, στη νέα του ζωή. Από εδώ, τον τόπο καταγωγής του, ξεκίνησε - για πρώτη φορά στην Ελλάδα - το 1981 ο ψυχίατρος Παναγιώτης Σακελλαρόπουλος την αποασυλοποίηση των ψυχικά ασθενών. Πρώτο βήμα ήταν η δημιουργία μιας κινητής μονάδας που περιέθαλπε στα σπίτια τους όσους είχαν ανάγκη. Το 1984 το οικοτροφείο και τα πρώτα ημιαυτόνομα διαμερίσματα υποδέχονται τροφίμους ψυχιατρείων με σκοπό την κοινωνική τους επανένταξη. Το 1989 φτάνουν και οι πρώτοι ασθενείς από τη Λέρο. Δώδεκα στο σύνολο. Από αυτούς σήμερα ζουν οι έξι. Αλλοι πέθαναν, κάποιοι επέστρεψαν στις οικογένειές τους. Οσοι έφτασαν από το νησί ήταν από τα πιο δύσκολα περιστατικά. Για χρόνια η Λέρος συγκέντρωνε τις πιο βαριές μορφές ψυχώσεων. Τη δεκαετία του '60, μια υπογραφή του κοινοτάρχη ή η έλλειψη πολιτικού μέσου μπορούσε εύκολα να στείλει κάποιον εκεί.

Η ομάδα της Εταιρείας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας Φωκίδας έπρεπε να τους μάθει βασικές δεξιότητες τις οποίες είχαν χάσει μέσα στο ίδρυμα. Οπως θυμάται η Αγγελική Καράμπελα, διοικητικά υπεύθυνη της εταιρείας, οι ασθενείς έτρωγαν μόνο με τα χέρια, δεν ήξεραν πώς να κοιμούνται σε κρεβάτι, ένας από αυτούς αντί να μιλάει γρύλιζε. Χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να πει ξανά τις πρώτες λέξεις. Στη Λέρο κυκλοφορούσαν γυμνοί, τους είχαν χορηγηθεί υπερβολικές ποσότητες φαρμάκων και είχαν υποστεί αμέτρητα ηλεκτροσόκ. Δεν είχαν χαρτιά, ταυτότητες, ληξιαρχικές πράξεις γέννησης. Αγνωστη η ηλικία τους. Κάποιοι είχαν γεννηθεί στο ψυχιατρείο. Παιδιά ασθενών. Οι περισσότεροι είχαν μείνει στάσιμοι στο παρελθόν. Μετρούσαν ακόμα με το δράμι, έλεγαν ότι θα ψηφίσουν πολιτικούς που είχαν πεθάνει. Λες και σταμάτησε γι' αυτούς ο χρόνος όταν άνοιξαν οι πύλες του ψυχιατρείου. «Ακόμα και εμένα αν κλείσουν σε άσυλο και δεν μου δώσουν τη δυνατότητα να μιλάω ή να έχω ασχολίες, θα γίνω ένα αγρίμι» λέει η Χριστίνα Ζαχαροπούλου, η ψυχίατρος που τους παρακολουθεί στην Αμφισσα.

Σήμερα, οι ασθενείς της Λέρου μένουν μαζί με άλλους που βρίσκονταν στο Δαφνί, το Δρομοκαΐτειο ή την Τρίπολη σε ένα οικοτροφείο και σε επτά ημιαυτόνομα διαμερίσματα στην Αμφισσα. Καλλιεργούν για μία ώρα κάθε πρωί ένα κτήμα που παραχωρήθηκε από τον δήμο. Εχουν οργανωθεί σε Κοινωνικό Συνεταιρισμό Περιορισμένης Ευθύνης, όπως προβλέπεται από τον νόμο για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, και δουλεύουν στο «Πράσινο Σπίτι», το μοναδικό μαγαζί με βιολογικά προϊόντα που λειτουργεί στην πόλη. Σε κάθε ασθενή αντιστοιχούν δύο πρόσωπα αναφοράς (νοσηλευτές, κοινωνικοί λειτουργοί ή ψυχολόγοι). Η φαρμακευτική αγωγή έχει μειωθεί. Επισκέπτονται μουσεία και κάθε καλοκαίρι κάνουν διακοπές στη θάλασσα. Την αλλαγή τη βλέπεις στο χαμόγελό τους και τη ζωηράδα των ματιών τους. Στόχος ήταν σύμφωνα με τον κ. Σακελλαρόπουλο να «αντικατασταθούν τα δεσμά με ανθρώπινους δεσμούς».

ΤΟ ΣΠΙΤΙ. Μετά την επίσκεψη στο χωράφι ακολουθούμε την ομάδα σε ένα από τα ημιαυτόνομα διαμερίσματα. Η πόρτα του είναι ξεκλείδωτη. Ψηλοτάβανο, με τρία δωμάτια και ένα μεγάλο καθιστικό. Πέντε άνθρωποι ζουν εδώ. Ο κ. Γιάννης, ένας από τους ψυχικά ασθενείς, μας συναντά εκεί. Φτάνει με ταξί. Σπάνια δουλεύει στο χωράφι. Προτιμά να διαβάζει. Στη βιβλιοθήκη του ανάμεσα σε δεκάδες εικόνες αγίων έχει από κόμικς μέχρι λεξικό φιλοσοφικών όρων και συγγράμματα για την εξωτερική πολιτική της Κίνας. Παίζει βιολί και θαυμάζει τα έργα του Μπαχ. Οταν τον βλέπουμε, φορά σακάκι και πουκάμισο. Εχει μακριά, ανάκατα μαλλιά, λευκή γενειάδα και δύο πάνω δόντια. Η γλυκιά φωνή του τρέχει με πάθος μικρού παιδιού. «Εχουμε ψυχολόγους να μας φροντίζουν γιατί εμείς οι ψυχοπαθείς είμαστε τόσο αφηρημένοι που δεν μπορούμε να συντηρηθούμε» λέει. «Ούτε τη ζάχαρη από το τραπέζι δεν μπορούμε να καθαρίσουμε. Μας θυμίζουν όμως να πλύνουμε τα πιάτα, να απλώσουμε τα ρούχα, να μαγειρέψουμε».

Στην κουζίνα ο κ. Κώστας ετοιμάζει σπανακόρυζο. Σε έναν πίνακα ανακοινώσεων δίπλα του κρέμεται το πρόγραμμα της ημέρας με τις δουλειές του σπιτιού που θα αναλάβει κάθε συγκάτοικος. Πριν να εκδηλωθεί η νόσος ο κ. Κώστας δούλευε στη νηματουργία. Είχε γυναίκα και δύο παιδιά. Στο δωμάτιό του κρέμεται η φωτογραφία από τον γάμο τού γιου του. Οταν φεύγουμε, δίνει στην ψυχολόγο Μαρία Τσαλαπατάνη έναν ασημένιο σταυρό που αγόρασε με τα λεφτά του. «Μου θυμίζεις την κόρη μου», της λέει.

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος προσπαθούν να φέρουν ξανά σε επαφή τους ασθενείς με τις οικογένειές τους. Δεν πετυχαίνουν πάντα. Εκτός από την απόρριψη, οι ψυχωσικοί ασθενείς αντιμετωπίζουν τα δικά τους άγχη. Ζουν διαρκώς μέσα στον φόβο. Μπορεί να νομίζουν ότι τους παρακολουθούν ή ότι τους καταδιώκουν. Στις κουβέντες που είχαμε μαζί τους ένας έλεγε ότι έκανε θαύματα. Οπως εξηγεί η κ. Ζαχαροπούλου, «μπερδεύουν το λογικό με το παράλογο, ακούν φωνές ή βλέπουν πράγματα που δεν υπάρχουν.

Εχουν μια γενετική προδιάθεση στη νόσο και την εκδηλώνουν συνήθως έπειτα από έντονα ψυχοτραυματικά γεγονότα στην εφηβεία ή τον στρατό».

Περίπου 30.000 Ελληνες πάσχουν από σχιζοφρένεια. Ωστόσο, παρά τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις που λαμβάνει η χώρα από το 1984 η ψυχιατρική μεταρρύθμιση δεν έχει προχωρήσει όσο θα έπρεπε.

Ο κ. Σακελλαρόπουλος λέει ότι τα περισσότερα κέντρα ψυχικής υγείας που λειτουργούν σήμερα είναι υποστελεχωμένα. «Μπορεί στο Δαφνί να μειώθηκαν οι ασθενείς κατά 30%, παράλληλα όμως αυξήθηκαν οι ιδιωτικές κλινικές. Το κόστος του σχιζοφρενούς μεταφέρθηκε από την ευθύνη του Δημοσίου στις οικονομικές δυνατότητες των οικογενειών». Στην Αμφισσα, η περίθαλψη κάθε ασθενούς που ζει σε προστατευόμενα διαμερίσματα κοστίζει, σύμφωνα με τον κ. Σακελλαρόπουλο, 105 ευρώ την ημέρα. Η χρηματοδότηση της δομής γίνεται από την Πολιτεία.

Λεωνίδας Κύρκος

2011-08-28T03:28:00.000-07:00

Όταν ένας πολιτικός άνδρας κατορθώνει να αναγνωρίζεται ακόμη και από τους διαχρονικούς ,άσπονδους ιδεολογικούς του αντιπάλους ,αυτό σημαίνει ότι φεύγοντας ,αφήνει στην πολιτική ζωή του τόπου παρακαταθήκες που ενθαρρύνουν τις επόμενες γενιές να οραματίζονται πως υπάρχει ακόμη ελπίδα για την Δημοκρατία στη χώρα μας.

``````````````````````````````````````````````````````
Την λύπη του για τον θάνατο του Λεωνίδα Κύρκου εξέφρασε ο επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης -σημειώνοντας πως τον συνδέουν με τον εκλιπόντα κοινή αγώνες για την προκοπή του λαού και του τόπου- με την ακόλουθη δήλωση:

"Ο Λεωνίδας Κύρκος ήταν από τους τελευταίους εναπομείναντες της ηρωϊκής και άτυχης γενιάς που έζησε όλες τις περιπέτειες και τις δυσκολίες του λαού μας από τη μεταξική δικτατορία μέχρι τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Ήταν πάντοτε μαχητής στην πρώτη γραμμή των αγώνων του λαού για την ελευθερία, τη δημοκρατία και την πρόοδο και τον χαρακτήριζε δημοκρατικό ήθος, απόλυτη εντιμότητα, σταθερότητα στις απόψεις και πολιτικό θάρρος το οποίο εκδήλωσε από την εποχή της αντίστασης κατά της γερμανικής κατοχής αλλά και όλη την πολιτικού του πορεία. Ο Λεωνίδας Κύρκος ήταν πνεύμα ανοικτό, χωρίς αγκυλώσεις, έβλεπε μακριά και προπαντός υπήρξε από τους πολιτικούς που με πράξεις έβαζε το εθνικό συμφέρον υπεράνω του κομματικού. Η απώλειά του είναι μεγάλη για το δημόσιο βίο και εκφράζω την οδύνη γι'αυτήν. Απευθύνω θερμά συλλυπητήρια προς την οικογένειά του, τους οικείους του και τους φίλους του", κατέληξε στη δήλωσή του ο πρώην πρωθυπουργός.

Ωραίος τρελός !!!

2011-08-22T09:56:00.000-07:00

Τώρα πια δεν χρειάζεται να κυνηγάς την είδηση.

Να ψάχνεις στα ερμάρια των κρατικών υπηρεσιών ή τα αρχεία των ενταλμάτων πληρωμών.Να πελαγώνεις για να τσιμπήσει το σκάνδαλο στ' αγκίστρι σου.

Ανακάτεψε τον Ελληνικό κορβανά ,κάνε μια επιδέξια και με χάρη κίνηση και θα βγάλεις απ' το καζάνι που βράζει

( της Υγείας π.χ.)

τον ..τυχερό λαχνό του Έλληνα πολίτη.

΄Μη σκας .Όλοι λαχνοί είναι και κερδίζουν ....
Όλοι συναγωνίζονται σε πρωτιά ο ένας τον άλλο .
Όχι όμως για όσα θα δώσουν αλλά για όσα υφάρπαξαν από τον έλληνα πολίτη .

Δεν είναι για πλάκα και διακωμώδηση ,φίλοι μου, το χάλι των οικονομικών σκανδάλων σε όλους τους τομείς αλλά ιδιαίτερα στον χώρο της υγείας.

Διαβάστε να δείτε σε ποιους και πως πηγαίνανε τα λεφτά των ασφαλισμένων, των εργαζομένων, των φορολογουμένων.

Δεν παριστάνουμε τους ανυποψίαστους γιατί δεν είμαστε.
Σίγουρα όμως δεν μπορεί ο κάθε πολίτης να μπει σε τέτοια λούκια .Να μπει στα λαγούμια τους ,να συλλέξει στοιχεία
και να καταγγείλει τα τεκταινόμενα .

Αυτή είναι υποχρέωση και καθήκον των οργάνων κάθε συντεταγμένης πολιτείας.
Υπήρξε ποτέ; Θα υπάρξει;

Ίδωμεν।
``````````````````````````````````````````````````````````````````

Βιομηχανία πλαστών ιατρικών εντολών

Εμπλέκονται 25 γιατροί συμβεβλημένοι με τον ΟΠΑΔ και τρία διαγνωστικά κέντρα

Τι συνδέει 25 γιατρούς, τρία διαγνωστικά κέντρα, δεκάδες χιλιάδες πλαστά παραπεμπτικά για παρακλινικές εξετάσεις, τις συγγενικές σχέσεις μεταξύ υπαλλήλων του Οργανισμού Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ) και στελεχών των διαγνωστικών κέντρων; Ενα ακόμα μεγάλο σκάνδαλο στον χώρο της Υγείας καταλήγει στην αποκάλυψη «βιομηχανίας πλαστών εντολών για εξετάσεις», που είχε στηθεί επί σειρά ετών στην περιφερειακή υπηρεσία του ΟΠΑΔ στον Πειραιά, η οποία έχει στοιχίσει στο Δημόσιο περισσότερα από 4 εκατομμύρια ευρώ. Και για άλλη μία φορά αποδεικνύεται η δραστηριότητα των «τρωκτικών της Υγείας» στη χώρα μας, που εκμεταλλεύτηκαν επί μακρόν την απουσία ελέγχου στο σύστημα, απομυζώντας εκατομμύρια ευρώ των Ελλήνων ασφαλισμένων.

Το σκάνδαλο που αποκαλύπτει η «Κ» περιέχει και συστατικά «αστυνομικής» περιπέτειας, αφού στο πλαίσιο των ελέγχων εκλάπησαν στοιχεία. Ολα τα παραπάνω καταδεικνύονται στο συγκεντρωτικό πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας Πρόνοιας για τον προσδιορισμό του ύψους της οικονομικής ζημίας που υπέστη το Δημόσιο για τα έτη 2003, 2004 και 2005. Το πόρισμα βρίσκεται από την 1η Αυγούστου στα γραφεία του υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανδρέα Λοβέρδου, του υφυπουργού Μιχάλη Τιμοσίδη, του γενικού γραμματέα Νίκου Πολύζου και του προέδρου του ΟΠΑΔ Κυριάκου Σουλιώτη, ενώ όλα τα επιμέρους πορίσματα ελέγχου (74 τον αριθμό) έχουν κοινοποιηθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά και στο ΣΔΟΕ για φορολογικό έλεγχο. Και σαφώς ο έλεγχος συνεχίζεται και για τα επόμενα έτη...

Μάθετε περισσότερες,ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες στο http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100060_07/08/2011_452031

Κι επειδή τα σχόλια δεν μπορούν να τα συνοδέψουν εικόνες, συνδιάστε εσείς την εικόνα με το περιεχόμενο του σχολίου μου που ακολουθεί

σφαλιάρα

2011-07-20T00:14:00.000-07:00

Συχνά Διαβάζουμε στον ημερήσιο τύπο ότι δρουν στον τόπο μας κατά κόρον και ανενόχλητα συμμορίες ανθρώπων με αντικείμενο σωρεία ενεργειών που εμπίπτουν στο κοινό οργανωμένο έγκλημα .

Δεν ξέρω και δεν θα κρίνω εδώ πόσο εύκολη ή δύσκολη δουλειά είναι για ένα οργανωμένο κράτος ο εντοπισμός ,η σύλληψη και η παραπομπή των παραβατών του Νόμου στην Δικαιοσύνη.

Αλλά ,αυτό το έγκλημα που διαπράττεται κατ’ εξακολούθηση σε κοινή θέαση πολιτών και Αρχών στους δρόμους των μεγαλουπόλεων της χώρας μας, είναι αδιανόητο να μην εντοπίζεται επ’ αυτοφώρω, να μην συλλαμβάνονται οι δράστες και να μην εκτοπίζονται τουλάχιστον από την χώρα μας .

Αναφέρομαι στην επαιτεία των αναπήρων αλλοδαπών που κάποιοι τους εκμεταλλεύονται και τους χρησιμοποιούν ως μέλη αλυσίδας κερδοφόρων επιχειρήσεων . Αυτή η εμπορία είναι ένα έσχατο φαινόμενο των καιρών μας ενάντια της προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων του ατόμου ανεξαρτήτου ηλικίας ,φύλλου ή χρώματος.
Ανθρώπινοι κρίκοι μιας αλυσίδας που κρατά δεμένες φυλακισμένες ψυχές σε λαβωμένα σώματα .
Όνειδος για τον πολιτισμό μας και γερή σφαλιάρα στην Ελληνική εξουσία . `````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````
Κύκλωμα εμπορίας ανθρώπων, που έφερνε ανάπηρους και μικρά παιδιά από τη Βουλγαρία και τα έβαζε με τη βία να επαιτούν, εξαρθρώθηκε από το Τμήμα Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων της Ασφάλειας Αττικής.

Οι αστυνομικοί συνέλαβαν ένα ζευγάρι Βουλγάρων, (έναν άνδρα 30 ετών και μια γυναίκα 38 ετών), οι οποίοι έκαναν τη διακίνηση των ανθρώπων.

Οι συλληφθέντες εντόπιζαν στη Βουλγαρία άτομα με αναπηρία ή σοβαρά διανοητικά προβλήματα, τα οποία βρίσκονταν σε δεινή οικονομική κατάσταση και με την υπόσχεση ότι θα τους εξασφαλίσουν νόμιμη εργασία, τα μετέφεραν στην Ελλάδα.

Το ζευγάρι, με συνεχείς ξυλοδαρμούς και απειλές, εξανάγκαζαν τους ανθρώπους να επαιτούν καθόλη όλη τη διάρκεια της ημέρας, σε περιοχές πέριξ των σταθμών του μετρό "Ευαγγελισμός" και "Μέγαρο μουσικής" και στο τέλος τους έπαιρναν όλες τις εισπράξεις.

Σε βάρος του ζευγαριού σχηματίσθηκε δικογραφία με βάση την πρόσφατη τροποποίηση της νομοθεσίας, με την οποία η εκμετάλλευση της επαιτείας εντάχθηκε στην "εμπορία ανθρώπων" ως κακουργηματική πράξη και οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών.

Σύγχρονες Θερμοπύλες

2011-06-19T01:16:00.000-07:00

Αυτή η ανάρτηση περιλαμβάνει μερικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα από μια ιδιαίτερη, συνέντευξη που έδωσε ο Στίβεν Πρέσσφιλντ, ο αμερικανός υμνητής του αρχαιοελληνικού πνεύματος στον Μάκη Προβατά στο ΒΗΜΑ που αφορούν τους σύγχρονους Έλληνες. Μιλάει για σύγχρονες μάχες και μαντεύει πού εμείς οι Έλληνες χάσαμε το μέτρο.

Ο Στίβεν Πρέσσφιλντ είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς σύγχρονους αμερικανούς συγγραφείς. Tα βιβλία του με θέμα τους πολέμους και τις μάχες είναι ίσως τα πιο ψυχαγωγικά που μπορεί να διαβάσει κάποιος, παράλληλα όμως διδάσκονται στις στρατιωτικές σχολές στην Αμερική – το πιο γνωστό έργο του, «Οι πύλες της φωτιάς» (1998) για τη μάχη των Θερμοπυλών, συμπεριλαμβάνεται στη διδακτέα ύλη του φημισμένου Γουέστ Πόιντ. Ο ίδιος ο 68χρονος Πρέσσφιλντ λέει ότι έχει μια παράξενη «καρμική» σχέση με την αρχαία Ελλάδα και ότι είναι ουσιαστικά το μόνο κομμάτι της Παγκόσμιας Ιστορίας που τον συγκινεί πραγματικά.

Ολοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανένας δεν θέλει να αλλάξει τον εαυτό του;

«Συμφωνώ απόλυτα! Γι’ αυτό είμαι πολύ καχύποπτος απέναντι σε αυτούς που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο. Και όταν βλέπω κάποιον που θέλει να το κάνει αναρωτιέμαι τον λόγο και επίσης γιατί δεν έχει αλλάξει τον εαυτό του ακόμη. Ιδίως εδώ στην αμερικανική πολιτική υπάρχουν διάφοροι που μιλάνε για “αλλαγή”, ενώ η προσωπική τους ζωή είναι τόσο άθλια, ώστε δεν έχουν κανένα δικαίωμα να λένε ότι θέλουν να αλλάξουν οτιδήποτε».

Στις ΗΠΑ είστε σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από την Ευρώπη ή εμείς έχουμε απορροφηθεί με τα προβλήματά μας και δεν μαθαίνουμε για εσάς;

«Είμαστε σε πολύ παρόμοια κατάσταση με εσάς, μην κοιτάτε που εμείς έχουμε τα μέσα και τον τρόπο να το καλύπτουμε κάπως. Ολοι πρέπει να σταματήσουμε να περιμένουμε κάποιον έξω από εμάς να μας σώσει και να αρχίσουμε να ψάχνουμε τι θα κάνουμε για τον εαυτό μας και πώς θα συνεισφέρουμε στο σύνολο για να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Η κατάσταση της οικονομίας εδώ έχει γίνει πάρα πολύ άσχημη. Υπάρχει τρομακτική ανεργία, η οποία επηρεάζει την αυτοπεποίθηση των Αμερικανών. Γίνονται περικοπές σε σχολεία, σε νοσοκομεία, σε δουλειές. Για να είμαι ειλικρινής, οι ΗΠΑ βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση που θυμάμαι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».

Τις εξελίξεις στην Ελλάδα με την οικονομική κρίση τις παρακολουθείτε;

«Δεν είμαι ειδικός και δεν ξέρω πολλά. Αλλά είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή χάσατε το μέτρο. Μπορεί να σας ακουστεί παράξενο, αλλά ίσως μία από τις βασικές αιτίες που έχετε αυτά τα προβλήματα αυτήν την εποχή είναι γιατί χάσατε την επαφή σας με την αρχαία Ελλάδα και όποια επαφή διατηρείτε είναι αρκετά διαστρεβλωμένη».

Τι εννοείτε «διαστρεβλωμένη»;

«Υπάρχουν τρεις παράγοντες. Πρώτον, όσο και να μην το αντιλαμβάνεστε, πέφτει πολύ βαριά η σκιά των προγόνων πάνω σε εσάς τους νεο- έλληνες. Δεύτερον, απομακρυνθήκατε, κυρίως εξαιτίας της θρησκείας, από διάφορες αρχές που υπήρχαν στην αρχαία Ελλάδα. Ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν κατέλαβε τη Βαβυλώνα, ξαναέχτισε με δικά του έξοδα τους ναούς που είχαν γκρεμίσει οι Πέρσες, και ειδικά αυτόν του θεού Βάαλ, για να δείξει στους Βαβυλώνιους πως, παρ’ ότι πίστευε σε άλλους θεούς, σεβόταν τον δικό τους. Τέλος, νομίζω ότι έχετε επαναπαυτεί. Οπως ο γιος που έχει έναν πατέρα με πολύ σπουδαίο όνομα και απλώς το περιφέρει, χωρίς να κάνει τίποτε αξιόλογο. Ελπίζω να μη σας προσβάλλω».

-----Καθόλου. Ξέρετε ότι εδώ και χρόνια ο μέσος νέος στην Ελλάδα ξέρει πολύ λιγότερα για τους αρχαίους από ό,τι πολλοί συνομήλικοί του στην Ευρώπη;

«Το ξέρω! Και σκεφτείτε τι σήμαινε παιδεία στην αρχαία Ελλάδα και ποιοι ήταν οι δάσκαλοι τότε. Αλλά είμαι βέβαιος ότι αν εσείς οι σύγχρονοι Ελληνες “ξύσετε” λίγο όλη αυτήν τη φαινομενικότητα στον χαρακτήρα σας, από κάτω θα βρείτε τα χαρακτηριστικά των προγόνων σας. Εχετε στο κύτταρό σας την επιθυμία για μια μεγάλη πρόκληση. Εχετε έμφυτο ενός είδους ηρωισμό και είστε πάντα έτοιμοι να τον δείξετε. Μιας μορφής ηρωισμός είναι αυτό που χρειάζεστε τώρα στην καθημερινότητά σας. Δείξτε τον, δεν είναι δα και τόσο δύσκολο».

Η μάχη των Θερμοπυλών, για την οποία τόσα έχετε γράψει, δεν είναι μια απλή μάχη, έχει αποκτήσει έναν παγκόσμιο συμβολισμό. Αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε, ίσως, να την «εφεύρουμε»;

«Απολύτως! Αν δεν είχε συμβεί η μάχη στις Θερμοπύλες, θα έπρεπε κάποιος να τη φανταστεί, γιατί είναι από τις πιο εκπληκτικές ιστορίες του ανθρώπινου γένους. Συμβολίζουν τις αρετές που πρέπει να έχει ο άνθρωπος και αυτό για το οποίο πρέπει να πολεμάει ένας άνδρας, παρ’ όλες τις δυσκολίες και την προδοσία που πάντα είναι μέσα στο παιχνίδι, ακόμη και όταν όλα τα προγνωστικά είναι εναντίον του. Και σκεφτείτε πως όταν ξεκίνησα να γράφω τις “Πύλες της φωτιάς” πίστευα ότι οι Ελληνες δεν θα ήθελαν να διαβάσουν ένα κομμάτι της δικής τους Ιστορίας γραμμένο από έναν Αμερικανό».

Πιστεύετε στο κάρμα ή σε κάτι προδιαγεγραμμένο;

«Κοιτάξτε. Ερχόμαστε σε αυτόν τον κόσμο και αμέσως σχεδόν υπάρχουν θέματα που δεν μας απασχολούν καθόλου και άλλα που ασκούν μια φοβερή συναισθηματική δύναμη επάνω μας. Και η ερώτηση είναι “γιατί;”. Δείτε εμένα, για παράδειγμα. Είμαι ένας Αμερικανός και ξέρω ότι δεν έχω ελληνικό αίμα μέσα μου. Γιατί όμως είμαι τόσο γοητευμένος με τους αρχαίους Ελληνες; Η αρχαία Ρώμη δεν με απασχολεί καθόλου! Ξέρω απλώς πως όταν είμαι στην Ελλάδα νιώθω σαν στο σπίτι μου και όταν διαβάζω οτιδήποτε από την αρχαία εποχή με αγγίζει αμέσως και αυτό μου συμβαίνει σε όλη μου τη ζωή. Και μου συμβαίνει μόνο με την Ελλάδα».

Από όλα τα κτίσματα της αρχαίας Ελλάδας, πού θα επιλέγατε να γράψετε κάτι σε έναν τοίχο εκεί δίπλα;

«Οταν ήρθα στην Ελλάδα για πρώτη φορά, επισκεφθήκαμε τον Πολυγωνικό τοίχο στους Δελφούς, στον οποίο υπάρχει ένας κατάλογος με ονόματα σκλάβων που είχαν απελευθερωθεί. Ηταν πολύ μικρά τα γράμματα, αλλά όλο αυτό ήταν τόσο συγκινητικό, που με έκανε να κλάψω. Τόσο ευγνώμονες πρέπει να ήταν που απελευθερώθηκαν, ώστε προσεύχονταν στον Θεό και Τον ευχαριστούσαν. Θα ήθελα, λοιπόν, να γράψω εκεί: “Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να ήταν ελεύθεροι και να έγραφαν τα ονόματά τους σε αυτόν τον τοίχο”».

Θέλει προσπάθεια όμως αυτό.

«Γι’ αυτό λέω: “Ξεκουνήσου και άσε το βόλεμα, γιατί δεν θα βγάλεις άκρη”. Μην περιμένεις ότι θα μας σώσει κανένας διεθνής οργανισμός, καμία κυβέρνηση και κανένα αφεντικό. Μόνο ο καθένας μας μπορεί να πάρει τη ζωή του και τη μοίρα του στα χέρια του και να τη βελτιώσει ή να την αλλάξει».

* Ολόκληρη την συνέντευξη θα την βρείτε στο ΒΗΜagazino στις 23-24 Απριλίου 2011.

Θέμα επιβίωσης και Πολιτισμού.

2011-06-04T21:44:00.000-07:00

Ο Δήμος Πειραιά καθαρίζει τη Λεωφόρο Σχιστού και τα Βοτσαλάκια

Εκστρατεία καθαριότητας στη Λεωφόρο Σχιστού και την παραλία Βοτσαλάκια πραγματοποιεί την Κυριακή 5 Ιουνίου ο Δήμος Πειραιά με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

Πρόκειται για μία πολύ σημαντική πρωτοβουλία που αναλαμβάνει ο Δήμαρχος της πόλης Βασίλης Μιχαλολιάκος, ο οποίος τόνισε μεταξύ άλλων πως το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος αποτελεί υψηλή προτεραιότητα για το δήμο.

Ο δήμαρχος Πειραιά δήλωσε ότι σχεδιάζει ένα νέο μοντέλο ανακύκλωσης και καθαριότητας, ενώ προανήγγειλε την ανάπλαση της πλατείας Κανάρη στο Πασαλιμάνι.

Είπε μερικά ουσιώδη ακόμη ο Δήμαρχος όπως :

«Ο πλανήτης επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του Ανθρώπου, αλλά όχι για να καλύψει την απληστία του».

Με αυτή τη φράση του Γκάντι, ο Δήμαρχος Πειραιά κ. Βασίλης Μιχαλολιάκος παρουσίασε τις δράσεις του Δήμου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

«Είναι επιτακτική ανάγκη να νιώσουμε ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι θέμα επιβίωσης και να πάψουμε να το κακοποιούμε με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο»

- «Και ως επιστέγασμα όλων αυτών διοργανώνουμε μια συναυλία με τη νεανική χορωδία του Ωδείου Τερψιθέας γιατί πιστεύουμε εκτός των άλλων ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι και θέμα Πολιτισμού» πρόσθεσε.

Η συναρπαστική ομορφιά της μοιρασιάς

2011-05-25T07:59:00.000-07:00

Δεν Είναι η Αγάπη μόνο για έναν συγκεκριμένο δικό σου άνθρωπο που σε καθιστά ικανό για κάθε θυσία και προσφορά. Ούτε η ανάγκη για επιβίωση , καταξίωση, ή ένας στόχος χάριν το οποίου τα δίνεις όλα . Δεν είναι η μέθη του ΄Ερωτα που δεν υπολογίζει τίποτα και θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ζωή σου ακόμη όταν είναι τρελός !!!!

Είναι η Αξία που συνοδεύει τον άνθρωπο από καταβολής κόσμου।
Η μοιρασιά του χώρου, του χρόνου ,της στιγμής, της επαφής,της χαράς ή λύπης। Του κάθε τι που προσλαμβάνεται δια των αισθήσεων.

Είναι η υπέρβαση του εγώ !

Όποιος βρέθηκε σε θέση να μην έχει κάποιον να μοιραστεί αυτό που νοιώθει, σίγουρα ονειρεύτηκε την ομορφιά της μοιρασιάς.

Η καταπληκτική Ιστορία που ακολουθεί είναι δείγμα
« ανάγκης μοιρασιάς» του ύψιστου δώρου της ζωής που δεν είναι άλλο από την Υγεία !!

Η Melissa Arlio είναι μια όμορφη και υγιέστατη ιταλο-αμερικανίδα από το Νιου Τζέρσι.

Τον Μάρτιο που πέρασε, όμως η νεαρή κοπέλα, αποφάσισε να κάνει κάτι που εξέπληξε τους φίλους της και δεν ευχαρίστησε καθόλου την οικογένειά της.

Χωρίς να έχει κανένα πρόβλημα υγείας, η Melissa αποφάσισε να υποβληθεί σε εγχείρηση για να βγάλει το ένα της νεφρό και να το δώσει σε έναν εντελώς άγνωστο άνθρωπο που το είχε ανάγκη.

Ποιος όμως ήταν ο λόγος που την έκανε να ξαπλώσει στο χειρουργικό κρεβάτι;

Η Melissa ήθελε να ξεκινήσει μια «αλυσίδα» βοήθειας και αλτρουισμού για τους νεφροπαθείς.

«Ο Θεός μου έδωσε ένα υγιές σώμα. Πώς να μην το μοιραστώ με κάποιον που το έχει ανάγκη, ειδικά όταν αυτό θα έχει πολύ μικρές επιπτώσεις στον οργανισμό μου;», είπε η 26χρονη, περίπου δύο μήνες μετά την εγχείρηση.

«Οι φίλοι και η οικογένεια δεν μπορούν πάντα να βοηθήσουν τους δικούς τους ανθρώπους επειδή δεν είναι συμβατοί δότες, έτσι αυτές οι αλυσίδες δίνουν κίνητρα στους ανθρώπους για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο», είπε.

Πώς όμως λειτουργεί η αλυσίδα;

Ένας δότης προσφέρει το νεφρό του σε έναν άγνωστο και στη συνέχεια, ένα μέλος από την οικογένεια του ανθρώπου που έλαβε το νεφρό πρέπει να δώσει το νεφρό του σε ένα άλλο άτομο που το χρειάζεται. Πάντως, η Melissa, δεν γνώριζε κανέναν που να πάσχει από νεφρική ανεπάρκεια μέχρι τη στιγμή που έκανε την εγχείρηση.

Το νεφρό της Melissa πήγε σε μια 56χρονη γυναίκα, ενώ άλλα δύο άτομα έχουν σωθεί από την καλή πράξη της 26χρονης.

Η οικογένειά της βέβαια ακόμα δεν μπορεί να καταλάβει γιατί η κόρη τους έκανε κάτι τέτοιο.

Η κοπέλα μάλιστα απολύθηκε από την δουλειά της, κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης από την εγχείρηση.

Πηγή: huffingtonpost

PROTO THEMA

Οι άθλιοι των Αθηνών

2011-05-19T04:53:00.000-07:00

Ανθρώπινες στιγµές στο κέντρο της Αθήνας

Εβαλε το χέρι στην τσέπη ψάχνοντας λίγα ψιλά. Λύγισε ελαφρά τα γόνατα ισορροπώντας πάνω στα κόκκινα ψηλοτάκουνά της. Ύστερα, έσκυψε και άφησε τα κέρµατα να πέσουν µέσα στο πλαστικό δοχείο της ηλικιωμένης γυναίκας.

Οδός Πειραιώς. Πρωί Τετάρτης. Η νεαρή ιερόδουλη φορά ένα έντονο κόκκινο κοντό φόρεµα που μαγνητίζει τα βλέµµατα των περαστικών.
Περνώντας στο απέναντι πεζοδρόμιο σταµατά μπροστά από την ηλικιωμένη άστεγη.
Αφήνοντας τα κέρµατα να πέσουν χαμογελά ελαφρά.
Η άστεγη – ακίνητη µε το πρόσωπο να ακουμπά το πεζοδρόμιο – δεν την έχει καν αντιληφθεί.
Στέκοµαι για λίγο παρακολουθώντας τη σκηνή και ύστερα συνεχίζω προς την Αγίου Κωνσταντίνου.

Και εκεί ίδια εικόνα, διαφορετικοί πρωταγωνιστές.

Ένα ζευγάρι μεταναστών περιεργάζονται τον μεσήλικο άστεγο που κοιμάται πάνω σε χαρτόνι. ∆ίπλα στο κουλουριασµένο σώµα του ο σκύλος του – ένα μεγαλόσωμο λυκόσκυλο – κάθεται ήρεµος, συνηθισµένος από τους περαστικούς, µε το λουρί του δεµένο στα κολονάκια του πεζοδροµίου.

Σταµατούν, κάτι σχολιάζουν – δεν ξέρω τι – και αποχωρούν.

Η κοινωνική υπηρεσία του ∆ήµου Αθηναίων µοιράζει καθηµερινά 3.000 µερίδες στο συσσίτιο.
Οπως λένε οι υπεύθυνοι, το πλήθος που περιµένει σε αυτές τις ουρές εναλλάσσεται καθηµερινά: Ελληνες, µετανάστες, ιερόδουλες και συχνά ολόκληρες οικογένειες.

Μια πρωινή βόλτα στην Οµόνοια αρκεί για να ανακαλύψει κανείς το κέντρο και όχι µόνο το γκέτο.
Εκεί όπου η εξαθλίωση, η βρωµιά, τα ναρκωτικά, οι κλοπές υπάρχουν και οι άνθρωποι συνυπάρχουν.

Κατερίνα Βουτσινά
TΑ ΝΕΑ

ΤΙΠΟΤΑ

2011-05-11T01:57:00.000-07:00

Αλήθεια τι έγινε και σίγησε το ρεπορτάζ αναφορικά με το ατύχημα τύπου «ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ» στην Φουκουσίμα της Ιαπωνίας ;

Όλα καλά κι όλα ωραία τώρα πια ; Κάθε θαύμα κρατάει τρεις ημέρες το πολύ μεγάλο τέσσερεις ;; Να κοιμάται ήσυχη η παγκόσμια κοινότητα
και δη οι Ιάπωνες ;
Αποκατάθηκε η οικολογική ισορροπία και κανένας κίνδυνος δεν υπάρχει από την ραδιενέργεια των αντιδραστήρων που γίνανε παρανάλωμα του πυρρός ; Καμιά ανησυχία για τις σύγχρονες γενιές πόσο μάλλον για τι μελλούμενες ; ;;

Όλοι αυτοί οι ειδικοί επιστήμονες που έβγαιναν κατόπιν επιμόνων βέβαια προσκλήσεων των μεγαλοδημοσιογράφων παρουσιαστών ,στα παράθυρα των τηλεοράσεων και …ενημέρωναν τον κόσμο και τους Έλληνες φυσικά,
Τι έγιναν ; παροπλίστηκαν ; Αχρείαστοι νάναι !!!!

Θα μου πεις αναγνώστη μου «ψήλους στ’ άχυρα ψάχνεις τώρα εσύ . Κοίτα τι θ’ απογίνουμε εμείς στην χώρα μας που καίγεται και χωρίς πυρηνικά
κι άσε τις πολλές ερωτήσεις»

Εν τάξει. τις αφήνω.

Για διάβασε όμως και συ και άκουσε την άποψη του Δ.Δανίκα στο ΒΗΜΑ
και βγάλε τα συμπεράσματα σου .
Κι αν συνειρμικά το πας κι αλλού, δεν φταίω εγώ
Την σκέψη μας δεν βρήκε ακόμη τον τρόπο να την αιχμαλωτίσει κανείς
εκτός από τον Έρωτα !!!!

`````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Τίποτα

Για να καταλάβεις δηλαδή.
Δεν είναι μόνο του το Τσερνόμπιλ.
Δεν είναι μόνος του ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Δεν είναι μόνη της η ένοχη σιωπή της σοβιετικής νομεγκλατούρας.
Θυμάσαι τότε στις 26 Απριλίου του 1986; Όταν ο τέταρτος αντιδραστήρας μετατράπηκε σε νεκροταφείο χιλιάδων ψυχών; Τότε που ένα αόρατο χέρι έκλεισε την στρόφυγγα της ειδησεογραφίας και κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει ούτε την έκταση ούτε τις εφιαλτικές προοπτικές. Τότε που λέγαμε ότι αυτή η μεσαιωνική σιωπή καθοδηγείται από το Κρεμλίνο. Τότε που πιστεύαμε ότι τέτοια μαζικά εγκλήματα αποκλείεται να συμβούν στον ελεύθερο κόσμο που αναπνέουμε εμείς.
Ε λοιπόν, ύστερα από εικοσιπέντε χρόνια όλες αυτές οι δοξασίες και οι δικές μας, του κόσμου μας, οι ανωτερότητες γκρεμίστηκαν σαν τραπουλόχαρτα.
Γιατί η Ιαπωνία είναι μία από τις τρεις ισχυρότερες οικονομίες του τάχα μου, ελεύθερου κόσμου.
Γιατί κι εκεί όπως στο Τσερνόμπιλ τα μέτρα είναι παρόμοια μ εκείνα της σοβιετικής μουχλιασμένης μηχανής.
Γιατί και στην δημοκρατική Ιαπωνία η στρόφιγγα της ειδησεογραφίας είναι σχεδόν κλειστή.
Γιατί και εκεί τερατάκια από τον πυρηνικό χειμώνα στο μέλλον θα γεννηθούν.
Φαντάσου τώρα. Μιλάμε για την χώρα των ατελείωτων αναστεναγμών. Του απέραντου νεκροταφείου της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι.
Μιλάμε για έναν τόπο όπου οι μνήμες από τις δύο ατομικές βόμβες που κάρφωσαν οι Αμερικανοί είναι τόσο νωπές σαν η τραγωδία να είχε συμβεί μόλις χτες. Μιλάμε για την Ιαπωνία της απέραντης πειθαρχίας και ης απεριόριστης τεχνογνωσίας.
Κι όμως τα ίδια και χειρότερα στην καπιταλιστική Φουκουσίμα όπως στο κομμουνιστικό Τσερνόμπιλ. Ξέρεις γιατί; Επειδή και στην περίπτωση του στρεβλού υπαρκτού σοσιαλισμού αλλά και στην άλλη της αχόρταγης, βουλημικής κερδοφορίας, ο κάθε απλός πολίτης είναι σαν το αδέσποτο σκυλί. Ένα τίποτα. Μια βίδα που την αλλάζεις στο πι και φι.
Ανακαλύψαμε την διάσπαση του Ατόμου για να κερδίσουμε δισεκατομμύρια και να στείλουμε την Ανθρωπότητα στην καταστροφή!