www.prosvasi-amea.gov.gr

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Δεν έμαθα ακόμη !


Την Βασιλική Σταυροπούλου δεν την είδα ποτέ . Το τηλέφωνό της μου έδωσε η κουμπάρα μου επειδή και η Βασιλική είχε ένα παιδί με Ειδικές ανάγκες και ψαχνότανε.

Την πήρα τηλέφωνο
Τα είπαμε ,μοιραστήκαμε την αγωνία μας, ανταλλάξαμε πληροφορίες,.

Η Κική ( έτσι την φώναζαν οι φίλοι,) τραπεζική υπάλληλος ή ίδια ,ασφαλιστής ο άνδρας της, είχε δυο παιδιά. Τον Κώστα 12 χρονών «γερό» παιδί και τον Άγγελο οκτώ ετών με πολλά προβλήματα στην κίνηση, στην ομιλία, στην αντίληψη, στην κοινωνικότητα και συχνές κρίσεις Ε.,

Κίνησε γη και ουρανό η Κική.( Ο άνδρας της σε ό,τι μπορούσε, όσο του επέτρεπε η δουλειά του βοηθούσε) Παράτησε την δουλειά της, αφοσιώθηκε στα παιδιά της ,ιδιαίτερα στον μικρό Άγγελό της..

Στην Ελλάδα δεν βρήκε άκρη. Σε ανοιχτή γραμμή με γιατρούς της Ευρώπης και της Αμερικής ήταν διαρκώς.

Τα λέγαμε συχνά. Αγώνας η ζωή της καθημερινός, διαφορετικός ,ίσως, αλλά το ίδιο ή και περισσότερο δύσκολος με τον δικό μου. .

Όσο έβλεπε δείγματα βελτίωσης στον Άγγελο τόσο προσπαθούσε , τόσο άντεχε περισσότερο, τόσο ήλπιζε ,τόσο γλύκαινε η καρδιά της και κάπου, κάπου κλεφτά στα όνειρά της έβλεπε τον εαυτό της να στηρίζεται στο μπράτσο ενός πολύ ωραίου άντρα. του Άγγέλου της.

Πέρασε αρκετός καιρός . Την έχασα .

Μια μέρα με πήρε η κουμπάρα μου τηλέφωνο ,

----Τα έμαθες? διάβασες εφημερίδες,?

Η Βασιλική Σταυροπούλου με τον άνδρα της και το μεγάλο της γιο τον Κώστα , σκοτώθηκαν επί τόπου σε σφοδρή μετωπική σύγκρουση στην εθνική οδό. Πηγαίνανε στο Ναύπλιο να πάρουν τον Άγγελο που τον είχε κρατήσει λίγες μέρες η γιαγιά του , να τους ξεκουράσει..

" Εσύ ,με ρώτησε η κουμπάρα μου , που είσαι στα μέσα και στα έξω, ξέρεις κανέναν καλό χώρο να βάλουν το ορφανό ,να το αγαπούν, να το νοιάζονται, να το εκπαιδεύουν, να μην πάει χαμένη η προσπάθεια της Μάνας του? Γιατί με όλα αυτά ,το παιδί, έχει πολύ βελτιωθεί. Βλέπεις οι παππούδες του το αγαπούν, αλλά δεν μπορούν, είναι άρρωστοι και υπερήλικες ".

Όχι δεν ήξερα ! Και δυστυχώς δεν έμαθα ακόμη.

Γιατί μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει ένας υποδειγματικός χώρος προορισμένος για άτομα που δεν είναι ψυχωσικά αλλά έχουν διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή, Είναι όμως εκπαιδεύσιμα εάν ενταχθούν σε μιαν οργανωμένη ζωή με δημιουργική απασχόληση , με ευκαιρίες κοινωνικοποίησης και συντροφικότητας .Προστατευμένα σ’ ένα ανθρώπινο πολιτισμένο περιβάλλον σαν το σπίτι τους ,υπό την επίβλεψη Ιατρών και «ειδικών» και μακριά από την ζούγκλα της κοινωνίας που έτσι και βρεθούν εκτεθειμένα κι ανυπεράσπιστα είναι έτοιμη να τα κατασπαράξει..